📢📢⚠️❗ bu bölümde yazılı (resimsiz) cinsellik vardır. Lütfen dikkat edelim ve rahatsızlık duyuyorsanız"⚠️" işaretli yerleri okumayın.
**2 Saat sonra**
Benzinimiz çok azaldı. Yakında bir yerde benzin istasyonu olması lazım.
Sophia: Nereden biliyorsun?
Unutma ki şuanda bir otoyoldayız ve benzin istasyonları genellikle otoyolların kenarlarında olur.
Sophia: Haklısın. Şuraya bak!
Tek hayatta kalan biz degilmişiz!
Tanınmayan 1. Kişi: Hey! Heey! Kurtarın beni! Lütfen!
Sizce kurtarmalı mıyız?
Sophia: Ekibe yeni insanlar lazım. Ama güvenli olurmu bilmiyorum.
Ne yapalım sizce Clara ve Zaldan?
Zaldan: Öldürüp çantasını alalım. Yemek ihtiyacimiz var. Onun cantasida dolu gözüküyor. Belkide yardımcı olur.
Clara: Her ne kadar öldürmekten nefret etsem de yapmak zorundayız. Açlıktan öleceğiz.
O zaman önce çantasını istiyelim. Hiç birşey demez ve direkt verirse yardım ederiz. Kabul edenler?
Sophia,Zaldan: Kabul!
Clara: Reddediyorum.
Oy çokluğuyla kabul edildi. Herkes bir tabanca alsın ve dışarıya çıksın.
**Herkes tabanca alır ve dışarı çıkarlar**
1. Kişi: Hey! Lütfen beni öldürmeyin! Çocuğum var! Lütfen!
Çantanda ne var!?
1. Kişi: Çocuğum evde aç bekliyordu, bende market bulup çocuğuma yemek götürüyordum. Lütfen bayım! Bize merhamet gösterin ve bizide yaniniza alın!
Çantanı ver!
1. Kişi: Lütfen bayım! Çocuğum uzun süredir aç!
Çantanı veriyor musun vermiyor musun!?
1. Kişi: Tamam bayım! Lütfen bize zarar vermeyin!
Sophia al şu çantayı içine bak. Silah olabilir. Adın ne?
1. Kişi: Adım Alex. Bir çocuğum var.
Alex.. hmm.. silahın varmı?
Alex: Yok efendim. Yemin ederim ki yok.
Eşin yokmu?
Alex: şey.. **Yere bakar** Eşim.. 3 Sene önce kanaseden vefat etti.
Anladım. Ya çocuk?
Alex: Annesinin vefatından sonra yaşam hevesi kalmadı.
Kaç yaşında çocuğun?
Alex: 16 Yaşında bir kızım var.
Yani 13 yaşındayken annesi öldü.. ne üzücü durum.
Sophia: Çanta güvenli. Silah yok. Sadece yemek ve içecek var.
Neden çocuğunla birlikte markete gitmediniz?
Alex: Ben.. korktum. Ona birsey olacak diye ödüm kopuyor. Suanda bile eve gidip hemen kızıma bakmam gerekli. O.. annesinin ölümünden sonra intihar etmeye çalıştı. Son saniye kurtardım. Ama hala içimde korku var.
Seninle bir ticaret yapalım mı?
Alex: Nasıl bir ticaret?
Sen yakınlarda benzin istasyonu varsa bize göster. Bizde sizi ekibimize alalım. Ama önce kızını görmemiz lazım. Sonuçta yalan söylüyor olabilirsin.
Alex: Yalan söylemiyorum. Benzin istasyonu yakinlarda var. Sizi götürebiliriz.
Peki Alex. Önce benzin istasyonuna götür bizi, sonra da biz kızına gidelim. Ama önce, ** kızlar arabaya gidin**
Clara,zaldan, Sophia: Neden?
Üst taraması yapacağım. Anlarsınız ya.
Clara, zoldan, sophia: Peki. Anlaşıldı.
Tüm herşeyini çıkart ve bana ver.
Alex: Efendim.. Tüm herşeyimi mi?
Evet. Üst taraması yapacağım. Üstünde bıçak silah birşey varsa şimdiden ver. Verirsen tarama daha hızlı olur.
