Eldiveler, kılıç, hançer, ok, yay, heybe... Tamam her şey hazır, artık yola çıkabilirim! Hoşçakal küçük evim!" dedim ve çıktım pencereden. Artık bana sığınak olan bu evden ayrılmam gerekiyordu, hayallerimi gerçekleştirmem gerekiyordu. Bu yüzden gitmeliydim. Gitmeden önce son bir kez baktım evime. Küçük, tahtadan, kapısı olmayan -nedenini sorgulamayın- eski püskü bir evdi başkalarınına göre. Ama benim için eşi benzeri olmayan bir yuvaydı. Küçükken ben yapmıştım o evi. Yapmak tam 4 hafta mı almıştı. Ne kadar kapısını yapmayı unutmuş olsam da benim için hem bir yuva, hem de bir dostu bu ev.
Evime son bir kez baktım ve ona arkamı döndüm. "Hoşçakal" dedim ona fısıldayarak. Ardından erzak almak için pazara doğru yola koyuldum.
Yakında bu krallığın sınırlarını terk edecektim ve biraz güç toplamalıydım. Elimi heybeme sokup para keseme dokundum. Ağzına kadar parayla doluydu. Suikastçı olduğum günden beri topladım tüm biri birikimim bu "üç" kesenin içerisindeydi. -evleri ve onların içindekileri saymıyorum- Ama Kraliyet muhafızları anlamasalar da ben "iyi" bir suikastçıydım. Sadece hırsızları, haydutları, ve taciz edenleri öldürüyordum ve öldüreceğim kişinin hayatını öğrenip ondan sonra öldürüyordum. Örneğin çocuğu var mı, evi nasıl, durumu var mı yok mu, niçin hırsızlık, yapıyor... Bu tür bilgileri öğrendikten sonra Eğer kötü bir şey yaptığı için bir sebebi yoksa o kişiyi öldürüyordum. bir nevi ve onlar anlamasalarda aslında muhafızlara yardım ediyordum. Ardından da Violet'in -Yani benim- suikastçı kanunlarıma göre öldürdüğüm kişinin tüm malını alıyordum.
Pazara vardığımda çok şanslıydım çünkü çok fazla kişi yoktu. Hemen İhtiyacım olan yiyecekleri aldıktan sonra giysilerin satıldığı yeri aramaya başladım. Uzun bir yolcudan çıkacaktım neticede, bu yüzden her şeyden birkaç parça almalıydım.
Nihayet alacağım şeyleri aldıktan sonra pazardan ayrıldım ve yola koyuldum. Yakında bu krallıktan ayrılacaktım. Krallığın sınırlarına yaklaştığımda haritama baktım, ilk Slyath'a gidecektim. ardından da Eater, Krech, Whalite ve son olarakta Racel'a. Yalnız zor olan buralara gitmek değildi, asıl zor olan buralardaki özel insanları bulmaktı. icimden bunları sövledikten sonra haritamı kapattım ve Slyath'ın sınırlarına ilk adımımı attım.