İçeriğe geç

YILDIZLARI SAYARKEN

Bölüm 7 · 2 dk okuma

YILDIZLARI SAYARKEN

Bölüm 7

Veda

"HER VEDA BİR VAZGEÇİŞTİR ASLINDA"

Mesaj Yağız'dandı.

Hızlıca şifreyi girip telefonu açtım.Yusuf çoktan metrobüse binmişti.

Mesajlar kısmına girip yazmaya başladım.

Çilli-Aksam müsaitsen dışarı çıkabilir misin?

7Numara-Birsey mi oldu? Öğleden sonra okulada gelmedin neden?

Çilli-Aksam buluşursak anlatsam olur mu?

7Numara-peki

Çilli-Cikarken beni ara alırım seni evden

7Numara-Tamam

Çilli-Aksam görüşürüz öyleyse

7Numara-Görüşürüz

Görüldü

...

-Anneciğim çıkıyorum ben, çok gec kalmam zaten

-Tamam güzelim Yağız'a selam söyle ve gelirken dikkatli ol

-Tamamdırr

Annemle vedalastiktan sonra hızlıca üzerime montumu geçirip kapının önüne geçtim.

Ayakkabımı ayağıma geçirdim ve kapıyı kapatıp bahçeye doğru ilerledim.

Dış kapıyı açınca karşımda duran Yağız buruk bir gulumseme ile selam verdi

-Selam Adel

-Selam Yağız

Sesinden kötü olduğunu anlamıştım ama kafasını yerden kaldırmıyor sanki anlatmak için doğru zamanı bekliyordu.

Yaklaşık yirmi dakika falan boyunca sessizlik hakimdi.

Kafasını yerden kaldırıp önünde durdugumuz banklardan birine oturdu.Ardindan bende yanına oturdum.

Anlatmasını bekliyordum ama bir türlü konuşmuyordu.Onun sessizliğine dayanamayıp ben konuşmaya başladım.

-Ankara'da gemilerin mi battı ne bu hüzün Çilli?

Başını yavaşça yerden kaldırıp yine yüzüne o buruk gülümsemesini taktı ve konuşmaya başladı

-Seni tanıdığım günden berri kendimi sevmeye başladım Adel.Sanki yaşamım senin sayende anlam buldu.Sen tanıdığım en muhteşem insanlardan birisin.Etkisini tam zamanında gösteren ilaç gibisin.Ben düşmeden kurtarıyorsun . Super güçlerin falan mı var? Kendimi ne zaman kötü hissetsem seni baş ucumda görüyorum.Her anımda beni destekleyip yanlız bırakmıyorsun.Sen içimde solan çiçeği yeşermesini sağladın sen herkesden çok farklısın en azından benim için öylesin.

Sustu sanki anlatacağı şeyler vardı ama o susmayı tercih etti.

Garip olan şey Yagız'ın ilk defa benim hakkımda böyle derin ve içten konuşmasıydı.Ortamın hüznünü kırmak istercesine konuşmaya başladım.

-Ne o maçım var diye bana iltifat etmeye mi geldin?

Kafasını yerden kaldırdı ve gülümseyerek;

-İyi ki varsın

Dedi ve bir anda sarıldı bana.Ne olduğunu bilmiyordum ama Yağız fena halde kötüydü ve desteğime ihtiyacı vardı.Bende ona yavaşça sarıldım.Gozyaslarını boynumdaki sıcaklıktan hissettim.Hemen kendimi geri çektim.Yuzune bakmak istiyordum ama o başını çevirmişti.

-Yağız neler olduğunu anlatıcak mısın?

Burnunu çekip.Elleriyle gözlerini sildi

-Adel biz gidiyoruz

-Nereye?

-Babaannemin hastalığı gitgide artmış zaten babamda sürekli çağırıyor. sana bunu söylemektense şuan gitmeyi tercih ederdim.

-İsvicre'ye mi gidiceksiniz?

-Evet

-Ne zaman?

-Yarın

-Demek o kadar acil diyorsun

-Babam benden habersiz almış bileti bende öğleden sonra İclal Ablanın cağırışı ile evde öğrendim.Öğleden sonra gelmenin sebebi de Hazırlanmamdan dolayıdı.

Ne diyeceğimi bilemiyodum Yağız benim ilk lise arkadaşımdı.Bu eve tasindigimizdan berri onunla çok yakındık.

-Geri donucek misiniz peki?

-Bilmiyorum

-Anladım

-Ama yaz tatillerinde ziyarete gelirim

Duygusal manada konuşacak durumda değildim çünkü eminim bende ağlardım ama olayı dalgaya vurup ortamın havasını değiştirmek istedim

-Amann ne güzel iste git hayatını kurtar hem Olcay Hoca'nın dersindende kurtulmuş olursun ohh

Gülümseyerek bana doğru döndü

-O yönünden hiç bakmamıştım daha çok senden kurtuldugum için seviniyordum

-Kırıcısınız beyefendi

-Sizde çok citkirildimsınız hanımefendi

Banktan kalktım ve

-Öyleyimdir ben

Şaka manasıyla kolumu birbirine bağlayarak küs gibi gözükmeye çalıştım.O da ayağa kalktı ve

-Öyle olmanı seviyorum işte bende güzelim

...

Bölüm sonu

11 yorum