Bölüm 2

A4 kağıdına yazdığım gibi gözlerimi okulda açmıştım ve arkadaşlarımın yanındaydım. Yakın arkadaşlarım mümin Eyüp ve Defne ile sohbet ediyordum tabii ki ben kontrol edebiliyordum bunları. Akıllı tahtadan zombi haberleri geliyordu. İnanmıyordu ben de inanmamış gibi yaptım ama gerçek olduğunu biliyordum. Arkadaşlarım ile beni çok güzel maceralar bekliyordu çok heyecanlıydım birkaç dersin geçmesine rağmen ne olup ne biteceğini aklımda kurmaya başlıyordum. Beden dersine girmiştik ilk defa beden dersi işliyormuş gibi toplara saldırmaya başladı. Dersin ortasına doğru çok büyük bir kavga çıktı. kavgada Defne de vardı,Yiğit Ada diye bir çocuk defne'ye saldırmaya çalıştı. Tabii ki de biz Defne en yakın arkadaşı olarak onu savunduk. Derken anonslar çalmaya başladı o an anladık ki o ona sesi zombilerin anons sesi idi. Okul hemen dağıldı herkes evlerine gidiyordu ancak bizim arkadaşlarımız arasında bir sıkıntı vardı. Ailelerimizin hepsi zombiye dönüşmüştü ne yapacağımızı şaşırdık. Hemen bir araya gelip sığınacak bir yerler bulmaya başladık en güvenli yerin, yaşadığımız ilçenin en büyük binası olduğuna karar verdik ve oraya gittik en tepesine çıktık ben ve mümin aşağı indik. Bulabildiğimiz kullanılabilir malzemeleri tepesine çıkarmaya çalıştık ama iki kişi zorluyordu. O yüzden bize Eyüp de katıldı. Çoğunlukla Toprak aldık çünkü hayatta kalmak için yiyecek yetiştirmemiz gerekti. Birkaç ayı marketten bir şeyler alıp yiyerek geçirdik ama marketlerdeki yiyecekleri son kullanma tarihi geçince işler daha çok zorlaştı. Ektiğimiz ekinler daha çıkmamıştı çok zor durumdaydık çok aç kalmıştık çok susamıştık su da bulamıyorduk. Restoranları da tek tek gezmeye başladık sokaklarda zombi dolu olsa da yaşamak için savaşmamız gerekiyordu. Erzak topladık ve yine binanın tepesine çıktık orada kendimize bulduğumuz yumuşak şeylerden yastık yorgan yapıp yatak yaptık. Artık uyku sorunumuzu çözmüştük ancak ısınacak bir yerde bulmamız gerekiyordu kendimiz Ateş yakamıyorduk bu yüzden kibrit bulmaya karar verdik. Tutulmak kolaydı bankalarda bayağı kibrit vardı biz de o kemiklerden alıp ısınma işimizi de çözdük. Ekinlerimiz yavaş yavaş çıkmaya başladığında açlık sorunumuz bitmişti. Ancak bir süre sonra işler tahmin edilemeyecek kadar kötü geçti...