Yine her sabah olduğu gibi annem ve babamın bağrışma sesleriyle uyandım ve bu seslerin asla bitmeyeceğine o kadar emindimki ama moral bozmadan kalkıp hazırlanmaya başladım. Okulda yine bizi ne beklediğini düşünmek bile istemiyorum ama okula gitmek zorundaydım. Hazırlandıktan sonra aşagıya hızlıca indim çünkü arkadaşlarım kapıda bekliyorlardı ve bekletilmekten nefret ediyorlar ve tabiki her zamanki halim geç kaldım. “Günaydın annem” diyerek çıkmaya çalıştım ama annem kahvaltı hazırlamıştı ve “ Günaydın kızım ama hiç bir şey yemeden çıkamasın “ dedi “anne hayatta olmaz bizimkiler bekliyor yoksa fena kızarlar” diyerek arkama bakmadan hızlıca çıkarken annemde”ASENA GEL BURAYA “ diyordu fakat” bay bay annişkom “ diyerek çıktım ama çıkmamla Emirin bana bakışı bir oldu” nerdesin kızım be ağaç olduk okulda hep senin yüzünden geç kalıyoruz zaten” dedi “ aman bişey olmaz az bi bekleniz ne var bunda “ dedikten sonra “ NEE az mı bekledik tamı tamına 48 dk olmuş yuh be kızım” helen böyle demesiyle kıkırdamam bir oldu. Bi 10 dk yürüdükten sonra okula gelmiştik fakat derse giresimiz hiç yoktu çünkü geç kaldığımız için hoca bize ya kızacaktı yada ceza verecekti “ eeee ne yapcaz ilk sınıfa ben girmem” dedi barış “ ne korkak çıktın Barış ben girerim ya yapacak bişe yok sonuçta benim yüzümden geç kaldık “ dedim ve sınıfın kapısını çaldım ve hoca gir dedikten sonra sırayla içeri girdik “ nerdesiniz çoçuklar gelmeseydiniz “ dedi “ hocam çok özür dileriz geç kaldık bir daha olmayacak söz hocam” dedi helen “ hayır yok olmaz böyle bu kaçıncı söz artık bir yaptırım yapcaz yada” Emir da “ yada hocam ne “ “ ceza yani buğün akşam okulda kalıp sınıfları temizlersin olur biter “ dedi hoca “ hocam çok özür dileriz vallahi bir daha olamayacak söz hocam” dedi Emir fakat hoca “ Hayır emir artık size güvenmiyorum çok fazla söz verdiniz ama hepsi boş hiçbirini yerine getirmediniz “ dedi . Biz artık itiraz etmemeye devam ettik ve mecbur kabul ettik çünkü yaptırım yersek daha kötü olacaktı. Hepimiz tek tek özür dileyip sıralarımıza geçtik. Zil çaldığında Helen yanıma gelmişti “ Yaa yemin ederim ben bu kadından nefret adıyorum bir gün çakma sarı saçlarını yoldan “ demesiyle gülmemi tutamadım “ bu arada Gece nerede onu gördünüz mü “ dedim “ galiba okula gelmemiş “ dedi barış bende gözlerimle Geceyi aradım ama göremeyince bende gelmediğini düşündüm “ hadi ya bahçeye çıkalım “ dedi Emir . Bizde bahçede bir bankda oturduk . Biz tam otururken yanılmaz tabikide bize sümük gibi yapışanlar geçti “ ayy ezikler sizde mi burdaydız sizi babam nasıl okula almış anlamıyorum yaa” dedi miraç ve sevgiliside Demir mal mal gülüyordu. Alyada “ uff Aman boşver biz kantine gidelim “ dedi sümük alya . Bende “ varya buranın sahibi o şerefsiz baban olmasa ne yapacağımı biliyorumda neyse “ dedim geçtim. Artık yavaştan çıkışa doğru gelmişti biz cezaya kalcağımızı hatırladık ama bu hafta yazılı haftası olduğu için hocayla konuşmaya gitmiştik. “ Hocam bu hafta yazılı haftası söz haftaya sınıfları temizleyeceğiz “ dedi helen hocada “ hımm tamam öyle olsun sınavlarada çalışmayacağınız belli ama neyse haftaya bugün kesinlikle temizliyorsunuz “ bizde kabul ettik mecburen . “Artık eve gitmek istiyorum ya” dedi barış emirde “ Allahım bide yarın inkilap yazılısı var bide eve git ezber yap allahım sen bana yardım et yarabbim “ dedi ve hepimizin yüzünde bir hüzün oluşmuştu . “ ya boşvetin sınavı bir kafeye gidelim mi “ dedim onlarda dün razıymış gibi hepsi bir anda “ olur” dediler “eee ne duruyoruz hadi gidelim “ dedim ve yürümeye başladık “ o zaman geceyi de arayalım o da gelsin “ dedi helen daha sonrasında ben geceyi aramıştım ve luna kafeye çağırmıştık. Artık hepimiz toplanmıştık ve bugün olanları geceye anlattık gecede “ aferim size neyse belki bende size yardım ederim “ dedi “ tabiki yardım etceksin yani etmek ZORUNDASIN” dedi Emir. Biraz zaman geçtikten sonra çantamdaki telefonumun çaldığını duydum . Hemen çantaki telefona baktığında annemin aradığını gördüm hemen “ efendim anne… yaa anne şuan gelmesem olmaz mı…. Of tamam geliyorum” dedim ve telefonu kappatım “ noldu eve mi gitceksin “ dedi emir bende “ evet ya annemin işi varmış gitmem gerekiyor “ diyerek eşyalarımı toplamaya başladım “ hadi ben kaçar öptüm sizi bay bay “ diyerek kafeden çıktım ve yavaş yavaş eve yürümeye başladım. Yürürken yelefonuma bakarak gittiğimden eve ne zaman geldiğimi fark etmemişim . Eve gelir gelmez odama çıkıp kıyafetlerimi değiştirdin ve daha sonrada biraz sınav için göz atıp uykum geldiğinde yatmaya geçtim. Bakalım yarın bizi ne bekliyor…
1 . Bölüm sonuuu:))