Vienna'nin anlatımıyla:
Sabahın köründe alarmın çalmasıyla oflaya puflaya alarmı kapattım.Öff canım hiç kalkmak istemiyor şu-OHA!!Bugün mutlaka gitmem lazım okula!Çünkü bugün hem beden eğitimi dersi var hem de bebislerimle tüm ders sınıfa çıkıp sohbet ederken yemek yiyeceğiz^^ Eşofmanımı ve sweatshirt''ümü giyip beklemeden evden ayrıldım.Okula varığımdaysa bahçede onları görmemle kocaman gülümsemiş ve hemen yanlarına gidip konuşmaya başlamıştım.
Yc:Lan Vienna geliyor!
Lc:(Kafasını kitaptan kaldırır) Şükürler olsun..Sonunda lütfettiniz Vienna hazretleri, kahveniz nasıl olsun?
Vn:Ay az şeke-tamam şakaydı. LIGAGGAGANN GUNAYDIIGIIGNN
Rd:GUUUNAAGAGAYYDIIGIGIGINNNN
Yc:EN TATLI SABAHLAAARR,
Lc:BİZ AGALARLA BASLAGGAGAGARRRR
Rd/Yc/Lc/Vn:AKKSKAJDJEJEKEKWKDKSKDKWKK
Vn:Altı üstü günaydın diyip gecicektik, ayaküstü tüm okula açık hava konseri verdik iyi mi kdkskdkkdk
Rd:Olm böyle söyleyince daha çok gulesi geliyor insanın sö-
Yc:Harbi birinci krizi atlatamadan ikinci geliyor jskekdkeke (Ruda tip tip Yunchae'ye bakıyordur) Ne bakiyon lan?
Rd:Ne diye sözümü kesiyorsun aynı seyi söylüyordum zaten?!!
Jn:Herkes ne diyeceğini biliyordu zaten salak!
Rd:Bi çakarım burdan var ya anana uçarsın lan
Yine birbirlerine sataşmaya başlamışlardı ama en sonunda Lichu Yunchae'nin,ben de Ruda'nın çantasından yanımıza çekip biraz azarlayınca sınıfa çıkmıştık.
▪Okul Çıkışı▪
Son ders de bitince nihayet zil çalmıştı.Benimkilerle bahçeden ayrılınca farklı yönlere sapmıştık çünkü onların evleri ters tarafa denk geliyordu.Ama..Hava bugün biraz garipti sanki..Bi anlığına gökyüzüne bakmamla olduğum yerde donakalmış ve gözlerim fal taşı gibi açılmıştı.Bu...Bu sembol gibi bir şeydi ve kocaman bir bulut topluluğu gibiydi..Hemen telefonumu cebimden çıkarıp birkaç fotoğraf çekip yürüyüşümü hızlandırmıştım.Yok canım o kadar önemli bir şey değildir herhalde....Yani..Umarım:))Ama garip olan bu sembolü bir yerlerden hatırlıyor olmam.Gözüm sürekli gökyüzüne kayıyordu...Evime gidebileceğim tek yoldan ve dolayısıyla ara sokaklardan geçmem gerekiyordu.Aslında var, otobüsle ama eğer o otobüse binersem bütün ilçeleri dolaştıracak..
Yine o yoldan yürüyordum.Gerginlik seviyem yüksek değildi o an, taa ki arkamda fazla ses çıkaran botlarla yürüyen birinin adımlarını duyana kadar...
İster istemez daha da tempolu yürümeye başlamıştım.Kalbim çok fena atıyordu, sanki korkudan her an dışarıya fırlayacaktı.
Ensemde ne olduğunu anlamadan nefes alış-veriş sıcaklığını hissetmemle cebimdeki makası açık hale getirip tam arkamdaki bedene saplayacakken makas büyük bir hiddetle elimden alınmıştı.Ayrıca iki elimi de maskeli ve kapüşonlu bir adam tutuyordu.Sinirimi direk kusmuş, hiddetle konuşmuştum.
Vn:Bırakmazsan elimi kolumu tutacağın ellerini kaybedeceksin birazdan!!
?:Shh.Sakin ol,zarar vermeyeceğim.
Vn:Daha fazla boş yapmadan bırakmanı söylüyorum güzelce!!Yoksa gerçekten avazım çıktığı kadar bağı-
Zaten elim kolum tutulup üstüne duvara sıkıştırılmış bir vaziyetteyken bir eli hala diğer ellerimi tutarken diğeriyle ağzımı sımsıkı kapatmıştı.Yapacak hiçbir şeyim ka-....... diz kapağımı bacak arasına geçirip koşsam nol-
?:O aklındakini uygulamaya çalışırsan hiç hayal edemeyeceğin şeyler görürsün..
Vn:Nasıl oldu b-
?:Beni yakın bir zamanda çok yakından tanıyacaksın zaten.Bu sadece ilk karşılamamızdı.İlerde fazlasıyla göreceksin beni...Şimdilik görüşürüz.
Bir anda ağzımdaki ve kollarımdaki baskı gitmiş,önümde simsiyah giyimli birini değil,karşı sokağı görmeye başlamıştım kaşla göz arası.DAHA ŞİMDİ ORADAYDI!!
Noldu şimdi.Ne zırvalıyordu o adam.Tanıyacaksın filan...Galiba hiç iyi şeyler gelmeyecek başıma...
-Vienna için korku vakti.....-