Günlerden perşembe, yani bizim okulun en sıkıcı günü. Ders ise iki tane Türkçe yani daha da çok sıkılıcağımız belli oluyor. Hoca dersi bağıra bağıra anlatırken sınıfın erkekleride aralarında konuşuyorlar.
Hoca bir anda bağırdı,
-Susun yoksa dersten atıcam!
çıt bile çıkmadı o sırada, hoca dersi anlatmaya devam ederken erkekler mal olduğu için konuşmaya devam etti. Hoca,
-ÇIK DIŞARI! diye bağırdı nerdeyse sağır olacaktık.
erkekler hocam susacağız diye hocayı ikna etmeye çalışıyorlardı ama hoca ikna olmuyordu. Sonrasında 9 kişi minik adımlarla sınıftan çıktı. Onlar çıktıktan 2 saniye sonra zil çaldı sınıftakiler koşarak dışarı çıktı biz tam kapıdan çıkıyorduk ki, yan sınıftan Eymen tuvaletten yara bere içinde, bize doğru koşuyordu ağzından salyalar akıyordu iğrenç bir görüntü vardı.
Hemen kapıyı kapadık Eymen’in kolu kapının arasına sıkışmıştı ama kapıyı açsak üstümüze zıplayacaktı. Sınıftan Ahmet kapıyı açtı ve kapadı o kadar hızlı yapmıştı ki Eymen içeri girememişti. Sınıf kapımızda buzlu cam olduğu için Eymenin kendi sınıfına doğru yürüdüğünü gördük. 7/B’den çığlık sesleri geliyordu 7/B bizim hemen yan sınıfımız olduğu için bütün sesleri duyuyorduk hemde fazlasıyla. Dila, “Camı kapayalım.” dedi Nehir koştu camı kapadı. Yan sınıftan ısırılma sesi geliyordu. İğrençti. Can, “Sınıfın geri kalanı nerde?” diye sordu Zeynep, “Camdan bak.” dedi sonra kulağıma eğilip “Biz nerden bilelim birde bize soruyor.” dedi bende “Evet.” dedim Can “Sizi duyuyorum yalnız.” dedi Zeynep’te “Duy diye dedim zaten!” dedi. Can ve Zeynep laf kavgası yaparken Nehir,
-Bence sınıfın kapısına masa falan koyalım yoksa gebericez. dedi. Biz sıraları itmeye başladık tipleri iğrenç olan şahıslarda buzlu camdan görünüyordu.
Ahmet,
-Bunlar zombi mi? dedi, Nehir “Büyük ihtimalle yani bunlar zombi dışında ne olabilir ki?” diye sordu Dila,
-Tamam boş yapmayın neyse ne biz yaşayalım o kadar. dedi, kafamı evet anlamında salladım sonra sınıf camına koştum dışarı baktığımda bir sürü zombinin yan yana gezip birbirleriyle dövüştüklerini gördüm. “Bunlar birbirleri ile dövüşüyorlarsa bize ne yapacaklarını düşünemiyorum.” dedim. Herkes cama koştu dışarı baktılar o sırada bizim sınıftan Osman’ı gördük zombilerin arasından koşarak ortaokul binasına girdi zombilerde onu fark etti ve onun peşinden koşmaya başladı. Osman’ın buraya geldiği belliydi Nehir “Cidden onu seven var mı?” diye sordu herkes kafasını hayır anlamında salladı ben “Acaba onu sınıfa almasak mı?” diye sordum, Ahmet “Osman diyecek ki babanın malımı niye beni almıyorsunuz diyecek.” dedi. Sınıfın kapısına birisi vuruyordu emin olamadık sonra “Kapıyı açın geliyorlar!” diye bağırdı biz Osman’ı istemesekte kapıdaki masaları çekip aldık içeriye.