Etraf kan revan içerisindeydi evler ise un ufak olmuş bazıları ise yıkılmaya yüz tutmuştu. Bazı insanlar yerde yatıyor ve yaralıydılar yerde yatmayanlar ise ağlıyor ve yardım istiyorlardı. Ne yapacağımı bilemeyip orada ağlayan bir kadının yanına gidip onun omuzuna dokunmaya çalıştım ama elimle kadına dokunmaya çalışsam da elim kadının içinden geçiyordu. Hemen elimi çektim ve uzaklaştım ne oluyordu daha doğrusu ben neredeyim bu insanlara ne oldu ben bunları düşünür iken sesi inleyişleri, çığlıkları bile bastırmayı başaran ambulansın sesi kulaklarıma doldu ama sorun şu ki üzerime doğru hızla geliyordu....
Adel! Adel! Kime diyorum ben!
. Ha ne?
Kızım gece uyumayıp beşik mi salladın da benim dersimde uyuyorsun?
. Özür dilerim hocam bir daha olmaz.
Dedim hocaya, açıkça söylemek gerekirse beni uyandırması iyi olmuştu son zamanlarda çok gerçekçi rüyalar görmeye başlamıştım ve uyanması zor oluyordu.
Ben bunları düşünür iken okul çıkış zili çaldı ve bende toparlanmaya başladım o sıradaSıra arkadaşım lavin bana
Adel şu sıralar çok dalgınsın merak ediyorum eskiden ne olursa bana anlatırdın ne değişti?
. Bir şey değişmedi, bende neler olduğunu anlamaya çalışıyorum.
Tamam o zaman sen bilirsin.
Dedi bana lavin, bende pek uzatmayıp çantamı alıp çıktım ve eve doğru yürümeye başladım. Eve doğru yürürken ismini anlamlandıramadığım bir his belirdi içimde, sanki korku ve heyecan karışımı bir his, eve vardığımda ise hâla bu his gitmemişti bende kafaya takmayıp odama gidip üzerimi değiştirdim. Sonra ise mutfağa gidip kendime bir kase mısır gevreği hazırlayıp TV karşısına geçip kanallarda gezmeye başladım. O sırada akşam haberleri başlamıştı ve bende izlemeye başladım.