Saat:00.00 İzmir
Saat 00.00' da dışarı çıktım ve çıkar çıkmaz yıldızlara baktım.bir yıldız vardı ve dikkatim çok çekilmişti.Eski sevgilim gibi olmicak biri olmasını dilesim ne olurdu?
Umarım Asum gibi kahpe çıkmaz diye iç sesim kendi kendine konuştu.Ani bir şekilde yeni bir sevgili hiç olmazsa yakın bir kız arkadaş diledim ve biraz mal olduğumu kabul ettim. Yıldızlardan kız arkadaş istemek ne oğlum dedi iç sesim yine atlayarak.
İç sesime kızarak eve girdim.
Saat:12.00 İstanbul
Sabah kalkınca başım dehşet derecede ağrıyor, başım dönüyordu.Migrenim diye düşündüm.dur bir dakika, benim migrenin yoktu ki.
Off başım çatlıyor, neyse şuan gidip kahvaltı yapmam ve dershaneye gitmem gerekiyor.
Tam saçlarıma toplarken telefonum çaldı arayan kişi annemdi.
Üniversiteyi okumak ve iyi bir meslek sahibi olmak için İstanbul'a gelmiştim ve burada bir öğrenciydim.
Telefonu açtım.Bir yandan sol omuzum ile telefonu tutup,bir yandanda saçımı ayna karşısında toplamaya çalışıyordum.Annemin ne dediğinden size pek bahsetmicem.
Bilirsiniz klasik anneler işte.Hâl hatır sorar, birşeye ihtiyacın var mı falan filan işte.
Annem ile konuştuktan sonra telefonu kapatıp çantamın orta boy olan bölümünü âdet attım çünkü acelem vardı.
Ani bir şekilde saate gözüm kaydı ve Aman Allah'ım!
Yarım saatim var.
Saçıma aynada son kez baktım ve koşarak çantamı aldım.
Ayakkabılarımı zar zor bağlayıp minibüsü kaçırmamak için dört nala koştum ve durağa geldiğimde otobüs tam giderken yakaladığımı fark ettim
İzmir
Sabah kalkar kalkmaz annemin söylediği şey şuydu:
Ayaz taşınıyoruz
Sade ve düz aynı bu şekilde söyledi ben neden demedim çünkü İzmir'i sevmiyorum.Sadece nereye gittiğimizi sordum.
İstanbul'a
Dedi.
İstanbul bana uyar,ne zaman gidiyoruz?
Bu ne ruhsuzluk Ayaz,bu gün okula gitme toparlannaya yardım et
Off