Odamda kendi kendime oturmuş soru çözerken birden evin kapısı yumruklanmaya başladı.
Neydi bu akşam akşam?
Babam kapıyı açmaya giderken annem iceriye geldi, "kızım sakın odandan çıkma tamam mı," deyip gitti.
Meraktan çatlarken birden yüksek sesle silah patladı.
İçimde ya ebeveynlerime zarar gelmişse kokusuyla anında dışarıya fırladım.
Kapının önünde bir sürü adam ve önlerinde de babamın patronu vardı.
"Ne demek pişmanım lan?" Sonra birden gözü arkada korkak kedi gibi köşeye sızmış bana kaydı.
Koyu mavi gözleri açık yeşil gözlerimde hissedince acayip ürperdim.
Hayatımda hiç bu kadar soğuk bakan bir insan görmemiştim.
Ama koyu mavi gözleri acayip güzeldi.
Elindeki silahı tekrar beline koydu ve konuşmaya başladı, "yarın şirkette konuşuruz bu konuyu. Burada ailenin yanında olmaz," deyip gittiler.
Babamın korktuğu belli olan bakışları ise beni üzmüştü.
Ne oluyordu?
Konu burada konuşulamayacak kadsr önemsizse o zaman neden gelipte silah sıktı bu süper zeki?
Herhalde çok fazla kurtlar vadisi izlmişse.
İçeriye girio tekrar odama girip kitap okumaya başladım.
Maddi durumumuz okuma kitabı almamıza yetmiyordu.
Bende sürekli sınıfta 'arkadaş' rolü oynayan insanlardan ödünç alıyordum ve bu beni istemsizce kötü hissettiriyordu.
