Hafif aralık camdan içeri güneş ışıkları girmeye başlamıştı, yeni lise yeni arkadaşlıklar, yeni hocalar, yeni insanlar tüm gece kafasını kurcalayan bu düşünceler yüzünden uyku uyuyamamıştı. uykusuzluğun verdiği yorgunluk mu yoksa bu düşüncelerden ufak bi uzaklaşmamı olduğu bilinmez gözlerindeki aralık gittikçe azalmaya başladı.
Saat 07:20
Telefondan 3.kez alarm çaldı Ece tam alarmı kapatmak için telefona uzandığında gözü saate çarptı 10 dk sonra otobüsü gelicekti ve ilk günden okula geç kalmayı asla istemezdi. Olayların farkına varır varmaz kendini koşarak tuvalete attı yüzüne sertçe su vurdu, saçına dağınık bi topuz yaptı çantasını aldığı gibi dışarı çıktı durakta otobüsün gelmesini beklerken telefon ekranından mor gözaltlarını gördü ve şok. Her ihtimale karşı çantasına attığı kapatıcıyla göz altlarını toparladı derken otobüs geldi göz altlarını birinde dağıtılmayı bekleyen kapatıcıyla en arka koltuğa oturdu,
Ece'nin okulu şehirin en iyi fen liselerinden biriydi ama en iyisi değildi. Öğrencilerin bi kısmı en iyisini hedefleyip kazanamadığı için ağlayarak buraya gelen asosyal tipler, bi kısmı da çok bi akademik kaygı yaşamadan lise hayatının tadını çıkartıcaklardı. Merak etmeyin Ece ilk bahsettiğim tiplerden değil.
Vee o korku dolu an sonunda geldi, her ne kadar stresli de olsa boynu asla bükülmez yüzü asla düşmezdi. Sınıfa girdi, gördüğü manzara hiç hoşuna gitmemişti. Sınıfta bi ölüm sessizliği erkekler erkeklerle kızlar kızlarla oturmuş, "ya dalgamı geçiyosunuz 4 sene nasıl geçicek bu sınıfla" diye içinden söylendi ve tek boş sıra en öne oturdu. Ece'nin gözünden: Sınıfa girdiğim an geçirdiğim şoku tahmin bile edemezsiniz yeni bi ortam için herkesin tedirgin olmasını anlayabilirdim ama sanki biraz fazlaydı. Hocalar girip çıkıyo, sınıftakileri zorla da olsa konuşturmaya çabalıyo klasik ilk gün konuşmalarını yapıyolardı, hangi okuldan geldin? Nerelisin?, TC numarası hariç herşey öğrenildi 30 kişilik sınıfın tamamı dinlendi ama benim kulaklarım da tek bi kişinin sesi yankılandı, Çocuk en arka sırada oturduğu için yüzünü görebileceği tek zaman dilimi teneffüslerdi ama tenefüste ne zaman onu görmek için kafamı çevirsem çoktan sınıftan çıkmış diğer sınıflardaki arkadaşlarıyla buluşmaya gidiyodu. Derslerde ise tek bi kelime konuşmadan kafasını sıraya gömüyodu. Her ne kadar dersleri umursamıyo gibi görünsede hepimiz yani o da bu okula yüksek puanlarla girmiştik. Ama çözemediğim tek şey o derslerden mi kaçıyodu yoksa insanların acımasızlığından mı?
İlk gün olmasına ramen sınıfın erkekleri konuşmayı ilerletmiş eğlenmeye başlamıştı ama o kimseyle konuşmuyodu. Liseli ergenler tarafından aptalca zorbalanmicak kadarda yakışıklıydı, İlk gün heyecanıyla sadece düşündüm nerdeyse sınıftaki herkesle konuştum ama ona gelince dilim tutuldu tek bi kelime edemedim o zaten benim yüzüme bile bakmadı orası ayrı.
İlk kitabım hatalarım varsa kusura bakmayın✨🌸