Yosun Tutmuş Mezar Taşları

Karahindiba gibiydi ruhum. sonuna kadar direndi. sonra yine o geldi yeniden çekip aldı gövdemi. sessiz kaldım, canım yandı, ağladım, hemde ölesiye ağladım. üfledi tomurcuklarımı. yani ruhumu, umutlarımı, keşkelerimi, iyikilerimin.. tomurcuklarımdan geriye sadece çıplak bedenim kaldı. hissiz, sessiz, kimsesiz ve en kötüsü ruhsuz. en acısıda neydi biliyor musunuz bunu fark etmemiş olması.. Kurtulmaya çalışırken bataklığa saplandığınızı düşünün. Ne yapardınız?