Bu sabah iş yeri yine tıklım tıklım dı girer girmez ölümü takıp saçımı topuz yaptım. İlk müşteri gelmeden defterim ve test kitabumı çıkardım.
Benim bir hayalim var tıp okumak. Ama maddi durum el vermiyo. Bende bu nedenle okul paramı çıkarmak için çalışıyorum. Ama bir etki gösteriyormu bilmem artık. İlk müşterim geldi. Gelen adam iri yarı uzun boylu bir adamdı. Ama baya uzundu.
-Pardon güzel hanımefendi bir ıce latte alabilirmiyim
Dediği şeyden rahatsız oldum. Ama sonuçta müşteri ve sesim çıkmaz çıkarsa patronla kavga ederim ki bu iş baba lazım.
-e bu güzelik neden konuşmuyor
Artık dayanacak bir sabrım kalmadı hem böyle konuşuyor hem masum bakış atıyor
-beyfendi benimle lütfen düzgün ve adam gibi konuşun
Dedikten sonra bir fısıltıyla dedimki
-deyse... O çeneni dağtırım
-hop hop hem güzel hem agresif. İdal kız tipi
-kes be
Ice lattesini yapıp kalemi elime aldım adını yazacaktım. Ama bu aptal müşteri ile muhabbet etmek istemiyorum ama zorundayım. Masum masum bakıp saçma sapan kendi kendine mırıldanıyordu
-adınız nedir? Bardağa yazıcam
-adım umut adımı merak etiysen direk sorabilirdin bardağı bahane etmek yerine
Sabır çektim kahvesini verdim ve gitti köşeye oturdu.