Bölüm 2

Annemin sesi. Sanırım duyduğum ses annemin sesi ama çok da emin değilim. Duyduğum ses annemin sesimi yoksa bir başkasının veya herhangi gibi bir şeyin sesimi. Daha iyi anlamak için gözlerimi araladım. Ah evet annemin sesi. "Elif kalk hadi saat on bir oldu" gözlerimi sıkılarak tekrar kapattım ama bu ses eğer kalkmazsam daha beter bir sese dönüşecekti. Kalktım ve banyoya ilerledim. Banyonun ışığını açarken çıkan ses bile rahatsızlık veriyor şu an bana. Nedenini az çok tahmin etsem de beynimi kandırmak için psikolojik olarak başka şeyler düşünmeliyim. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra odama gidip telefonumu aldım ve mutfağa geçtim. "Günaydın anne" dedim ve sandalyeye oturdum. Annem sırıtarak cevap verdi. "Günaydın" sırıtmasına ne neden olmuş olabilirki. Hafifçe gülerek "niye sırıtıyorsun tam olarak?" Dedim. Cevap gelmedi ve annem hala sırıtıyordu. "Anne! Söylesene neye sırıtıyorsun?" Hala gülüyordum ama ciddiydim. "Gece telefonun hiç susmadı yine. Cart cart cart ötüp duruyor. Nasıl uyuyabiliyorsun o seste?" Sorusu beklediğim cevaptan çok daha farklıydı. "Bilmem. Alıştım sanırım. Bir şekilde uyuyorum." Sanırım konuşmamız burda sona erdi çünkü annem den cevap gelmedi ve bende telefona bakmakla meşgulüm. Telefonu açtığım da kilit ekranının yine dolu olduğunu gördüm. Yirmi bir günaydın mesajı, iki nota cevap. Şaşırmadım. Telefonu açtım ve Instagrama girdim. Mesajlara cevap vermeden paylaşılan notların için den beyendiklerime anın da kalp bıraktım. Her zamanki gibi yine çok hızlıyım. Sanki bilerek beynim de saat kuruyormuşum gibi hissediyorum. Çünkü hemen hemen herkes neredeyse bu saatlerde not paylaşıyor. Çoğunlukla kalp bıraktığım notlar da paylaşım saati kısmın da "şimdi" yazıyor. Notları beyendikten sonra günaydın mesajlarına cevap vermeye başladım. Şu otomatik giden mesajları nasıl yapıyorlar bilen biri umarım bir gün karşıma çıkar. Biraz arkadaşlarımla konuştuktan sonra notlar kısmına tekrar gidiyorum. Daha demin notuna kalp bıraktığım bi çocuk tekrar bir not paylaşmış. Tekrar beyendim ve arkadaşlarımla konuşmaya devam ettim. Yeni bir hesaptan yeni bir bildirim. Bildirim kutusun da tan olarak "oha şakamısın nasıl yaa" yazıyor. Yazan kişi ise Yiğit isimli bir çocuk. Ben den büyük olduğu belli profilinden. Mesajına girmeden hesabına girdim. Çocuk hemen hemen on sekiz on dokuz yaşlarında. Mesajına girip cevap verdim. "Tam olarak şaka olan ne?" Yazdım ve cevap beklemeye başladım. Bir dakika bile geçmeden cevap geldi. "Notları anında beyeniyorsun." Hafifçe gülümsedim. "Nasıl yani sadece notunu iki kere beyendim ve anın da olmadı?" Yazdım ve tekrar cevap beklemeye başladım. "Hayır ne yazıkki dediğin gibi olmadı." Nasıl yani neyden bahsediyor bu çocuk? "Neyden bahsettiğini anlamadım açıkça neyden bahsettiğini söylermisin?" Cevap bekliyorum. Hala bekliyorum. Yazıyor. Sonun da yazıyor. "Seninle takipleşmeye başladığımız günden beri ne zaman not paylaşsam ilk sen beyeniyorsun. Paylaş tuşuna bastığım an da bildirim geliyor. Bildirim ne bildirimi diye sorucaksın. "Elifxozww56 notunu beğendi" diyor bildirim de. Ve her not paylaşımım da aynı. Salisesin de beyeniyorsun. Ayrıca ben bunu fark ettiğim de gece not paylaşmaya başladım. Belki uyuyorsun dur diye. Ama yine bildirim geliyor. Artık beğenilerin otomatik geldiğini düşünmeye başladım." Uzun bir süreden sonra gelen mesaj beni şaşırttı çünkü aynı hesabın notlarını beyendiğimin farkın da bile değildim. "Ah af edersin. Gerçekten hiç fark etmedim. Sürekli aktif olmam dan kaynaklanıyor sanırım." Yazdım ve gönderdim. "Bu nasıl bir aktiflik anlamıyorum. Sürekli hesabına girip bakıyorum. Ne zaman girsem aktifsin. Hiç bir zaman son görülmeni görmedim." Yazdığın da hem kendimi hem de onu sorguladım. Ben gerçekten de bu kadar aktifmiydim? Peki diyer konu. Neden sürekli hesabıma bakıyordu? Kafamı kaldırıp saate baktığım da üç buçuk olduğunu gördüm. Ne yani kalktığım dan beri arkadaşlarımlamı konuşuyordum? Şaka gibi cidden. Belim çok fena ağrımaya başladı ve telefonu şarja takmam gerekiyor. Odama geçip üçlü prizi yatağıma çektim ve telefonumu şarja taktım. Çocukla birazdaha konuştuk...