Alex: Üstümde hicbirsey yok. Yemin ederim. **Üstünü çıkarır**
Üstünü bana at.
Alex: **tüm iç çamaşırını ve her şeyini atar**
Burda bekle. **Karavana girer** Şu adamın herseyini kontrol edin. Bıçak, silah, birşey bulursanız direkt bana söyleyin. Bozuk para bile bulursanız söyleyin. **Dışarı çıkar**
Alex: Efendim, önce eve gitsek olurmu? Kızımı özledim.
Seni anlıyorum ama önce arama yapmalıyız. Sen bize güven ki bizde sana guvenelim. Silah kullanmasını biliyormusun?
Alex: tabikide. Her erkek gibi bende askerlik yaptım.
Güzel. Becerin varmı?
Alex: Bilmiyorum ama koşmada ve kontrol sağlamada iyiyimdir.
Hmm. Peki. Ya kızının becerileri varmı?
Alex: Ben.. bilmiyorum.
İyi. Öğreniriz.
Sophia, Clara, Zaldan: Lider acil gel.
Kal burda, geliyorum hemen. Noldu kızlar?
Sophia: Cebinde resim bulduk. Anlaşılan bir ressam. Şu resime bakarmisin?
Hmm. Gerçektende güzel. Bir kağıt parçasına bile olsa resim çizimi güzel. Başka birşey buldunuz mu?
Clara: Ben bozukluk paralar buldum.
Zaldan: Bende yarısı yırtılmış bir resim. Anlaşılan karısı öldüğünde oda biraz depresyona girmiş. Karısının fotoğrafini yırtmış.
Anlaşıldı. Sizce ekibe almali miyiz?
Zaldan: Kızı olan bir babayı öldürmek hoş olmaz. Bence almaliyiz.
Clara,Sophia: Bence de.
O zaman önce kızını görmemiz lazım. Hadi millet. Hazırlanın. Bende şu üstü Alexe vereyim. Alex, üstünü al ve giy.
Alex: Teşekkür ederim. Şimdi ne yapacağız? Lütfen, önce kızıma gidelim.
Görev dağılımı yapacağız. Sen,ben ve Clara benzin istasyonuna gidecegiz. Zaldan ve Sophia ise kızına gidecek.
Alex: Anlaşıldı.
Clara: Hey Alex! Çantandan biraz yemek aldık.
Alex: Peki.
Hadi millet gidiyoruz!
Clara: Hey Alex. Senin mesleğin ne?
Alex: Mesleğim beden öğretmenliği.
Clara: Resim çizmesini biliyormusun?
Alex: Ben çok bilmiyorum.
Clara: Pantolonundaki resimi kim yaptı o zaman?
Alex: Eşim bir resim öğretmeniydi.
Clara: Haa.. Anladım.
Alex: Şuraya bakın. Benzin istasyonu orada. Orada var.
Tamam.
**Benzini fullerler ve ekstradan 3 tane bidona benzin doldururlar**
O sırada Sophia ile zaldan..
Sophia: Burası orası olması lazım. Silahını çek. Nolur nolmaz.
Zaldan: **kapıya tıklar**
Sophia: Bizi baban gönderdi.
Zaldan: Hey! **Kapıya tıklar**
Sophia: Bizi baban gönderdi. Babanın adı Alex degilmi. Sende kızı olmalısın. 16 yaşındasın değil mi?
Tanınmayan 2. Kişi: kimsiniz! Babam nerede?
Sophia: Merak etme. Baban bizimle değil ama gelecek. Bizim ekibimize gel.
Tanınmayan 2. Kişi: silahınızı yere atın. Bende kapıyı açayım.
**Yere atarlar ve kapı açılır**
Tanınmayan 2. Kişi: İçeri girin.
** İçeri girerler**
Tanınmayan 2. Kişi: Adınız ne?
Sophia: ben Sophia. Bu da zaldan.
Tanınmayan 2. Kişi: Babamı narden tanıyorsunuz?
Sophia: Merak etme. Bizim bir grubumuz var. Otoyoldan giderken birden babanı gördük. Konuştuk ve senin burada olduğunu söyledi. Ekibimizin lideriyle beraber arabaya benzin bulmaya gittiler.
