2007 istambul-
Gözlerimi açtıgımda bir sızı amansız bir acı ile uyandım aglasam agalayamıyordum gözümdeki yaşlarmı bitmişti ortalıkta zifiri karanlıgı mavi birer ışık aydınlatıyor dışardan çocuk sesleri geliyordu ve ben sol bebregimdeki acıya dayanamıyordum ellerimdeki yara izleri dizimin hemen altındaki derin yaraya baktığımda neler oldugunu anlamaya çalıştim en son annem.. annemi görmüştüm banden özürler diliyordu ama hiçbirşey anlamamıştım ayaga kaltıgımda here düşmüş pusulamı gördüm
" oglum bu pusla sana her yolunu kaybettiginde yol olacak benden sana yadigardır "
Harabedeki kapı açılmıştı adımlarım geriye yöneldi pusulamı avucumda tutup yumrugumu sıkmış karşımdaki uzun boylu iri yarı esmer tenli adma diktim gözlerimi
Bırak kolumu! Lütfen! Lütfen bırak ne istiyorsun bendenden!
Kan ter içinde beni üsrükledikleri harabeden biraz uzak bir yere götürmüşlerdi agladım fayda etmedi canımın acısı dinmemişti gözlerim kapandı.