Kendimi bir anda Okulun bahçesinde bir bankta oturtarak hayatı sorgulamaya başlarken bulmuştum...
Aylardır bir sınav için çalışmıştım ve şimdi her şey bitmiş ti.şimdi ise sadece beklemekten başka bir şey yapamazdım . Elimden geleni yaptığım için vicdanım rahattı en azından öyle sanıyordum..;)
İyi bir gelecek ve ailem için yapıyordum bütün bunları yapmak zorundayım çünkü bencil olamam benim için her şeyi yapan ailemi göz ardı edemem geleceğimi göz ardı edemem ...
Böyle düşünceler kafamda boğuşurken "BUSE" sesini duyunca irkildim ve arkama döndüm seslenen sınıf öğretmenimin olduğunu görünce ayağa kalktım ve hocama doğru yürüdüm aramızda çok mesafe yoktu yanıma vardığımda biraz yürümek ister misin diye sordu kafamla evet anlamına gelen işareti yaptım. Yolda yürürken çok gergindim ve ne zaman sınavın nasıldı demesini bekliyordum ve korktuğum soruyu birkaç dakika sonra sormuştu 'SINAVIN NASIL GEÇTİ BUSE '
....
Sanki yanımda yürüdüğüm kişi hocam degilde ailemden biri sormuş gibiydi ve soruya cevap veremeyip gözlerim dolmaya başlamıştı bunu gören hocam üzerime gelmek istemedi ve aniden sarıldı sanki buna ihtiyacım varmış gibi karşılık verdim ve sıkıca sarıldım öyle birkaç dakika kaldıktan sonra birbirimizden ayrıldık ve hiçbir şey demeden yürümeye devam ettik.Bu sefer sessizliği ben bozdum -kotü geçmedi hocam ama içimde tarif edemediğim bir duygu var .hocam ya ailenin bana karşı duyduğu güveni boşa çıkarırsam dedim sesim titreyerek
-Busecim şimdi dediklerimi iyi dinlemeni istiyorum bazen her şey istediğimiz gibi olmaz ; istediğimiz kıyafeti alamayız, istediğimiz zaman arkadaşlarımızla gezemeyiz ve hatta istediğimiz gibi geçmez sınav .Ama Hayat devam ediyor ve bizde durdgumuz yerde kalamayız bu doğru olmaz degilmi?.O yüzden sınavın her nasıl olursa olsun üzülme kendimi suçlama elinden geleni yaptım diyebiliyorsan ve şunuda ekledi "BU ÜZÜLDÜĞÜN ŞEY SENİN İÇİN 5 YIL SONRA ÖNEMLİ Mİ"bunu düşün canım ve ona hareket et.Ve unutma Bir şeye takılıp kalırsan önündeki diğer Fırsatları kaçırırsın dedi gülümseyerek;)
Birkaç saniye sonra sanki teşekkür eder anlamında hocaya sarılmıştım.
***
Arkadan birkaç gün geçmişti ve hocalarla vedalaşma kısmına gelmiştik tüm okul gözyaşlarını tutamayıp ağlıyordu ve hocalara tek tek sarılıyordu sıra en sevdiğim hocaya yani sınıf öğretmenime gelmişti birkaç saniye göz göze geldik ten sonra hiç bir şey demeden birbirimize sarıldık benimle beraber hocamda ağlıyordu bir süre böyle kaldıktan sonra.
-bu kadar duygusallık yeter deyip ortamı yumuşatmak istercesine ve burnumu çekerek gülümsemiştim:)
Hep mutlu ol ve kendini asla salma senin gibi bir öğrencim olduğu için ne kadar gurur duydum az diye ekledi..Bu vedalaşma töreni bu şeklide devam etti.
Her şey bitmişti.Hayır hayır belkide yeni başlıyordu ..:)
***