Kavgadan sonra her şey karışmıştı babam her şeyi öğrenmişti şu an tam olarak babamın karşısında her şeyi açıklamaya çalışıyordum "baba sandığın gibi değil yağızı seviyorum o adam birden karşıma çıktı benim suçum yo-"
sözümü devam ettiremeden yere düşmem bir oldu babam bana tokat atmıştı "başımıza orospu mu olacaksın lan hazırlan bir hafta içinde evleniyorsun duydun mu?" Ayağa kalktım
"tamam baba"
odama gittim ağlamaya başladım hayatım çok kötüydü ama yinede şükretmem lazımdı bazı kişilere göre hayatım iyiydi o yüzden hep şükrediyorum kapı çaldı odaya ablam girdi yanıma oturdu
"ah be kardeşim ben sana demiştim ama babam sert biri diye çok canın acıdı mi?" Benim canım yanacağı kadar yanmıştı hayla neyden bahsediyordu
"abla lütfen gider misin uyuyacağım" yatağa yattım ablam kafasını sallamakla yetindi "şunu unutma evleneceksin ve yağızı unutman lazım berat kötü biri değil İrem ona bir şans ver lütfen"
odadan çıktı beni karanlığım da yanlız bıraktı olsun ben yanlız olmaya alışıktım günün sonunda yanlız kalan hep ben olurdum artık yanlızlık benim tek arkadaşımdı düşünmeye başladım acaba yağız şu an ne haldedir of ya her şey çok karışmıştı ağlayarak uyuya kaldım
Sabah uyandığımda ablam başımda dikiliyordu
"İrem hemen kalk berat geldi kahvaltı yapmaya gideceksiniz" zar zor yataktan kalktım uykumu alamamıştım "hemen hazırlan seni aşağıda bekliyoruz" başımı sallamakla yetindim kendime gelmeliydim hemen giyeceğim kıyafeti hazırladım siyah bir kot pantolon
üstüne de göbeği açık beyaz bir kapşonlu giyecektim tam üstümü değiştiriyordum ki bir anda kapı açıldı açılmasıyla üstümü örtmem bir oldu
"sarşın nerede kaldın iki saatten beri seni bekliyorum" beratın yanına gittim
"ya sen ne yapıyorsun üstümü değiştiriyordum ne hakla odama girersin" yanıma geldi bana yaklaşmaya başladı "sen çok fazla oluyorsun" kolumu sıkıyordu" canım acıyor bırak"
bağırdım ne kadar bağırsam da işe yaramadı tuttuğum göz yaşları akmaya başladı "bırak canım acıyor" kolumun morardığına yemin edebilirdim kulağıma yaklaştı
"bana bir daha sesini yükseltme duydun mu" bağırınca sıçradım "d-duydum" kolumdan tutup beni yere fırlattı "iki dakikaya hazır ol olmazsan olacaklara karışmam" berat gittikten
sonra ağlamam daha da şiddetlendi hayat çok adaletsizdi bir yerde gülüp eğlenirken diğer yerde can çekişebiliyordun hayat bana kötü tarafını gösteriyordu yinede Allah'a şükrettim berat dayanılmaz biriydi ona ilaç olabilirdim her şey benim elimdeydi başaracaktım bunu
