Luky kormuştu ona sorun olmadığını, iyi olucağamızı söyledim Lina'ya işaret yaptım Lina sakince Luky'e yaklaştı. Lucky sakindi yavaşça başını uzattı, Lina yavaşça başını okşamaya başladı sevdikçe mutlu oluyordu. Sesizce yanına yaklaştım, sakince "Sabah oluyor, artık kışlaya dönmeliz" dedim. Biraz üzgün biraz mutlu bir şekilde "peki" dedi.
Kışlığa vardığımızda sessizce yatağımıza yattık uyuyor taklidi yaptık. 5 dakika sonra içeriye komutan girdi, :herkes hemen kalksın ejderhalar saldırıyor!" bunu duymak hekesi yataktan kaldırmaya yetmişti hemen zırhları giydik silahları alırken Lina'yla bakıştık.
Bu bakışma bunu yapmak istemiyorum bakışıydı ejderhaların masum olduğunu ve sadece kendilerini ve ormanlarını korumak istediğini biliyorduk ancak bunu diyerlerleri bilmiyordu bu bizi daha çok üzüyordu. Bunu öylece birine söyleyemezdik onlarda bizim gibi ejderhaların kötü olduğunu söyleyerek büyütülmüştü. Söylesek bile biz bir kanıtla inanmıştık ejderhaların masum olduğuna.
Bu düşünceler arasında bir şekilde dışarı çıktık her yer yanmıştı ejder ateşi herşeyi yakıp yıkmıştı, bu bizim suçumuzdu askeriyeyi çok ormana sokmuştuk bunu yaparken ağaçları kesmiş hayvanları avlamıştık. Ejderhalar bu yüzden bize ceza veriyorlardı. Komutan biraz etrafa baktı kurtarılacak ne birşey ne birisi kalmıştı komutan bunun üzerine hepimize "arkadaki zırhlı arabaya binin, çabuk!"dedi hemen dediğini yaptık.
Araca binnince komutan da bindi arabanın kapıları kapandı motar çalıştı, ve yola çıktık, uzun bir yola çıktık yaklaşık 3 saat sonra ara verdik. Abur cubur alıp yine Lina'nın yanına geçtim 8 saat sonra minik bir otele geldik 1 gece kalmak üzere odalara ikili ayrıldık. Biz Lina'yla odamıza gittik ancak içimiz rahat değildi Lucky tek kalmıştı. Bahçeye çikmaya karar verdik. Biraz ilerden bir ses geldi....