Etrafında dolaştım, dokundum ama bişey anlamadım ve anlayacağımı da zannetmiyordum.
Brian:acaba bu ne?
"Hiç bir fikrim yok"dedim.
Sonra mermer mezarın kenarında bi çıkıntı gördüm. Brian a dönüp" burda, bi çıkıntı var! Baksana. "dedim.
Brian bana dogru ilerledi ve baktıgım yere uzanıp yüzümün yanına yüzünü getirdi." burası mı? "dedi,elini çıkıntıya uzattırken.O an zaman durdu sanki, sanki her sey durmuştu. O kadar güzel bi andı ki hayal gibiydi. Nefesini, kalp atışlarını duyuyordum. Sanki onu daha 4 saattir tanıyormuşum gibi deil de yıllardır berabermişiz gibi hissediyordum. Neden böyle hissetigim hakkında hiç bir fikrim yoktu ama hissediyordum işte. Ama bu hissin derinlerde biyerlerde dogru oldugunu hissediyordum..