Bölüm 9

Mert ve Melis, kasetten gelen sesi sindirmeye çalışırken bir şey fark ettiler. Saatin içindeki mekanizmanın altında küçük, metal bir kutu vardı. Üzerinde yine aynı titrek el yazısıyla şu not yazıyordu: “Birlikte olmadığınızda ne olduğunu görmek ister misiniz?” Melis ve Mert birbirlerine baktılar. Mert kutuyu açtı. İçinde eski bir fotoğraf vardı ama tuhaf olan şey, bu fotoğrafın bugüne ait olmamasıydı. Henüz yaşanmamış bir ana aitti. Fotoğrafı dikkatlice incelediklerinde, her şeyin yıkılmış olduğunu gördüler. Gökyüzü griydi, binalar harabeye dönmüştü. Sanki bir felaket yaşanmış gibi her yer kaosa sürüklenmişti. Ve en korkutucu olan şey… fotoğrafta ikisi de yoktu. Melis’in sesi titredi. “Burası… bizim şehrimiz. Ama bu nasıl olabilir?” Mert kaşlarını çattı. “Belli ki birlikte olmazsak… böyle olacak.” Tam o anda, aşağıdan bir gürültü geldi. Bir şeyler devriliyor, ayak sesleri yankılanıyordu. Mert hızla pencereye yaklaştı. “Biri buraya geliyor.” Melis panikle geri çekildi. “Bizi takip mi ediyorlar?” Kapının altından gelen soğuk bir rüzgar, içeride birinin olduğunu haber veriyordu. Aniden, kapı hızla açıldı ve gölgelerin arasından siyah kapüşonlu bir figür içeriye girdi. Mert içgüdüsel olarak elini uzattı. Öfkeyle birlikte telekinezisini hissetti. O an, figürü geriye savurmak istedi ama güçleri henüz tam olarak kontrol edemediğinden odadaki diğer eşyalar da havaya fırladı. Melis, kontrolünü kaybeden Mert’in yanında durdu. “Dikkat et!” Kapüşonlu figür, yere düştükten sonra hızla doğruldu. Yüzü gölgelerin arasındaydı ama sesi netti. “Kontrol edemediğiniz güçlerle mi geleceği kurtaracaksınız?” Melis’in içi ürperdi. “Sen kimsin?”Figür, hafifçe başını yana eğdi. “Beni tanıyorsunuz.” Melis ve Mert, kalpleri hızla çarparken birbirlerine baktılar. Bu kişi… gelecekten gelen kişiydi.