Emre ve Ayşe, birbirlerine sarılıp öpüştükten sonra, Emre, "Ayşe, ben artık her şeyi düzelteceğim. Ailesiyle konuşacağım, her şeyi anlatacağım" dedi.Ayşe, "Ben seninle beraberim, Emre" dedi, gülümsedi.Ama tam bu sırada, Emre'nin kapısı yine çaldı... Kim geldi?
Emre kapıyı açtı... Gelen, Ayşe'nin annesiydi! "Ayşe, kızım, sen burada ne yapıyorsun?" dedi, sesi sert ve endişeliydi...
Ayşe'nin annesi, "Kızım, sen bu işin içinde yokken karışma! Emre'nin ailesiyle konuşup halledeceğiz bu işi" dedi, sertçe.Emre, "Hayır, ben karar verdim. Ayşe'yle olacağım" dedi, kararlıydı.Ayşe'nin annesi, "Seninle sonra konuşuruz, kızım" dedi, Ayşe'yi alıp götürmeye kalkıştı...Ayşe, "Anne, ben kalıyorum!" dedi, Emre'ye baktı...
Ayşe, "Anne, ben kalıyorum! Emre'yle olacağım" dedi, kararlıydı. Annesi şok oldu, "Ayşe, aklını mı kaçırdın?" diye bağırdı.Emre, "Bayan, lütfen... Biz birbirimizi seviyoruz" dedi, sakin olmaya çalıştı.Ayşe'nin annesi, "Sevgi mi? Sevgi bu mu? Kızımı mahvedeceksin!" dedi, Ayşe'yi çekip götürmeye çalıştı...Birden Emre'nin telefonu çaldı... Ailesinin avukatıydı! "Emre, boşanma işlemleri başladı. Hazır ol" dedi...
Emre, "Tamam, ben geliyorum" dedi, telefonu kapattı. Ayşe'ye baktı, "Benim gitmem lazım. Ailesiyle boşanma için görüşeceğim" dedi.Ayşe, "Ben de geliyorum" dedi, kararlıydı.Emre, "Ayşe, olmaz... Bu çok zor olabilir" dedi, ama Ayşe dinlemedi.İkisi birlikte Emre'nin ailesinin evine gittiler... Kapıda Emre'nin babası bekliyordu, yüzü soğuk ve sert..."Babam..." Emre diyecek oldu, ama babası onu durdurdu. "İçeri girin. Konuşacağız" dedi...
Emre, Ayşe'ye baktı, "Tamam, her şey bitti. Yeni başlıyoruz" dedi, gülümsedi. Ayşe, "Ben seninleyim, Emre" dedi, Emre'nin elini tuttu. Tam bu sırada, kapıdan Emre'nin eski karısı Melin girdi... "Demek kararını verdin, Emre. Peki ya çocuklar?" dedi, gözleri kısıldı. Emre şaşırdı... "Çocuklar mı?" diye sordu, sesi titredi... Melin, "Evet, Emre. Sen baban olmayacak mısın?" dedi, gülümsedi... Ne olacak? Emre'nin hayatı ne yönde? Devam mı? Emre ve Ayşe, Emre'nin ailesinin salonuna girdiler. Baba sert bakışlarla, "Demek kararlısın, oğlum" dedi.Emre, "Baba, ben Ayşe'yle olmak istiyorum. Boşanacağım" dedi, sesi kararlıydı.Anne, "Oğlum, bu nasıl bir sevda? Ailen, şerefin?.." diyecek oldu, ama Emre kesti, "Anne, ben seviyorum. Ve kalbimden geçen bu" dedi.Bir an sessizlik oldu... Sonra baba, "Peki. Boşan. Ama bir daha bu eve adımını atma" dedi, soğukça...Emre, Ayşe'ye baktı... Ayşe gülümsedi