Birkaç hafta sonra kararımı verdim.Onunla konuşacaktım.Zor bela Hyunjin`in telefon numarasını bulurum.Ona mesaj atarım
Sohbet (Hyunjin/Chan)
Chan:Hyunjin merhaba,Chan ben umarım rahatsız etmemişimdir.
Hyunjin:Merhaba Chan, Sorun ne?
Chan:kulun yanında bir park var, orada buluşalımmı?
Hyunjin:Peki...sorun değil.Yarım saate orada olurum.
(Bu mesaja "♥️" ifadesini bıraktınız)
Derin bir nefes verip yatağıma uzanırım.En güzel kıyafetlerimi giyip saçımı düzeltirim ve parka doğru yürürüm.Parka giderken bir çiçekçi görürüm ve Hyunjin`in en sevdiği çiçek olan menekşe buketi alırım.Onun gibi harika kokuyordu.Park girisinde onu beklerim.5 dakika sonra parka gelir.Basit,bol bir tarzı vardı.Çekinerek bama gülümser ve el sallar
H"Umarım fazla bekletmemişimdir."
C"Merak etme,hadi gel bir yere oturalım"
Bir süre parkta gezeriz ve ağaçlık,boş bir bank buluruz.Hyunjinle o banka otururuz.Hyunjin çantasından bir eskiz defteri çıkarır
H"Bu defteri hatırladın mı..?"
C"Evet hatırladım, Yıldızlı Gece tablosunu çizdiğin defter..."
Hyunjin çekinerek defteri bana verir.Bir süre ona bakarım ve iç çekerim
C"Benden korkmana gerek yok..."
H"Çoğu kişi bana senin korkunç biri olduğunu söylüyor ama...Bunu duyduğumda o kadar hayal kırıklığına ugradım ki..."
Tam o anda gözlerim doldu.Hayır o canavar gibi değildim...Hayır o canavar gibi değildim...Hayır o canavar gibi değildim...Hayır o...Ağlamaya başladım.Hem de deli gibi bir yandan da mırıldanıyor
C"Ben onun gibi değilim hayır..."
H"Chan iyi misin?Kim gibi değilsin..?Anlatmak ister misin?"
Bir süre Hyunjin`e bakarım.Benden korkmasına ragmen bana çekinerek sarılmıştı ve kafasını omzuma yaslamıştı.Birkaç kere burnunu çekip derin bir nefes aldıktan sonra baştan sona geçmişimi anlatmaya başlarım
H"Gerçekten kötü bir geçmişin varmış..ön yargılarım için üzgünüm..."
C"Sorun değil..çoğu kişi bana karşı böyle"
Bir süre by şekilde sohbet ederiz.En sonunda neşelenmek için konuyu değiştiririm.Hyunjin`de bana biraz daha ısınmıştı.Bu beni gerçekten mutlu etmişti.
C"Oh eskiz defterini unuttuk!"
H"Aa evet,bekle sana yıldızı gece tablomu göstereyim"
Hyunjin Yıldızlı Gece tablosunun olduğu sayfayı açar.Resime büyülenip kalırım.
C"Vay canına,ne güzel olmuş!"
H"Teşekkürler!!"
C"Bu tablonun insana derin bir umut ve sevinç arattıgunı söylemiştin..."
H"Evet.. açıkçası bende bu tabloya bakınca umut arıyorum.. çünkü gerçekten insanı güvende hissettiren bir tablo"
Ona en sevdiği çicek olan menekşe buketini uzatırım.Çekinerek alır ve gülümseyerek çiçeği koklar.
C"Biliyormusun Hyunjin,Yıldızlı Gece'ye bakarken ki gibi gözlerinde umut arıyorum Hyunjin.Sen Yıldızlı Gece`de umut ararken,bem sende arıyordum.Seni aynı o tabloya benzetirim.Tablodaki ay beyaz tenini,yıldızlar ise gözlerini temsil ediyor..."
Hyunjin utanarak bana bakar.
H"Çok teşekkür ederim...Ben... gecekten ne diyeceğimi,ne yapacağımı bilemiyorum..."
Hyunjin Yıldızı Gece tablosunun oldugu sayfayı koparır ve bana verir.
H"Hatıra olarak bu bu buketi sonsuza kadar yanımda tuatacagım,sende bu resi tut olur mu?Her baktığında beni hatırlarsın.."
C"Peki Hyunjin,bunu sonsuza kadar tutacagım...hemde sonsuza kadar..oldugumde bile..söz"
Hyunjin`in elini tutarım
C"Hadi gel,parkı gezelim."
Hyunjin gülümseyerek ayağa kalkar.
H"Olur :)"
Beraber bütün parkı sohbet ederek gezmiştik.En sonunda tekrar çıkışa geliriz.Saat biraz geç olmuştu.Onunla zamanın ne kadar hızlı geçtiğini fark etmemiştim.Hyunjin`le evinin kapısının önüne kadar geliriz.Onunla vedalaşır ve kendi evime dogru yüzümde küçük bir tebessümle,parktaki buluşmamızı düşünerek evime doğru yürürüm.
Aradan Yıllar Geçer: Hyunjin, Changbin ve bem mezun olduk.Üçünüzde psikoloji okuyorum ve beraber küçük ama tatlı bir evde yaşıyoruz.Artık Changbin ve ben zorbanın teki değildik;herkesle anlaşan, centilmen ve çok daha iyi kalpli insanlardık.Bunların hepsi Hyunjin sayesindeydi.O,bir anda hayatıma girmişti ve beni Yıldızlı Gece'de ki yıldızlar gibi aydınlatmış, tekrar yaşatmıştı.Beni kalbimden çok daha fazla hayatta tutan tutan ve geçmiş yaralarımı iyileştiren Hyunjin`e minnettarım ve ona çok teşekkür ediyorum.Teşekkürler Hyunjin.
Final.
