Her yer alev içinde olmasına karşın oğlanın dudaklarında ıslak bir soğukluk bulunmaktaydı. Kollarındaki kıza baktı,keşke böyle bir yerde böyle bir zamanda olmasaydı ama... Her ne kadar kulübeden çıkmış olsalarda daha tam anlamıyla alev kapanından kurtulmamışlardı. Hatta büyümekte olan alevler oğlanın sırtına kadar gelmiş ve orada gelecekte çok sorun yaratacak bir iz bırakmışlardı. Oğlan kucağındaki kıza var olan son enerjisini paylaşıp, revire kadar da yürümeye çalıştı ama nafile. Okulun kapısının önüne kadar zor gelebilmişti,elinden geleni yapmıştı yinede. sonrası ise uçsuz bucaksız bir karanlıktan başka bir şey değildi
Oğlan yatağından son bir haftadır istisnasız gördüğü bu kabusla uyanmıştı ve sağ gözüyle sırtı cayır cayır yanmaktaydı. Yataktan kalkıp mutfağa doğru gittiğinde ise hiç beklemediği bir sesle uyku mamuru halinden çıktı.
"-Sana da günaydın Rain" diye gülmüştü Lust Rain'e
"Saat kaç ki?"
"Dokuz buçuğu çoktan geçti, hayrola? Bu kadar geç kalkmanın sebebi ne?"
"Lust, evde merhem var mı? Yani yanık için olandan kaldı mı?"
"Hayır ama yenisini yaparım"
"Sorun yok yenisini alırım uğraşma sen, bu arada Cheery..?"
"Sence?"
"Uyanmadı tabi..."
"Ee,ben hala cevap bekliyorum" rain lust'a dik dik baktı, etrafı koloçan ettikten sonra yanına yaklaştı ve fıldadı
"Rain manyak mısın kız uyuyor zaten seni duyamaz fısıldamana hiç gerek yok"
"Pardon..."
"Şimdi düzgünce anlat"
"Sadece... Son günlerde o geceye dair bazı görüntüler görüyorüm. En azından kulübeden çıktıktan sonra bayıla..." Sesi kesildi sonra tekrardan devam etti" o ana kadarki bir kısım"
"Anlıyorum, hatırlayınca da sırtınla gözün ağrıyor o yüzden her sabah istisnasız aynı soruyu sorup hiç bir çabada göstermiyorsun değil mi?"
"Öz-özür dilerim..."
"Özür dileme, alacağım edeceğim diyorsan al, ona göre yapıp yapmayacağını karar veriyorum"
"Tamam"
"Neyse, tam olarak ne zamandır bu rüyayı görüyorsun"
"1 hafta falan"
"1 hafta... Başka bir şey yok sadece aynı şeyi 7 gece boyunca gördün yani"
"Evet ve rahatsız edici olmaya başladı sanki bir şey yapmama gerek gibi-"
" Ne için bir şey yapacakmışsın?" Diye bölüverdi cheery
"Sana da günaydın cheery" diyerek 32 diş gülümsemeye başladı
"Cevap versene"
Derin bir sessizlik hüküm sürdü bir süre. Rain bu konuyu cheeryle konuşmak istemiyordu,kızın rahatını bozmak istemiyordu
"Rain? Cevap verecek misin"
Rain her zaman sessiz bir çocuk olmuştu. Mizacı hep böyleydi özellikle de Bu gibi anlarda. Çünkü hayatı boyunca bir şey biliyorsa o da cheery'i önemserse kızdan çok güzel azar işiteceğiydi
Ama sorun şu ki şuan cevap vermezse de aynı durum yaşanacaktı.
"Diyorum ki-"
"Diyorsun ki?"
"Diyorum ki daha ne kadar böyle yaşamaya devam edeceğiz"
"Nasıl"
" Kimliksiz cheery, kimliksiz, cesedin teki gibi yaşıyoruz.4 sene boyunca boş boş duracağımıza kundakçıyı bulmamız gerekiyordu"
"Sence ben kaç kere dedim?"
"Ne"
"Sence ben bunu kaç kere dedim de ikiniz reddetiniz?"
Rain düşününce konunun bi aralık- baya kez- konuşulduğunu ama hemen kapatıldığını hatırladı
"Ama..."
"Aması yok Rain"
"Daha benden başka kimse yaşadığınızı bilmezken,başka birine kendi annenize bile güvenemezken kundakçıyı nasıl bulmayı planlıyorsunuz ki?"Lust bunları söyleyene kadar ikisi de onun orda olduğunu unutmuştu
"Haklısın ama burda sen risk altında olduğun için başkasına söyleyemiyoruz Lust"
"Her şey birbirine dolandı..."
En sonunda üçüde oturup yemek yemeye karar verdiler
sonra düşünürlerdi,sakin bir kafayla. Sabah uyanır uyanmaz tartışılacak bir konu değildi bu
asla olmadı
