Şimdi ise buradan nasıl çıkacağımı bulmam lazım. Acilen bir çıkış yolu bulup buradan kaçmam lazım yoksa başıma ne gelir hiç bilmem. Odadan bir çıkış yolu bulmak için odayı yine aramaya başlamıştımki oda ne! çekmece anahtar bulmuştum ki hemen vakit kaybetmeden anahtarı kapının deliğine sokup çevirip kapıyı açmayı denemiştimki ne! hiç beklemesemdede kapı açılmıştı hemen hiç vakit kaybetmeden merdivenden inmiştimki tam karşımda arkası dönük Ateş'le Zeynep'i gördüm hemen yanımdaki dolabın içine girip Ateş'le Zeynep'in oradan gitmesini beklerken Ateş'le Zeynep'in sohbetlerine dinlemeye ve dolabın kapaklarının aralığından onları izlemeye başlamıştımki
Zeynep "bunu yapmamız ne kadar doğru sence " dedi
Ateş ise " bilmiyorum, ama yapmak zorunda olduğumuzu biliyorum " diyerek Zeynep'e yanıt verdi.
Zeynep " neden zorundayızki kendi amaçların için suçsuz bir kızı sırf ailesi yüzünden onu esir tutamayız ben hala bu konuda tereddütlüyüm "
" Ne ailemin ne suçu varki " içimden söylenirken Ateş tekrardan
" şu saçmalıkları söylemeyi bırak artık anladın mı beni! Ne oldu niye fikrin değişti bu işe girişirken hiç sesin çıkmıyordu " dedi
Zeynep susarken Ateş tekrardan konuşmaya başladı
" seni o evden kurtardım anladın mı beni o yüzden ne istersem yapacaksı- " derken Ateş lafını bitirmeden Zeynep bağırarak
" o evden beni kurtar diyen olmadı sana beni aşağılamandan bıktım anladın mı beni bu işe girişirken sesim çıkmadı çünkü tıpkı babam gibi beni dövmenden korktum anladın mı beni- " bu seferde Zeynep sözünü bitiremeden Ateş Zeynep'e bir tokat atmıştıki şaşkınlık içerisinde sesimi çıkarmamaya çalışarak tekrar aralıktan bakmıştımki Ateş tekrardan söze girdi.
" hayır anlamadım! bir daha sakın bana karşılık verme tamam mı! Unuttunmu seni kurtarıyım diye bana da aileme de yalvarmıştın ne çabuk unuttun hem madem seni aynı baban gibi dövmemden korktun kork o zaman seni o okuldakinden daha kötü döverim anladın mı beni, ... ben şu kıza bi bakıp gelicem sende adamları ara nerde kalmışlar "diyerek Zeynep'in yanından geçerek merdivenlerden çıkmaya başlamıştıki Zeynep'e yakalanmaktan korkmadan dolaptan çıkıp Zeynep'in nasıl olduğunu kontrol etmiştim ki Zeynep Ateş'in attığı tokatın etkisiyle kendine gelmeye çalıştığında karşısında beni gördüğüne şaşırsada hemen bana
" çabuk! kapı şurada çık burdan " dedi şaşırarak Zeynep'e
" ne! Neden buna izin veriyorsun ki hem sen nasılsın? " dedim Zeynep bana
" beni boşver ben alışkınım Ateş senin odada olmadığını birazdan fark eder çabuk git burdan yoksa sana zarar verir " Zeynep soluk soluğa konuşurken Ateş " nerde bu kız " diyerek bağırmıştıki Zeynep ayağa kalkıp beni kolundan tutarak kapıya götürdü ve kapıyı açıp " çabuk dedim sana, Ateş birazdan aşağı iner, arkana bakmadan koş" Zeynep'e şaşkınlık içerisinde bakarken Zeynep " ne bakıyorsun zaten kaçmaya kalkmışsın hadi diyorum hadi git burdan üç sokak ötede bir otobüs durağı olucak oradan sağa dön oradan şehre giden bir yol var oradan arkana bakmadan koş sonunda şehre varırsın sonrada kendi evine gidersin hadi hadi " Zeynep beni zorlarken Zeynep'e " sağol ama neden bana yardım ediyorsun " dedim
Zeynep tam cevap verecekken yukarıdaki odanın kapısının sert bir şekilde kapanma sesi geldi ve Zeynep " konuşmayı bırak hadi git " dedi bende vakit kaybetmeden arkama bakmadan koşmaya başladım o sırada Ateş'in Zeynep le bağırışından sonra Ateş'in arkamdan koşmaya başladığını gördüm hemen sokaklardan geçip bir binanın kapı girişine saklanıp sanki başka birisiymiş gibi davranmaya başladım o sırada Ateş'in arkadan ayak sesleri gelmeye başladı sonrada ses gittikçe azaldı biraz daha bekledikten sonra gitmiş mi diye sokağın bir sağına bir soluna bakıp oh çekip arkamı dönmüştüm ki oda ne! Ateş tam karşımda duruyordu şok içinde ona bakıp tekrar koşmaya başlamıştımki ki arkadan Ateş'in beni tutup kendine çekmesiyle Ateş'in kulağıma yaklaşıp
" kendini yine zeki sandın değilmi?! daha öncede dediğim gibi kendini zeki sanma bak gördünmü seni yine yakaladım kaçamadın , şimdi sana iyi uykular "
deyip ağzıma ve burnuma götürdüğü pamuktan kurtulmaya çalışırken istem dışı bilincimin kapanmasıyla birlikte kendimi bir boşlukta hissettim...
