Bölüm 1

10 yıl önce, 21 Mart'ta Tuna Karael'in hayatı sonsuza kadar değişti. Henüz 9 yaşında bir çocuktu ve o gün onun doğum günüydü. O yaşta hayat bir masal gibiydi; her şey yeni, heyecan verici ve umut doluydu. Tuna da o gün dünyaya mutluluk ve masumiyetle bakıyordu. Ancak o gün, hayatının dönüm noktası oldu. Tuna'nın annesi Sophia ve babası Emir, ona doğum günü hediyesi olarak siyah, zarif bir saat almışlardı. Bu saat, Tuna'nın en sevdiği renk olan siyahın tonlarında parlıyordu. Hediye ona hayatındaki en değerli şeylerden biri gibi gelmişti. Saatin her detayı özenle tasarlanmıştı. Tuna saati eline alıp hayranlıkla inceledi. Annesi ve babasının onu ne kadar çok sevdiğini, ne kadar önemsediğini hissetti. O an, dünyadaki en değerli şeyin bu saat olduğunu düşündü. Gün boyunca saatine bakarak vakit geçirdi. Akşam olunca uyumak için yatağına gitti. Gözlerini yavaşça kapadı, ancak bu gece her şey farklıydı. Havada bir gerginlik vardı, sanki her şeyin altı üst olacakmış gibi bir his vardı. Birden sarsıntıyla uyandı. Ev sanki temellerinden sallanıyordu. Kalbi hızla çarpmaya başladı. Ne olduğunu anlamadan yatağında fırladı ve saatine baktı. Saat 03:21'i gösteriyordu. Gözlerini kocaman açtı, korkuyla etrafına baktı. Her şey çok hızlı gelişiyordu. Evde garip sesler vardı: duvarlardan çatırdamalar, camların kırılması... İçini bir korku sardı. Tam o sırada annesi odaya daldı. "Tuna, hemen kalk! Hemen!" diye bağırarak onu yataktan çekti. Annesinin sesindeki kaygı, Tuna'nın içini daha da huzursuz etti. Annesinin gözlerinde korku vardı. Onu daha önce hiç böyle görmemişti. Birlikte odadan çıkmaya çalıştılar, ancak sarsıntılar durmuyordu. Evin her yerinden taşlar düşüyor, her şey yıkılıyordu. Dengede duramıyorlardı. Birden her şey karardı. Çatırdamalar kesildi, sessizlik her yeri kapladı. Ev yıkılıyordu ve Tuna annesinin yanında koşarken sadece saatin tik taklarını duyabiliyordu. O an, ne zamanın ne de kelimelerin gücüyle anlatılamazdı. Yıkıntıların arasında sadece o korkunç sessizlik kalmıştı geriye O gece, Tuna'nın ruhunda derin bir yara açmıştı. Hayatının geri kalanını sadece o yarayla geçirecekti belkide...