Tanınmayan 2. Kişi: Size güvenmem için kanıt gosterin.
Sophia: Kanıt yok ama annenin kanserden dolayı vefat ettiğini biliyorum.
Tanınmayan 2. Kişi: Bu doğru.
Sophia: Adın ne?
Tanınmayan 2. Kişi: Adım Afrid.
Sophia: Hadi Afrid, tüm eşyalarını toplayıp gel.
Afrid: Size güveniyorum ama.. babamı görsem daha iyi olur.
**Kapı çalma sesleri gelir**
Sophia: Baban geldi. Kim o?
Biziz. Kapıyı aç.
Afrid: Bu babamın sesi değil.
Alex: Kızım biz geldik!
Afrid: Aç kapıyı.
Alex: **içeri girer girmez afride koşar ve sarılır** canım kızım. Hadi üstünü başını giy. Gidiyoruz.
Afrid: Tamam.
O giyinene kadar evinde arama yapsam sorun olur mu?
Alex: Burası sizin de eviniz.
Mutfakta bıçak, balta gibi şeyler varmı?
Alex: balta yok ama bıcak olacaktı.
Güzel. Sende bıçaklari getir. Clara ve Zaldan siz eşyaları karavana koyun. Benle Sophia ise kızın odasına gidip bir bakacağız.
Sophia: Anlaşıldı. Hadi gidelim.
**Kapıyı tıklar** odana girebilir miyiz?
Afrid: Bir saniye, üstümü giyiyorum.
Sophia: 16 yaşa göre çok güzel.
Bence de. Siyah saçlari ve masmavi gözleri beni benden aldı. Ama senden güzel olmadığı kesin.
Sophia: Yaa. Teşekkürler.
⚠️Belkide hazır ev bulmuşken.. ne dersin?
⚠️Sophia: Burda olmaz.
Afrid: İçeri girebilirsiniz.
Bunu bir düşün. İçeri girelim.
Afrid: Evet ne vardı?
Biz.. sadece.
Sophia: Çok güzelsin.
Afrid: Teşekkür ederim.
Bak. Adın neydi?
Afrid: Adım Afrid.
Bak Afrid. Ben bu ekibin lideriyim. Burda kuralları ben koyarım anlaşıldı mı?
Afrid: Anlaşıldı efendim.
Eğerki bana karşı yanlış bir tavır gösterirsen **elini tabanca yapar ve afridin kafasına getirir** Anlaşıldı mı?
Afrid: Anlaşıldı.
Bu Sophia. Kendisi sağ kolumdur. Ben yoksam o var. Anladın mı?
Afrid: Anlaşıldı.
Afrid. İsmin güzelmiş. Kendin gibi.
Afrid: Teşekkür ederim.
Sophia: Silah kullanmasını biliyormusun?
Afrid: Hayır.
Hmm. O zaman öğretirim sana bir gün. Hiç bir zombiye saldirdin mi?
Afrid: saldırmadım.
Hmm.. bu kötü oldu. 16 yaşa göre çok kötü oldu.
Afrid: 1.5 Hafta sonra 17 olacağım.
Sophia: Güzel. Sana güzel bir hediye alacağız. merak etme.
Afrid: Teşekkürler.
Okul okuyormuydun?
Afrid: tabikide.
Güzel. Aramiza tekrardan hoş geldin güzellik. Aşşagida bekliyoruz. **Aşşağı iner**
Sophia: Afrid, annenin vefatını duydum. Senin için kötü olmalı.
Afrid: Evet..
Sophia: merak etme. Ekibimize katıldığında anneni unutucaksin.
Afrid: Anlamadım?
Sophia: Yani diyorum ki annen için uzulmene gerek kalmayacak. Mutlu olacaksin hep.
Afrid: Anladım. Teşekkürler.
Sophia; Sana son bir soru soracağım. Başka yaşayan insanlari tanıyor musun?
Afrid: Hayır.
Sophia: Emin misin?
Afrid: Eminim.
Sophia: peki. Teşekkür ederim sorularıma cevap verdiğin için. **Afride sarılır** hadi aşşagida bekliyoruz.
