İçeriğe geç

Yönetilim 1

Bölüm 3 · 5 dk okuma

Yönetilim 1

Bölüm 3

Kendi Yaşantım 3

ve dosyaları masaya koydum ve jasona dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum artık şu duruma katlanamamaya başlamıştım ve hemen elime ona ait dolma kalemi alıp dosyadaki kağıtları alıp önüne açtım ve ona uzattım o da bana şaşkınlıkla bakıyordu sanki ben farklı biriyim sanki ama şu an öyle bakmanın sırası değildi onu kendine getirmek için kağıtları imzalamasını söyledim ve tam o sırada sanki başka bir şey düşünüyor gibi duruyordu bende seslenerek onun düşüncesini bozmuştum ve bunun verdiği keyfi yaşıyordum ama o bana bunu neden yaptın der gibi bakıyordu ve çok geçmeden kağıtları imzaladı ve bende dosyaları toplayıp gülmesiyle teşekkür ettim nazikçe ve odadan ayrıldım hemen odama gidip dosyaları kaşedim ve imzaladım hemen ortak olan şirkete dosyaları gönderdim tek yapmam gereken şey onlardan geri dönüş almaktı bu işi de başardığım için kendimle gurur duyuyordum eve gitmek için eşyalarımı toparladım ve arabama yöneldim arabayı çalıştırdım eve doğru sürdüm çok yorgundum bir duş alıp hemen yatağıma uzanıp telefonumla biraz vakit kaybettikten hemen sonra yatağıma yattım o yorgunlukla uyuyakalmıştım

ve dosyaları masaya koydum ve patronuma ben dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum ama ben bunu istemiyordum ben yana kayıp kapının koluna dokunduğum anda bileğimden tutup beni itmişti bana gidebilirsin dem

ve dosyaları masaya koydum ve patronuma ben dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum ama ben bunu istemiyordum ben yana kayıp kapının koluna dokunduğum anda bileğimden tutup beni itmişti bana gidebilirsin komutunu vermeden gitmeye çalıştığım için bu durumumdan hiç hoşlanmadığını anlatıyordu bende ondan özür dilemiştim o da sadece bıyık altından sırıtıyordu ama bu benim genellikle

ve dosyaları masaya koydum ve patronuma ben dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum ama ben bunu istemiyordum ben yana kayıp kapının koluna dokunduğum anda bileğimden tutup beni itmişti bana gidebilirsin komutunu vermeden gitmeye çalıştığım için bu durumumdan hiç hoşlanmadığını anlatıyordu bende ondan özür dilemiştim o da sadece bıyık altından sırıtıyordu ama bu benim genellikle umrumda olmazdı çünkü o benim bileğimden tutup itince canımın yanacağını umursamadı bende onun bana ne bıyık altından gülmesi ne de azarlaması umrumda olmu

ve dosyaları masaya koydum ve patronuma ben dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum ama ben bunu istemiyordum ben yana kayıp kapının koluna dokunduğum anda bileğimden tutup beni itmişti bana gidebilirsin komutunu vermeden gitmeye çalıştığım için bu durumumdan hiç hoşlanmadığını anlatıyordu bende ondan özür dilemiştim o da sadece bıyık altından sırıtıyordu ama bu benim genellikle umrumda olmazdı çünkü o benim bileğimden tutup itince canımın yanacağını umursamadı bende onun bana ne bıyık altından gülmesi ne de azarlaması umrumda olmuştu aslında ordan direk gidebilirdim ama dosyaları imzalatıp aşağıya götürüp kaşelemem gerekiyordu ve bu iş acildi ama patronumun bu işin aciliyetini çokta takmadığı her halinden anlaşılıyordu bende ortamdaki sessizliği bozup ona dosyaların aciliyetini ve

ve dosyaları masaya koydum ve patronuma ben dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum ama ben bunu istemiyordum ben yana kayıp kapının koluna dokunduğum anda bileğimden tutup beni itmişti bana gidebilirsin komutunu vermeden gitmeye çalıştığım için bu durumumdan hiç hoşlanmadığını anlatıyordu bende ondan özür dilemiştim o da sadece bıyık altından sırıtıyordu ama bu benim genellikle umrumda olmazdı çünkü o benim bileğimden tutup itince canımın yanacağını umursamadı bende onun bana ne bıyık altından gülmesi ne de azarlaması umrumda olmuştu aslında ordan direk gidebilirdim ama dosyaları imzalatıp aşağıya götürüp kaşelemem gerekiyordu ve bu iş acildi ama patronumun bu işin aciliyetini çokta takmadığı her halinden anlaşılıyordu bende ortamdaki sessizliği bozup ona dosyaların aciliyetini ve bir an önce imzalaması gerektiğini söyledim ama beni duyduğunu pek sanmıyordum çünkü sadece gözlerime boş boş bakıyordu ve ben böyle insanlardan hiç hoşlanmazdım

ve dosyaları masaya koydum ve patronuma ben dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum ama ben bunu istemiyordum ben yana kayıp kapının koluna dokunduğum anda bileğimden tutup beni itmişti bana gidebilirsin komutunu vermeden gitmeye çalıştığım için bu durumumdan hiç hoşlanmadığını anlatıyordu bende ondan özür dilemiştim o da sadece bıyık altından sırıtıyordu ama bu benim genellikle umrumda olmazdı çünkü o benim bileğimden tutup itince canımın yanacağını umursamadı bende onun bana ne bıyık altından gülmesi ne de azarlaması umrumda olmuştu aslında ordan direk gidebilirdim ama dosyaları imzalatıp aşağıya götürüp kaşelemem gerekiyordu ve bu iş acildi ama patronumun bu işin aciliyetini çokta takmadığı her halinden anlaşılıyordu bende ortamdaki sessizliği bozup ona dosyaların aciliyetini ve bir an önce imzalaması gerektiğini söyledim ama beni duyduğunu pek sanmıyordum çünkü sadece gözlerime bakıyordu ve ben böyle yavaş insanlara katlanamıyordum benim patronumda aynı öyleydi ve ben onun bu huyundan çok hoşla

ve dosyaları masaya koydum ve patronuma ben dosyaları bıraktım ben gideyim artık diyip kapıya yöneldiğimde benim bir adım atmamla onun kapının önünde olması ile bir olmuştu bir anda başımı eğdim hala bana baktığını hissediyordum ama ben bunu istemiyordum ben yana kayıp kapının koluna dokunduğum anda bileğimden tutup beni itmişti bana gidebilirsin komutunu vermeden gitmeye çalıştığım için bu durumumdan hiç hoşlanmadığını anlatıyordu bende ondan özür dilemiştim o da sadece bıyık altından sırıtıyordu ama bu benim genellikle umrumda olmazdı çünkü o benim bileğimden tutup itince canımın yanacağını umursamadı bende onun bana ne bıyık altından gülmesi ne de azarlaması umrumda olmuştu aslında ordan direk gidebilirdim ama dosyaları imzalatıp aşağıya götürüp kaşelemem gerekiyordu ve bu iş acildi ama patronumun bu işin aciliyetini çokta takmadığı her halinden anlaşılıyordu bende ortamdaki sessizliği bozup ona dosyaların aciliyetini ve bir an önce imzalaması gerektiğini söyledim ama beni duyduğunu pek sanmıyordum çünkü sadece gözlerime bakıyordu ve ben böyle yavaş insanlara katlanamıyordum benim patronumda aynı öyleydi ve ben onun bu huyundan çok hoşlanmazdım

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.