ay helüü kurguma hoş geldiniz ilk defa böyle bişey yazıyorum hadi hayırlısı...
Kasvetli havanın ardından yok olan umutlarıyla gözlerinin doluluğunu diğerlerine fark ettirmemeye çalışan bir genç...O hepimiz gibi o sizden bizden biri, yonelimini kabul ettiremeyen Diyarbakır gülü.Evet hadi gelin en başından başlayalım sene 2000 o zamanlar Abdurrezzak 5 yaşında parka gidip elaleme silah çekiyor o zamanlar belli nasıl bir harika birey olduğu nasıl çevik ve mükemmel biri olduğu.Silah çekip elalemi korkuturken salıncakta sallanan tahmini 4-5 yaşında olan bir çocuğu görür ve nutku tutulur ilk defa böyle bir güzellik görmüştür elleri birbirine dolaşır ve ne yapacağını bilemez yanına gider ve onu salıncakta sallar gülüşürler kahkaha atarlar cok mutludurlar akşam olur ve Abdurrezzak babasına durumu anlatır aşık olduğunu söyler babasi sevinir oğlu bir erkek olmuştur ismini sorar oğluna oğlu ise "ismail"diye cevap verir babası o gün onu odaya kapatır bağırır çağırır küfürler savurur ve döver çünkü aşiret ağası bir erkeğe aşık olamaz... Abdurrezzak o gün aşkını kalbine gömer ve bir daha ailesinin hata olatak gördüğü şeyi tekrarlamaz ta ki o güne kadar
günümüz
abdurrezzagin anlatımıyla:
bu gün evlenecektim hem de bir kadınla bunu nasıl yapacaktım bilmiyordum görücü usulü gelen bir kadınla beni evlendireceklerdi ama ben gaydım kadınlara ilgi duymuyordum bunu ise aile üyelerime söyleyemedim çünkü tepkilerinin ne olacağının farkındaydım evleneceğim kadının güzel olduğunu söyleyerek beni iyi etmeye çalışıyorlardı fakat ne kadar güzel olsa da ben ondan hoşlanamazdım doğaya aykırıydı bu ben erkek seviyordum kas seviyordum ahh yüce rabbim neden bu çektiklerim düşüncelerimin arasında boğulurken annem geldi gözleri dolmuş bir şekilde bana baktı ve bana
Lawê min ê delal dizewice, ezê qurbana te bikim.
(canım oğlum evleniyor oy kurban olurum sana) Dedi güzel anneme belki olayı anlatsam beni anlardı ama hayır korkuyordum düğün salonuna geçmemi söyledi annem halaylar düğünlerle beraber herkes eğlendi ben dışında o gün benim ölüm günümdü tüm hayatımı sevmediğim biriyle geçirecektim ne yapacağımı bilemiyordum...ellerim kollarım bağlıydı rabbim neden Diyarbakırliydim neden Amerikalı değildim diye düşünürken düğün bitti ve bizi odamıza uğurladılar ertesi gun ise yeniden doğacağımi bilmiyordum...
