ZORBALIK

(Bu kitap true beauty’den alıntıdır) Merhaba. Ben doğdum doğalı çirkinliğimle bilinen bir çocuktum bir erkek kardeşim birde ablam var. Tabii ben ortanca olduğum için hep ayrımcılıkla baş başa kalıyorum… çocukluğumdan beri dışlanıp dalga konusu oluyordum. Lisede 9 ve 10. Sınıfta zorbalık görüyordum ama bu anormal bir zorbalıktı başımdan aşşağıya su döktüler yemekleri bana attılar beni dövdüler ve daha fazlası… ama babam bir dolandırıcıya 900.000 won verip kandırılmıştı bu yüzden eski evimize taşındık ve okulumda değişti tabii. Okulun ilk günü makyaj yapmak istiyordum. Sosyal medyadan bakıp yaptım ve gerçekten güzeldi. Okula geldiğimde herkes bana bakıp kalıyordu. Neye bakıyorlardı yoksa makyajım kötü mü olmuştu ahh hayır…. Ahh hayır… *hemen tuvalete koştum* yüzümde birşey yok o zaman neden herkes bana acayip acayip bakıyor neyse sınıfa girmeliyim. *sınıfta herkes bana bakar* ve aralarından bir kız “nasıl bu kadar güzel olmayı başardın?” Dedi. Ancak başka bir kız bağırarak “hemen bu okuldan defol” dedi… sonra herkes bir anda sessize döndü. O kız kimdi? Yoksa yine mi zorba kozlardan biriydi? Gitmeliyim, hemde hemen! O şurada bir öğretmen “zil çaldı herkes sınıfa hadi” dedi. Olamaz işte kabus şimdi başlıyor.. neyseki en arkadayım o yüzden beni kimse görmez. Yaniii umarım…*24 saat sonra…* bu okul ne kadarda sıkıntılıymış böyle eski okulum gibi, ama bu okul en azından güzel *sınıfa girerim ve herkes bir anda gülmeye başlar* bu başımdan akan şeyde ne, temizlik suyu! *diğer kızlar güler* dün bize hava atmaya çalışan kız bakın *bütün sınıf güler* kahretsin, makyajım! *tuvalete giderim ve okulun zorbalarıyla karşılaşırım* off nerdeyse makyajım akıyordu “ne makyajı!?” Diye bir ses geldi arkamdan. Olamaz bunlar zorba kızlar *saçımdan tutar ve çeker* “ne makyajı dedim! Kızlar tutun şunuda makyajını silelim.” Bırakın, Bırakın beni! Bırak! Ah saçım “Düzgün dur!” Yapmayın, bırakın! Yardım edin! Lütfen yardım edin! “Canına mı susadın!?” Ahh başım… *kafama ağır bir madde ile vurup bayıltırlar* *uyanırım* benim tuvalette ne işim var *olanları hatırlarım* hayır makyajım! *Aynaya baktığımda makyajsız yüzümü görürüm ve herkes kızlar tuvaletinin kapısında dikilir* başımdan yine ney akıyor *dokunurum* kan! Başım kanıyor! Ah canım çok acıyor müdürün odasındaki heykelle vurmuşlar kafama heykelde çok kan var yerde…. *bağırırım* *iki zorba kız beni kollarımdan tutup kazan dairesine götürür ve orda zorbalamaya devam ederler* bırak! Lütfen beni bırak… ne istersen veririm “Canını istiyorum, verecek misin?” Sen çıldırmışsın Deli! Pis kadın! Yardım edin! *yüksek sesle bağırırım* yardım ediiiinnn! *dövmeye başlarlar* “Ölmek mi istiyorsun sen!”Ah, başım ah… *son gücümle yardım edin diye bağırırım* Müdür gelir kapıyı açar “n’oluyo burda?! K-kızım naptılar sana böyle” “hocam biz yapmadı-“ “kes sesini siz 3’ünüz disipline gideceksiniz sen benimle gel” tamam hocam *beni odasına alır ve konuşur “kim yaptı sana bunu” kimse yapmadı “kızım doğruyu söyle” evet hocam onlar yaptı “tamam şimdi disiplin kurulu toplanacak orda verirsin cevabını” *5. Teneffüs öğle arasında ki zorbalık* sonunda yemek yiyebileceğim, Ah başım “hey sen aklını mı kaçırdın gel bizimle hemen, başımdan döktürtme o yemeği!”diye bağırıp beni saçımdan sürüklereyek kızlar tuvaletine götürdü. Ah saçım ah ah bırakın beni! “Kızlar düzleştiriciyi verin, getir yüzünü getir!” *Aahh diye çığlık atarım*yüzüm *bağırırım* bırakın beni, bırak yüzüm çok acıyo! *bağırırım*