Gül ve Baranı okumayı sevdiniz mi
Ve kitap tahminimce 25 bölüm olacak ve sonra veda..
Tabi o zamana kadar çok var
Oy ve yorum sınırı katıyorum yanlış anlamayın sadece emeğimim karşılığını istiyorum 🥰🥰🥰eğer sınır aşılırsa hemen bölüm gelecek ❤❤❤❤❤
Ama okunma sayısı 1bini geçti gizli okuyucularım lütfen rica ediyorum oy vermeyi unutmayalım sizler benim için çok kıymetlisiniz ❤
Hayırlı geceler ❤❤
Baran, Gül'e nikah kıymıştı ve şuan aynı Oda'da iki yabancı gibilerdi.
Baran karşısında titreyen kızda takılı kalmıştı .
Gül'ün içi titriyor du, ne zaman korksa, ne zaman üzülse böyle olurdu.
"Gülgoncası? "
Gül başını kaldırıp karşısındaki adama baktı.
Baran titrek bir nefes alıp "Ayşe kadın neden öyle konuştu "
Gül yutkundu, saatler sonra kocası olan adama kafasını çevirdi .
"Dokundular bana Baran, kanadımı kolumu kırdılar . .. Beni aynalara bile bakamaz hale getirdiler "dedi daha çok titreyerek.
Baran bir hışımla ayağa kalktı daha 18 yaşında olan gülgoncası ona ne söylüyor du.
"Ne? "dedi çaresizce
" Yapma dedim kaç kere ama yaptı "dedi ağlayarak Gül.
" Kim?!! "diye bağırdı Baran kendini durduramazken.
Odanın içinde ordan oraya gitmeye başladı, kızı korkutmak istemiyordu ama duydukları ile deliye dönmüştü.
" Söyle Gülgoncası bana söyle gidip o iti öldüreğim, söyle bana "
Gül Baran'ın sözleriyle ayağa kalktı "Hayır Baran, yapma ne olur yapma"
"Bende gider Ayşe kadın dan öğrenirim " deyip Oda'dan çıkıp dış kapıyı açıp ayabılarını giyip bir hışımla, gecenin zifiri karanlığında dışarl attı kendini.
Gül çıplak ayaklarıyla Baran'ın arkasından giderek ona yetişip durmak istiyordu ama yetişemiyordu.
Küçük bir kız çocuğun hatını yerle bir etmişlerdi.
Gülün sesiyle Baranının, Annesi babası, kız kardeşi dışarı çıkmışlardı.
"Gül kızım ne oluyor"diye sordu Abdullah bey
" Ne olur yetişin Baran katil olacak "diye bağırdı Gül korkuyla
Berivan korkarak bakıyordu abisine.
"Neee" dedi anlamayarak Fatma hanım
"Baran, dur oğlum dur" diye bağırdı Abdullah bey ve en sonunda durmuştu.
Arkasını dönüp "Baba, kadınımı incitmişler"
Abdullah bey, gelin kıza baktı sonra oğluna anlamıştı derin bir nefes aldı.
"Oğlum yangına körükle gitme, karını düşün artık tek değilsin "
"Öldürücem baba kim yaptıysa cezasını verecem"
"Öyle mi? İyi git vur karında babasının evine gitsin sende hapse gir... Hadi Baran gitsene "
"Baba!! "
"Ne baba, sen köyün meydanında bağıra bağıra bu kız benim namusum diye söylemedin mi şimdi ne oldu Baran ... Sen Gül kızımı alırken herşeyi kabulenmedin mi, bu kız sana ne dedi beni tanımıyorsun yapma demedimi, şimdi ne oldu gerçekler ağırmı geldi oğlum"
O sıra Fatma hanım, Gül'ün çıplak ayakla olduğunu görünce Ayağındakini çıkarıp giydirmişti.
"Baba bu böyle bir şey değil"
"Tamda bu Baran sen bu kıza nikah kıymadın mı Allâh katında karın yapmadın mı, herkese bu kız benim namusum demedın mi şimdi ise verdiğin sözü tut ve karının elini tut ve odana götür KARINI ...sen sahip çıkmazsan ezen çok olur oğlum yapma"
"Evet yaptım pişman değilim ki ve Gül benim karım"
"Oğlum, bu kız sana Rabbinin emaneti üzme bak nasıl titriyor yazık değil mi "
Baran, babasının söyledikleriyle, Karısı Gül'e baktı incecik elbisesiyle titriyor du.