Afrid: Tamam. Görüşürüz.
10 Dakika sonra..
Herkes burda mı? Alex, Sophia, zaldan, Clara ve Afrid? Güzel. Herkes burdaysa atlayın karavana. Gidiyoruz.
Sophia, sen istersen arkada otur. Bu seferlik Afrid gelsin buraya.
Sophia: Ama ben sağ kolunum.
Sophia, o daha grupta yeni. Birakta burada otursun.
Sophia: İyi peki.
Alex, gitmemizi istediğin bir yer varmı?
Alex: yok.
Ya Afrid senin?
Afrid: yok.
Sizin bir yere gitmemizi istediğiniz bir yer varmı?
**Herkes yok der**
O zaman dümdüz gideceğim. Önümüze güzel bir ev çikarsa orada kalırız.
Afrid: Saate bakarsak birkaç saat sonra gece olacak. Gitmekten emin misin?
Ahh. Doğru. Teşekkürler Afrid.
Afrid: Rica ederim.
Millet, gidelimmi yoksa burada mı kalalım?
Alex: Gitsek daha iyi olur. Akşam olacağı zaman bir yere çekeriz ve yatarız.
Sophia: Bence de. Alex güzel söylüyor.
Zaldan, Clara? Ya siz?
Zaldan,Clara: Gidelim.
Peki o zaman millet gidiyoruz.
**3 saat sonra**
Akşam oluyor. Arabayı bir yere çekeceğim. Burada kalacağız.
Sophia: Tamam.
Herkese yetecek kadar yer yok. Bu yüzden birileri dışarıda yatmalı. Benle Alex dışarıda kalabiliriz.
Alex: Evet ama dışarıda ne yapacağız?
Ateş yakarız.
Alex: Belkide dur. Çantami verebilir misin Clara?
Clara: Al.
Alex: Teşekkürler çantamda Galiba Marshmallow olacaktı. Tüm herkese yetecek kadar var. Kamp ateşi yakalım. Tabi lider bunu isterse.
afferin Alex. Kamp ateşi ve Marshmallow sende. Diger tüm herkes toplansin ortaya. Sophia sen karavan'ın arkasinda beni bul.
Sophia: Tamam.
**5 dakika sonra**
Bak Sophia. Sen çok iyi ve güzel kadınsın. seni sağ kolum yaptığım için mutluyum ancak Afrid konusunda beni yanlış anladığını düşünüyorum. O sadece bir kız. 17 yaşina girecek yakında. Bu yüzden birkaç gün yanımda durmasini istiyorum.
Sophia: Ben neden sana karisayim? Sonuçta lider sensin.
Teşekkür ederim Sophia. O güzel bir kız. Ona birsey olmasını istemiyorum. Tamam mı? Anladın mı?
Sophia: Anladım.
⚠️Oraya dönmeden önce seni seviyorum. Bunu unutma. **Elini sophia'nin beline koyar** ya sen?
⚠️Sophia: **elini liderin kafasina koyar ve dudak dudağa öpüşürler.**
Alex: Sophia, hadi gelin.
Sophia: Gitmemiz lazım.
⚠️**sophia'nin Kalçasını tokatlar** Hadi Gidelim.
**Kamp ateşine otururlar**
Hey Alex. Sen bu zombi salgınına nasıl yakalandın?
Alex: okuldaydım. Öğretmenler odasında bir öğretmen geldi. Ve bağırarak herkesin kacmasini söyledi. Ama bir anda zombi onun boynunu ısırdı. Öğretmenlerde hemen kaçmaya çalıştılar. İçeriye 4-5 tane zombi girince ben hemen gidip bıçağı çıkarttım. Birini öldürdüm. Ama bizim kadın hocalarımız korkudan sandalyelere saldırınca zombilere yem oldular. Ben hemen içerideki zombileri bicakladim. Ama karınlarına ne kadar bıçakla dursam ölmüyorlardı. En sonda kafasına vurdum ve oldu. Erkek hocalar camdan aşşağı atladilar ve çoğu öldü. Kadın hocalar ise erkeklerim yapamadıklarını yaptılar, savaştilar. birçoğu öldü. İlk başta zombi ısırdığı kişiyi öldürüyor sanıyordum ancak öyle değilmiş. Isırdığı kişiyi yamyamlar gibi yiyorlar ve o yediği insanlarda onlar gibi oluyor.
