YÜZ YÜZEYKEN KONUŞURUZ

Burnumun ucuna ufak bir fiske vurduğunda kısık gözlerim ile ona baktım alttan. “Bunu yapmandan hoşlanmıyorum.” Yaptığı hatanın farkına varmış ve mavi gözleri usulca bana bakmaya devam etmişti. “Özür dilerim bir tanem, bazen unutuyorum ama ne yapabilirim ki fındık kadar burnun beni çok cezbediyor.” Dudaklarım şaşkınlıkla aralandığında ne diyeceğimi bilemeden ağzımı bir açıp kapattım sadece, koluna bir çimdik atıp geriye doğru birazcık kaydım. Deniz’in ağzında ufak bir inilti kaçıvermişti. “Burnumdan uzak dur ve ona…Ve ona… AH! Her neyse işte.” Bileğimden hafifçe tutup koyduğum mesafeyi kapattı ardından bu sefer burnumun ucuna minik bir öpücük kondurmuştu. “İnan bana sevgilim, senin her şeyin beni cezbediyor. İçinde senin olduğun her yer ve her şey beni mutlu ediyor. Kalbimin en kuytu köşelerine kadar bu kadar işlenmişken bana burnumdan uzak dur diyemezsin değil mi?” Sanırım hayatımın en green flag erkeğini seviyordum. Ve o da beni seviyordu.