Fatma hanım, Güle bakıp "Hadi kızım kocanı al ve odanıza gidin bende çay yapayım getireyim sakinleşir biraz" dedi.
Gül kaynanasına başını salladı ve Baran'a doğru yürüdü .
"Baran odamıza gidelim" dedi varla yok sesiyle utanıyordu ama artık yapacak bir şey yoktu.
Baran, Babasına baktı Abdullah bey hadi dercesine başını salladı ve Baran, Gül'ün elinden tutup eve doğru ilerlediler.
"Ne olacak Abdullah? "
"Bu kız çok acı çekmiş Fatma'm "
"He ya anasızmış birde"
"Ciğerim yanıyor Fatma'm ya bizde istemeyerek üzersek diye aklım çıkıyor sabahtan beri"
"Niye üzelim, hem Berivanımız neyse artık o hem sen hep demezmiydin, bir kızımız daha olsaydı diye bak Rabbim duanı kabul etti artık iki kızımız var Abdullah efendi "
"Öyle ya kurban olur babaları kızlarına"
"Hadi içeriye geçelim bende çay yapayım içelim "
"Mısırda patlat belki Gül kızımız sever yer, akşam bir şey yemedi"
"Heya bende fark ettim ama bugünlük sesimi çıkartmadım maksat ilk günden adım kaynanaya olmasın diye merak etme ona memleketten getirdiğim bekmezi yedireyim biraz iştahı açılır can gelir"
"İyi düşün müsün "
. ..
Baran, karısıyla odaya girip hemen kendini yatağa attı. Gül ise sessizce pencerenin önünde duruyordu. Ay ışığı odasını aydınlatıyordu.
Baran, "Gül, gel yanıma," dedi.
Gül sessizce yatağa yaklaştı. Baran onu kollarına aldı ve başını göğsüne yasladı.
"Her şey düzelecek," dedi Baran. "Ben buradayım, seni asla bırakmam."
Gül sessizce gözyaşlarını döktü. Baran onu daha da sıkı sarıldı.
"Bana her şeyi anlatabilirsin gülgoncası?" diye fısıldadı Baran.
Gül başını Baran'ın göğsünden kaldırdı ve ona baktı. Gözlerinde derin bir keder vardı.
"Anlatmak istemiyorum," dedi.
"Ama ben seni anlamak istiyorum," dedi Baran. "Bana ne olduğunu anlatırsan sana yardım edebilirim."
Gül derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı. Baran sessizce onu dinledi.
"Ben ilk tacize uğradığımda daha 7 yaşında annem öleli 6 ay olmuştu... Babam Ayşe kadın ile evlenmişti o zaman daha anamın 40 çıkmadan erkek kardeşimi doğururken ölmüştü, Ayşe kadınında geleni gideni eksik olmazdı işte o zaman amcasının oğlu gelmişti yeni askerde gelmişti,bizde kalmıştı bir gece ve aynı odada kalmıştık"dedi yutkunarak ve devam etti anlatmaya .
"o zaman ilk tacize uğradığım zamandı, vucudama dokunmak istedi hep "bir kere bi kere dokunayım seveceğim sadece seni dedi " Ama ben çığlık attım hemde avazım çıktığı kadar, babamla Ayşe kadın geldi o zaman başladı benim ani titremelerim,korkularım yanlarına aldılar... Sonra yıllar geçti yine geldi o zaman da 14 yaşındaydım bana bakıp büyümüşsün kuma olarak alacağım seni dedi karısından 4 çocuğu olduğu halde , durmadı yaklaşmak istedi baldırıma dokunduğu an elimdeki meyve bıçağıyla yüzünü deştim o gün den sonra evli barlıklı adamı ayartmışım gibi dedikodu çıkartılar özellikle Ayşe kadın beni kuma vermek istiyordu amcasının oğluna ama sana yemin ediyorum Baran ben yollu değilim evet dokunmak istediler ama izin vermedim"dedi ağlayarak.
Gül'ün anlattıkça öfkesi ve üzüntüsü arttı.
Gül anlatmayı bitirdiğinde Baran onu daha da sıkı sarıldı.
