Bölüm 1

Ben şans ismimi beni büyüten kadın koymuş ben bebekken annem beni terk etti. Beni büyüten kadın yani efsun teyze iyiydi beni bu yaşıma kadar tek başına getirdi beni kolladı yeri geldi taşıdı ben annemi yada babamı hiç görmedim isimleri hakkında bile bir bilgim yoktu ta ki onu görene kadar üniversiteden mezun olalı iki hafta olmuştu kendime bir büro açmak için yeterli param yoktu efsun teyzede artık yaşlanmıştı onun kafesinede ben bakıyordum tek gelir kaynağımzdı oda zaten evin eksiklerine zor yetiyordu o yüzden büyük bir avukatlık bürosu olan Teo Avukatlık bürosuna çalışmak için başvurumu verdim İstanbul’a gitmem gerekiyordu ve bunu efsun teyzeye nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum üzülecek hatta izmirden hiç gitmememi bir çok kez söyledi ama mesleğimi yapmam için gitmem gerekiyordu efsun teyze kafenden eve gelince onunla konuşmaya tam başlıyacakken o bana; “istanbul hariç her yere gidebirsin çalışmaya”demesi oldu neden dedim kaçkere orada iyi ve güzel çalışacağım bir büroya niye gidemiyorum diye binlerce kez sordum cevap vermedi tamam dedim Ankara’da çalışmaya gidiyorum yarına biletimi aldım dedim oda hakkında hayırlısı diyerek gitti bende böyle dururmuyum hemen İstanbul’a biletimi aldım ve gittim efsun teyzeyle vedalaştıktan sonra otobüse bindim bir kaç saatlik yolculuktan sonra minibüse binip ucuz bir pansiyona yerleştim o gün çok heycanlıydım hayatımın en mutlu günüydü diyebilirim gece uyuyamamıştım efsun teyzenin neden böyle dediğine bir anlam veremedim neyseki sabah olmuştu hemen kıyafetlerimi alıp hazırlandım istanbul acayip kalabalıktı geç kalıcaktım minibüsü kaçırmıştım ve pansiyon için olan parayı taksiye veremezdim otostop çekmek zorunda kaldım bir araba durdu siyah büyük bir makam aracı gibiydi binmeye çekindim ama binmek zorundaydım kapı açıldı orta yaşlı güzel bir bayandı içerdeki yanındada bir kadın oturuyordu bana nereye gideceksin küçük kız seni bırakalım dedi bende teo avukatlık bürosu dedim çok şaşırdı üvey oğlumun çalışanısın sanırım dedi ve yanındaki kadınla gülmeye başladılar bende sizin oğlunuzunmu dedim ağızım açık kalmıştı kadın benim oğlum değil iyiki oğlum değil dedi bende oraya gidiyorum seni bırakırız dedi ve yolculuk devam etti kadın kendini tanıttı Şule Teoman dedi bu da yardımcım songül senin adın ne peki küçük kız benim adım şans dedim bana senin bi namın yokmu soyadın nedir dedi söylemeden hukuk bürosuna varmıştık teşekkür ettim ve ben hemen çalışan alım kısmına gittim alınmıştım oradaki kadın hoşgeldin şans dedi gel seni masana götüreyim dedi masama gittim henüz bir davam yoktu ben sürekli Banu hanımın getir götürün yapıyordum bugün böyle geçip gitmişti çok yorulmuştum dolmuşla binip pansiyona gittim ve biraz internetten bizim büroyu araştırdım büronun kurucusu serhat Teoman’dı ama sonra oğluna dervretmiş oğlunun adı Kağan o bakıyormuş işlere zaten adamın karısı şule oda anca para yiyor. internette hiç Kağan Teoman’ın fotoğrafı yoktu genelde ödüllerini hep yardımcısı Banu hanım almış tam ben bunlara bakarken bir mesaj geldi iş yerinden yarın bir yemek olcakmış heryıl olduğu gibi prestij için yarın mesai bitince oraya gidecekmişiz internetten baktım önceki yılın yemeğinin fofoğraflarına herkes bütün çalışanlar kızlar abiye giymiş erkekler ise smokin düğüne gider gibi ve benim yanımda hiç öyle bir elbise yoktu nasıl alacaktım bilmiyorum ama düşünecektim. Sabah 1 saat erken kalktım hazırlandım ve dolmuşa bindim çok erken gitmiştim daha kimse gelmemişti bile kendime kahve koydum o sırada bir ses geldi kutular düşmüştü ama o odaya kartı olanlar girebilirdi gitmedim yardım edermisiniz her kimsen! diye bağırma sesi geldi oraya gittim benim oraya girmem yasak beyfendi lütfen yetkilileri bekleyin “ lütfen gelirmisin yardıma ihtiyacım var ” dedi girdim dosyalarla dolu ağır kutular üstüne düşmüştü kaldırdım hemen koltuk çekip oturtum iyimisin şimdi benim gitmem lazım kusura bakma Banu hanım buraya girdiğimi görürse canıma okur hemen çıkacakken kolumdan tuttu “adın neydi acaba ” şans ben yardımcı avukatım iyi günler diliyorum kusura bakmayın akşamki yemeğe hazırlanmam lazım o sırada telefon çaldı efsun teyze arıyordu onu vardığımdan beri aramamıştım bir gün geçmişti bana çok kızacaktı telefonu açdım efsun teyze kızım sen nerdesin biliyorsun telefonu çok iyi kullanamıyorum arayamadım bile seni aklına ne zaman gelicektim kızım eğer böyle yapacağını bilseydim seni hiç göndermezdim dedi ben; çok özür dilerim efsunum bir daha olmaz bak sabna ne diyeceğim ben büroya kayıt oldum ve bugün gelneksel bir kutlama programı varmış buradaki bir otelde oraya gidicem pansiyona gidip hazırlanmam gerekicek seni akşam ararım olurmu teyzem dedim oda tamam şans lütfen en yakın zamanda kendine bir ev tut unutma hadi kendine iyi bak dedi ve bende sonra pansiyonun yolunu tuttum…