Bir dakika. Yanlış mı duydum? Onlar gibi mi oluyor!
Alex: evet. Onlar gibi bize saldirmaya başladılar. Ben ve 2 kadın öğretmenle birlikte hemen müdüre gittik. Ama müdür kaçmıştı. Hemen kızımın sınıfına koştum. Neyseki zombiler henüz kızımın sınıfına gelememişlerdi. Hemen sınıfa girip kızımı ve diğer öğrencileri aldım. Hepsini dışarı çıkarttım.ve hepsi kaçti.
Vay anasını be.. ya sonra?
Alex: kızım ben ve 2 tane kadın öğretmen kaldık. Hemen eve koştum. Bir tane kadın hoca topuklu yüzünden yere düştü ama kurtarmaya gitmedim. Arkasından zombiler geliyordu. Ama koruma iç güdüsü yüzünden kadını koşarak kucagima aldım ve eve götürdüm. Sonra yaklaşık 1 hafta aynı evde kaldık. Dışarısı zombi kaynıyordu ve yemek bitmişti. Perdenin arkasından gizlice bakıyordum. Kaçanların nereddeyse hepsi zombi olmustu. Müdür bile zombiydi. Sonra sokaktan bir tane polis arabası geçti ve tüm zombiler arabaya saldırdı. Aslında polisler zombileri uzaklaştirdi bizden. Kadın öğretmenler dışarı çıkmayı reddetti. Kızımla ben dışarı çıktık ve markete gittik. Devlet sanki delirmiş gibiydi. Polisler sivil - zombi fark etmeksizin öldürüyordu. Marketten yemek içecek aldıktan sonra eve geri döndük. Tüm herkes yemek ve su içti. Kadın öğretmenlerden biri ben yatarken çıplak bir şekilde odama girdi. Gözümü actigimda uzerimdeydi. Bende zombi sandım ve kafa attım. Yere düşen öğretmen bayıldı. Sonra insan olduğunu öğrenince hemen başına soğuk su falan koydum. Sabaha kadar kadının öldüğünü sanarak yatamadim. Sabah gözünü açtığında bana neden vurdun dedi. Bende zombi sandım seni dedim.
Eee sonra?
Alex: Sonra kadın öğretmen iç çamaşırını giyip odadan çıktı. Kızım ise uyanınca onunla ilişkim olduğunu sandi. Ben ise gidip kadın öğretmeni getirdim ve konuştular. Sonradan anlaşıldı. Diğer kadın hoca intihar etmişti. Çünkü yaşamak önemsizdi ve bir bakireydi. Benim üstüme çıkan kadın öğretmen ise benimle kalmaya devam etti.
Biz geldiğimizde kadın hoca yoktu?
Alex: onunla markete gittim ancak o zombi oldu.
Anlıyorum.
Clara: üzücü bir hikayeymiş.
Ya sen Afrid?
Afrid: Babam doğru söylüyor.
Tammaamm. Peki. Öyleyse herkes içeriye girsin. Yarın devam ederiz. Alexle ben burdayiz.
**3 saat sonra**
Alex: sana birşey söylemek istiyorum.
Söyle.
Alex: Kadın hoca hala yaşıyor olabilir.
Nasıl yani?
Alex: Markette zombi olması yalandı. Hala yasiyor.
Narden biliyorsun?
⚠️Alex: Ben onunla ilişki içindeydim. O kadar güzeldi ki.. çıplak olduğu zaman onunla sevişmiştim. Ama kızım üzülmesin diye yalan söylüyorum.
⚠️Yani aslinda onunla seviştin. Neden markette bıraktın o kadını?
⚠️Alex: Markete girince onun kıçının güzelliğine dayanamadım ve ordada seviştik. Saatler dakika gibiydi. 2 saat sonra onu orda bırakacağımı ve kızıma öldüğünü soylicektim. Ama sonra siz geldiniz.
