Mia, Jan'la birlikte okulun bahçesinde otururken içinde huzur doluydu. Jan'ın yanında kendini güvende hissediyor ve hayata karşı daha umut dolu bakabiliyordu.
Birden, Mia'nın yanına yaklaşan bir grup öğrenci olduğunu fark etti. Grup, Mia'ya sert bakışlarla yaklaşıyordu. Mia'nın kalbi hızla atmaya başladı, geçmişte yaşadığı zorbalık anıları hala taze gibiydi.
Tam o sırada, Jan'ın koruyucu kolları Mia'yı sararak ona destek verdi. "Seni koruyacağım, Mia. Asla yalnız değilsin," dedi Jan kararlı bir ses tonuyla.
Grup, Mia ve Jan'ın yanına yaklaştı ve saldırgan bir tavırla durdu. Ancak Jan, sakin bir şekilde onlara karşı koymaya hazır olduğunu gösterdi.
"Ne istiyorsunuz?" diye sordu Jan sert bir ses tonuyla. "Mia'ya zarar vermek mi istiyorsunuz? Öyleyse önce benimle başa çıkmanız gerekecek."
Grup, Jan'ın kararlı tavrından etkilenmiş gibi görünüyordu. Bir süre sessizce Mia'ya bakarak durdular, sonra sessizce uzaklaştılar.
Mia, Jan'a minnettar bir şekilde baktı. "Seninle olduğum için çok şanslıyım, Jan. Senin sayende kendimi daha güçlü hissediyorum."
Jan, Mia'nın elini tutarak ona gülümsedi. "Seni seviyorum, Mia. Seninle birlikte olmak benim için bir zevk."
Mia, Jan'ın sözlerine içtenlikle karşılık verdi. "Ben de seni seviyorum, Jan. Seninle her şey daha güzel."
İki genç, birbirlerine sıkıca sarıldılar ve zorbalığın gölgesinden doğan bu aşkın gücüyle birlikte geleceğe doğru adım attılar.