Vincenzo: Şimdi asıl cezana gelelim.
Vincenzo tezgahtaki içki dolu bardağı eline aldı. Claire'in ağzına dayadı.
Vincenzo: İç.
Claire donakaldı,kalp atışları hızlandı. Gerçekten de yapacak mıydı? Yapmalı mıydı?
Vincenzo: İç dedim,ya da ben içiririm.
Claire son çare olarak Vincenzo'yu itmeye çalıştı. Çırpındı. İşe yaramış mıydı? Kesinlikle hayır. Bu direncin sonucu Vincenzo Claire'i daha sert tuttu. Sırtını göğsüne yaslamış,bir eliyle Claire'nin bileklerini bir eliyle ise bardağı tutuyordu.
Vincenzo: Zorla mı içireyim illa? Uslu bir kız olup içkini içmelisin.
Vincenzo Claire'in bileğini daha sert tuttu. Kızarmaya başlamıştı.
Claire yutkundu,başka çaresi kalmamış gibiydi. Yinede pes edemezdi. Etrafa göz gezdirdi.
Vincenzo fark ederek hafifçe sırıttı. Claire'in bileğinde tuttuğu elini çekip gözlerini kapadı. Tek hamlede içkiyi Claire'in ağzına dikti.
...
Claire olayın şokunda içtiği içkiyi yuttu. Vincenzo bardaktaki içki bitince Claire'i bıraktı.
Vincenzo: Nasıl hissediyorsun,casus? Ölecek misin Bayılacak mısın? Yoksa başka bir şey mi koydun?
Claire tezgaha tutundu. Vincenzo resmen onunla dalga geçiyordu. Claire'in gözleri yavaş yavaş kapanmaya başladı. 5 dakika içinde yavaş yavaş bilinci kapandı. En son gördüğü şey Vincenzo'nun kendisine yaklaşan yüzüydü.
Claire'in tamamen bilincinin kapandığından emin olan Vincenzo Claire yere düşmeden onu kucağına aldı,odanın kapısını yavaşça ayağıyla açtı. arka kapıdan çıktı ve arabasına doğru yürüdü. Tam o anlarda Sebastian ekşimiş yüzüyle arkadan bu anı izliyordu.
Vincenzo Claire'i arabasının arka koltuğuna yatırdı ve sürücü koltuğuna geçti. Arabayı çalıştırdı. Derin bir iç çekti.
Vincenzo: Ben bu kızla ne yapacağım?
Aynadan Claire'in yüzüne baktı. İfadesiz,güzel bir yüz...
Vincenzo kendi kendine söylendi,ciddi olmalıydı. Derin bir iç çekip yola çıktı.
Yaklaşık bir saat sonra bir dağ evine vardılar. Vincenzo Claire'i kucağına alarak arabadan çıkardı,hala baygın gibiydi.
Eve doğru yürüdü ve anahtarla kapıyı açtı. İçeriye girdi. Bodruma inerek Claire'i bir sandalyeye oturttu. Ellerini,ayaklarını bağladı. Bir bez ile gözlerini kapattı,ağzını da kapayacakken duraksadı,derin bir nefes aldı. Kararsız görünüyordu. En sonunda bezi bir kenara bırakıp kapıya doğru yürüdü. Son kez Claire'e baktı ve ardından bodrumdan çıktı,kapıyı Claire'in üstüne kitledi.
Belli bir sürenin ardından Claire yavaşça kendine geldi. Donakalmıştı. Yapacak bir şeyi kalmamış gibiydi. 20 dakika boyunca öylece bekledi,hareket etmeye çalışarak ipleri gevşetmeyi denedi. Bağırdı Çağırdı,fakat tüm bu çabaların sonucu her şey aynıydı. En sonunda Claire sadece elindeki ipleri biraz gevşetebildi. Kaçabileceğine dair umudu artıyordu. Tam o anda kapı açıldı. Vincenzo içeri girdi.
Vincenzo: Uyanmışsın. Duymamak elde değildi.
Vincenzo Claire'e yaklaştı. Yavaşça gözüne bağlanmış bezi çıkardı. Claire sinirli bir ifadeyle ilk olarak karşısında duran Vincenzo'ya,sonrasında etrafa bakındı.