"Kara haber tez yayılır derler.Acaba her zaman öyle mi olur?.Bazen tezde olsa geç de olsa kötü olarak kalır haberler."
Kor ailesi o gün nasıl birgün yaşayacağını bilemeden o kara,iç karartan ve kötü günün sabahına kalkkalkıyordu.Herkes çok mutluydu her zaman öyledirlerde ayrı bir neşeli ve mutluydular.
"Azize hanım kahvaltı hazır eşiniz ve çocuklarınızı kaldırmamı ister miydiniz?"
"Tamam suzi sen git çocukları kaldır ben kaldırırım latifi."diye başladı ama kahvaltıda gelecek haberden hâlâ hiç kimse haberdar değildi.
"Yazcım hadi kalk kahvaltı hazır ."
"Suzi hiç kalkmak istiyorum içime kötü şeyler olucak gibi hisler doğuyor."
Evet herkes neşeliydi ama Yaz değildi çünkü sadece o hissedebilmişti ama sonucun iyi olacağını da biliyordu gerçekten her şeyi bilmişti fakat suzanı kendine inandırabilecek miydi?
"Hadi gidiyorum ben hazırlan gel aşağı lütfen !"
"tamam suzi sen in."
Suzan gittikten sonra Yaz hala kötü hissediyordu ama yapacak birşey yoktu derken telefonu çaldı.Arayan yalındı.Yalın sevgilisiydi.Yaz tabii ki hemen telefonu açtı çünkü ona deliler gibi aşıktı.
"Efendim aşkım"derken sesi biraz soluk çıkıyordu hissettiklerinden dolayı.Bu güzelliği kim üzdü bakalım?"
"Bu güzellik belki kendi kendini üzüyor olabilir yani..."
"Bu güzellik öyle şeyler yapmasın aa bide bu güzellik benle kahvaltı yapmak ister miydi?"
"Bence istemezdi."
"Nasıl?"derken yalın öyle korku öyle telaş içinde kavruldu resmen ama aldığı solukdan anlıyordu artık onu yaz ve bir o kadar güzel ama bir o kadar buruk bir gülümsemeyle karşılık vermek istemişti Yalın'ına.
"Şaka da mı yapmıyoruz Hayatım?""
"Yaparız be gülüm."
"Tamam hadi gel hazırlanıyorum ben."
"Hay hay güzellik."
Yaz dolabının karşısına geçti ve yine ne giyeceğini düşünüyordu ama tabii ki yalın ın giydiği gibi giyinecekti ve az çok biliyordu yalın'ın nasıl giyeceğini 5 yıllık sevgili olmak buydu galiba.Işte mavi renk bir tişört ve bir kot şort bir yalın gerçeğiydi.Yaz kombini biraz renklendirmek istediğinden basit bir mavi crop ,kot bir pembe şort giymeye karar verdi.Üstüne bir mavi çantayla kombini resmen patlattı .Yalın kapıya gelmişti ve ve Yaz'ın en sevdiği sevdiği çiçekle bir zambakla karşılayacaktı.Yaz tam çıkarken annesi;
""Nereye böyle Yaz hanım?"
"Kahvaltıya ??"
"Burada kahvaltı canım tanıştırayım."
"Biliyorum ama dışarıda yiyeceğim beni bekliyorlar."
"Sereni kursa götürecektin çıkınca da alışverişe gidecektiniz seren'in doğum günü için."
"Kahvaltıya gitmem gerekiyor ve bana kimse böyle birşey demedi ben gidiyorum iyi günler ve iyi kahvaltılar azıcık beni önemseseydin söylerdin belki."
"Yaz yapma böyle seren üzülecek."
"Allah..."derken Yaz dayanamayıp kapıyı çarparak dışarı çıktı.Ve karşısında boyuyla,posuyla ve endamıyla onu karşılayan Yalını gördü.
Yaz içinden Allah'ım beni neyle sınıyorsun?Bu ne yakışıklılık ah kalbim dayanamıyorum."derken ağzından su damlıyordu resmen kendinden geçmişti ama Yalın'ın o büyüleyici sesiyle bir an kendine döndü.
"Yazım bunlar senin için."
"Bunlar benim için mi?"derken öyle bir kekelemisti ki
"Yok ya şöyle şu yoldan geçen eski sevgililerime bölücem."
Yaz gerçek hayata dönmüştü ve kıskançlık başlayacaktı.
"Sizin eski sevgiliniz mi vardı yalın Bey?
Sen hayırdır ya yürü git be."
"Tamam,tatlım küçük bir şaka hadi al birtanem."
"Güzel bir şaka değildi ama neyse hadi gidelim çok acıktım."
"Hay hay,hadi gidelim Yaz Hanım."
Kor ailesinden Yaz hariç herkes masaya toplanmıştı.Kocaman ve mükkemmel bir kahvaltı Kor ailesini bekliyordu.Masada bir kuş sütü eksik bile denemezdi çünkü o bile vardı.
"Yaz canım kızım nerede benim?"diye aranmaya başladı Yaz'ın babası.Zaten Yaza bakan ve seven ailede bir o vardı."
"Kahvaltıya gideceğini söyledi ve gitti ben dedim,söyledim Sereni kursa götürecekti alışverişe de götürecekti sonra ama yani olamaz böyle benim de işim var Yani altın gününe gideceğim daha olacak..."Azize konuşmaya devam ederken yüksek bir sesle Azize'nin sözünü böldü Latif Bey.
"Ne altın gününden bahsediyorsun sen o genç hayatını yaşasın."
"A latifcim öyle birşey değil bilsin kardeşini ..."
."Nasıl değil yeter bu kızı kimse eziklemicek,küçük görmeyecek herkesden değerli o tamam mı?Ve bu konu burda kapanmıştır nokta."derken sesini iyice yükseltmiş,herkesin dikkatini üzerine toplamış,herkes korkudan kızarmış,herkesin yüzünde o korku ve üzgünlük ifadesi kolayca okunabiliyordu,herkesin aklından geçen tek soru ise artık Yaza nasıl davranacaklarıydı.Latif Bey gerçekten çok sinirliydi ama azıcık da olsa siniri dinmişti bu yüzden herkes yerlerine yeniden oturmuştu fakat hala herkes korkuyordu.
"Lâtif bey telefonunuz çalıyor açmamı ister miydiniz?"
"Aç kimmiş neyin nesiymiş söyle bana."
Sonra ise Suzan telefou açtı ve konuşmaya şöyle başladı;
"Merhabalar şuanda Kor ailesinden Lâtif Beyin telefonuyla iletişime geçiyorsunuz."
"Sana da merhaba Lâtifi ver bana."
"Öncelikle kim olduğumu öğrenmem gerek kimsiniz?"
"Adamın asabını bozma ver işte."
"Böyle karşılık vermeniz hic iyi olmadı kim olduğunuzu söylemezsiniz dolandırıcı diye haber yayacağım polisi arayacağım.""Diye tehtidler savururken suzan araya lâtif Bey araya girdi.
"Ver suzan ben halledeyim kimmiş bu hadsiz."
"Alın tabii."
Lâtif Bey konuşmaya başladı.
"Sen nasıl bir hadsizsinde cevap vermiyorsun bize?"
"Sen ona bakma Latifcim attığım videoya bak derim."dedi telefondaki kişyi aslında masadaki herkes tanıyordu.Attigi videoyu görünce lâtif Bey haykırdı âdeta;"Hangi hadsiz bu hangi kim buna cesaret eder!"derken kükrüyordü.Tü Sahil duymuştu onun sesini.Acaba o hadsiz kimdi ve ne yapmıştı?