"Gülüm özür dilerim yaşadığın her şey için , keşke daha önce gelseydim... Affet beni ne olur" Deyip sımsıkı sarıldı.
"Bide bir şey daha var ama gerçekten isteyerek yapmıyorum ne olur inan"
"Gülüm anlat söz kırmam seni"
"Baran ben gece korkuyorum ve o zaman da altıma kaçırıyorum, küçük abdestimi yapıyorum ama isteyerek değil ben geceleri çok korkuyorum ne olur kızma Baran ne olur dövme beni" Dedi Gül çünkü Ayşe kadın o ne zaman yaparsa kocan ya seni döver yada babanın kapısına gönderir demişti.
Baran daha ne kadar şaşıracağını yada ne kadar üzüleceğini artık anlamıyordu. Küçük bir kız çocuğuydu karısı büyümemiş bir çocuk.
"Gülüm yanliş anlama ama bunun için doktora gittin mi? "
"Doktor mu ? "
"Gülüm, ben anlamam ama bunlar için iyi bir doktara gidelim hem belki korkunu yenersen o da gider"
"Bunun için doktora gidilir mi ki"
"Tabiki gidilir sabah ola hayrola ben araştırayım kimseye söylemeden düğün için alışveriş bahanesiyle gidip geliriz"
"Ne düğünü Baran evlendik ya"
"Dini nikahımız oldu sadece, asıl hükümet nikayı geçerli devlette iki nikahımız olacak hemde ben ellerine kına yakacağım, beyaz gelinliğinle odamıza gireceksin, bu odadaki eşyalar yeni geline yakışmaz, eşyada alınacak "
Gül, Baran'ın söyledikleriyle mutluluktan uçacaktı sanki"Sen ciddi misin"
"Tabiki ama şimdi uyuman lazım çok yoruldun"
"Tamam " Deyip yer yatağına uzanıp gözlerini kapattı.
Bir günün içinde neler yaşamışlardı çok zordu.
Bir kız çocuğuna dokunmak , hayallerine, umutlarına, geleceğine dokunmaktı ama Baran Gül'ün kalbine çicek bahçesi yapacaktı.
Bir süre sonra Gül uykuya daldı. Baran onu nazikçe yatağa yatırdı ve battaniyeyi üzerini örttü.
"Sana bunları reva görelerin her birini geberticem Gül goncam iyi uykular"
Kapının sesiyle kendine gelip, gidip kapıyı açtı.
"Oğlum çay getirdim, mısırda patlattı Berivan "
"Anam Gül uyudu, siz yiyin"
"Tamam oğlu, hadi Allâh rahatlık versin" Deyip geldiği gibi gitti.
**
Gül uyandığında Baran'ın yanında olmadığını gördü hemen yatağın içine baktı korkuyla ama kuruluk görünce gözleri yaşardı altına yapmamıştı ve derin bir ohh çekti . Yataktan kalktı ve odadan çıktı.Berivanın o na verdiği elbiseyle duruyordu.
Baran mutfaktaydı. Fatma Hanım onlara kahvaltı hazırlıyordu.
"Günaydın Gül," dedi Fatma Hanım. "Nasılsın?"
Gül utanmıştı daha ilk günden geç uyanmış ve kaynanası hazırlıyordu, utandı ve başını yere eğdi "Sağ olun iyim " Dedi
Baran Gül'e baktı içi gidiyor ve artık karısıydı dünya güzeli herşeye rağmen. "Hadi kahvaltıya geçelim," dedi.
Gül yer sofrasıns oturdu. Fatma Hanım ona sıcak bir kase çorba verdi.
"Bu seni biraz olsun toparlar," dedi Fatma Hanım. Ve odadan çıktı.
Gül çorbayı içmeye başladı. Baran ona bakıyordu.
"Dün sana söylediklerim için üzgünüm," dedi Baran. "Seni üzmek istemedim."dedi hala kızıyordu kendine çünkü yanındakı kız çok acı çekmişti ve o kendi öfkesine yenilmişti.
Gül başını salladı. "Önemli değil," dedi.çorbasından bir kaşık daha alarak.
Baran Gül'ün elini tuttu. "Seni ,hep koruyacağım gül goncası," dedi.
Gül Baran'a baktı ve gözlerinde yaşlar belirdi. "Teşekkür ederim"
… .