Mezarın içinde kemik parçaları filan yoktu fakat 2 3 kutu vardı.hepsinin üzerinde kagıt parçası vardı.
Brian:kolay oldu ama yardım da etseydin fena olmazdı. Belimi kaybedecektim
Dedi gülerek. Ben de ilgiyle omzuna dokunup"gerçekten mi? Özür dilerim"dedim.
Brian öyle gülmeye başladı ki ne oldugunu bile anlayamıyordum. Neredeyse gülmekten yerlere yatacaktı. Sonra ona dönüp "çok şerefsizsin biliyorsun deil mi? Napabilirim korktum!"
Brian yanına gelip kulağıma dogru egildi ve"biliyorum"dedi ve bi tane daha kahkaha patlattı. Oflayarak mezardaki bi tane kutuyu elime alıp üstündeki kagıdı okumaya basladım"bugun burdaki 80. Günüm kimse yok" dedim ve ekledim"bu nasıl bi yazı yaa?"
Brian kagıda egilerek" bakiyim"dedi ve kagıdı ona uzattım.