⚠️Yani diyorsun ki onunla seviştim ve markette kızıma yalan söylemek için bıraktım. Öyle mi?
Alex: Evet.
Alex, yarın o markete geri gideceğiz ve kızına her şeyi açıklayacaksın. Tamam mı?
Alex: Ama ya kızım kendine birşey yaparsa?
Birşey yaparsa sorumlusu sen olursun.
Alex: Peki. Yarın gidip o kadın öğretmeni bulalım ve onu karavana getirelim.
Karavanda yer yok. Bu yüzden yeni bir yer yapmamız lazım kendimize. Güvenli bir yere..
Alex: Tamam efendim. Size yemin ederim ki size bir daha yalan söylemeyeceğim.
Tamam. Hadi yat.
**8 saat sonra**
Uyanın millet! Bugün çok işimiz var.
Sophia: 5 dakika daha..
Afrid: Günaydın baba. Günaydın liderimiz.
Sanada günaydın güzellik. Nasılsın ve ilk günün nasıl geçti?
Afrid: İyiyim. Her gün aynı evde yaşamaktansa dışarıda insanlarla kalmayı tercih ederim.
Afrid. Seni sevdim. Yakında sana güzel bir hediye vereceğim. Ama şunu bil. Zombilerle dolu bir dünyada yalan söylemek kötü olur. Anladın mı?
Afrid: Anladım.
Afrid, o kadın hoca hakkında ne düşünüyorsun?
Afrid: Güzel olması ve öğretmenim olması iyi bir şey. Ama babamın annemden sonra başka bir kadınla evlenmesi benim için kötü olur.
Anlıyorum. Afrid, adını kim koydu?
Afrid: Annem.
Anladım. Sana yakın zamanda geri döneceğim. Kendine iyi bak. Bugün silah kullanmayı öğreneceksin.
Afrid: Silah kullanmayı mı! Sabırsızlanıyorum!
Alex: Günaydin kızım.
Afrid: günaydın baba.
Sophia: Günaydın herkese.
Herkes uyandığına göre ortaya toplanın. Bugün önemli adımlar atacağız.
**30 dakika sonra**
Bugün önemli bir şey yapacağız. Dün rüyamda o öğretmeni gördüm. Yaşıyor gibiydi. Oraya gideceğiz.
Afrid: Babam zombi oldu dedi?
Alex: Isırıldığını görmedim.
Afrid: yani yalan söyledin..
Alex: hayır. Ben onu zombilerin kovaladigini gördüm.
Neyse ne. Oraya gidip yaşayıp yaşamadığına bakacağız. Zaldan, sen sol kolum değilsin artık. Sol kolum Afrid'dir.
Zaldan: NE!? o daha ekibe yeni geldi! O daha silah tutmasını bile bilmiyor.
Afrid: Ben sol kol olmak istediğimden emin değilim.
Afrid, bugün o kadını bulmamiza yardım edecek. Öyle degilmi Afrid?
Afrid: Ben. Yani- Şey. Evet.
Zaldan: bu ne kadar saçma bir düşünce. Biz yardım etmiyor muyuz?
Zaldan, bana karşı mı geliyorsun?
Zaldan: Ben.. Hayır. Karşı duymuyorum ama B-
O zaman sessiz ol ve kabullen.
Ekibi bolecegiz. Yarimiz burada duracak, diğer yarimiz kadını arayacak. Burda duranlar odun, tahta gibi şeyler arayacak. Artık karavanda kalmayacağız. Yerleşik hayata geçiyoruz.
Ben, Alex ve Afrid markete gideceğiz. Hiç birşey bulamazsak bile marketten eşya toplarız. Anlaşıldı mı?
**Herkes anlaşıldı der.**
Alex,Afrid karavana atlayın. Bende geliyorum.
Sophia bi gelir misin?
Sophia: Efendim?
Sophia, burası sana emanet. Nolur nolmaz bu tabancayı al.
Sophia: Tamam.
Gitmeden önce seni seviyorum.
Sophia: Bende seni. **Birbirlerine sarılırlar**
⚠️**Sophia'nin kalçalarını elliyordur**
Sophia: **kendini yavaşca geri çeker** gitmem lazım.
Tamam. Görüşürüz!