Ben 12 yaşındayım adım Gece ,annem Güneş ve babam Emre. Her gün olduğu gibi saat sekizde okul denen hapishaneye girmek için hazırlanmaya başladım. Oraya sadece arkadaşlarım için dayanıyorum. Yaz tatilini dört gözle bekliyorum. Neyse üzerimi giyindim, çantamı hazırladım -annemin okulda takmamı istemediği küpeleri çantama attım-
odam dan aşağıya iniyorum -merdivenlerden uçuyorum- . Kahvaltı etmek için mutfağa indim ama annem ve babamı bulamadım. Belki bir not vardır diye aramaya başladım. Hiçbir yerde hiçbir not yok. Annelerde yok. Sanıyordum balkona çıktığımda onların yerde birbirine bağlı ve ağızları bantlı buldum. Tam çığlığı basacaktım ki arkamdan bir ses geldi
-bu kadar hızlı fark edeceğini düşünmemiştim küçük kız
arkamı hızla döndüm arkamda iki tane iri adam ve onların önünde kısa cılız bir adam yani bana laf atan adam
-ne yaptın aileme
-madem bu kadar akıllısın bunu da çözmen gerekmez mi
-söyle yoksa polisi ararım
-ben aradım bile küçük kız
-manyak mısın kendini nasıl ihbar ettin
-polisi aradığımı söyledim kendimi ihbar ettiğimi değil
bunun üzerine güçlü bir kahkaha attı ve ben olayı anladığımda polis arabasının sesleri duyuluyordu. bu manyak adam kendini değil beni ihbar etmişti.
(3 saat sonra )
-polis bey bana lütfen inanın beni 7 senedir tanıyorsunuz babam ve annem de polis her gün söyledikleri kuralları çiğnemeye gücüm yetmez
-biliyorum gece sen böyle bir şey yapmazsın ama ben bir polisim ve seni tanıyor olmam senin yapmadığını açıklamaz
^*^devamı yeni bölümde bölümleri çok uzun tutmak istemiyorum okuyanlara şimdiden teşekkürler^*^
