~~~kısım 1~~~
Her güldüğünde
Papatyalar açardı sıcak gülüşünde
Gülüşünden öptüm son nefesimde
Papatya için öldüğümde
Her ağladığında
Papatyalar koparıldı kalbimde
Toprağa güçsüz tutunan köklerinde
Ruhumu hissettiğimde
🌌🌼
~~~
"kırılmaz bir buzdan olduğu söylenen kalbinizi kırmışlar kraliçem." dedi Kang Seulgi sevgilisine.
sözde buzdan olan kalbi ısındı Bae Joohyun un...
sıcak gülümsemesinde papatyalar açtı .
gülüşünden öptü sevgilisi ,
papatyası ...
Seulgi nin gece siyahı gözlerinde yıldızlar parladı .
Joohyun un gülüşünde açan papatyalarda hayat buldu Seulgi .
Düştüğünde papatyasının gözlerindeki yıldızlara tutundu Joohyun
öyle bir sevgiydi ki ikisindeki...
ikilinin ruhundaki aşkı hissetti
ağaçlar , kuşlar ve çiçekler
~
kavak ağaçları dansa kalktı iki aşığın kalp ritmiyle ,
bülbüller öttü neşesiyle
çiçekler açtı capcanlı tonlarıyla
siyah beyaz dünya boyandı pastel renklerle
~
iki aşık ruhun sessizliğine şarkı söyledi hayvanlar , bitkiler...
ve papatyası hariç tüm papatyalar duydu Joohyun un sessiz sözlerini
"ah sevgili Seulgim , toprağa zor tutunan kökleriyle yaşama tutunduğum papatyam ...
keşke bilsen zincirler vurulmuş kalbimi kıranın onlar değil , sana olan imkansız aşkım olduğunu ,
ruhlarımız severken bedenini saramamak , bedenlerimiz yakınken tüm ruhumla sana olan
sevgimi haykıramamak olduğunu ... sevgili papatyam . "
ve hiç ulaşmadı bu sözler papatyasına ...
gönderilmeyen bir mektup olarak kaldı kraliçenin kırık kalbinde.
okunmadı kraliçenin sevgili papatyasına yazdığı şiirler
hiç söylenmedi onların aşkına şarkılar
saf sevgi ile bağlı ruhları masallara konu olmadı hiç
Kral ve Kraliçe vardı marşlarda , yazıtlarda...
~
kimse dinlemedi Joohyun'un buzdan kalbini ...
kimse göremedi ressam Seulgi'nin ilham perisini , aşkını ...
~~~kısım 2|kalp karartıcı ruhlar~~~
Bedenimi papatyalar sarardı
Karamsarlığı soluduğumda
kalbimden düşen her üzüntü parçasında*
bedenime dökülen acılarda
(*- ağlamaktan bahsediyor anlaşılmazsa diye söyleyeyim)
~~~
buz krallığı en güçlü krallıklardan biriydi .
Bae Joohyun başkentin yüreğindeki ,buz krallığına yakışır asillikte inşa edilmiş tüm şehre ölü ruhların ürpertisini* yayan sarayında , taht odasındaki balkonundan sarayın bitimsiz gibi görünen bahçesine bakıyordu .
(*-soğuk havadan bahsediyor)
papatyalar için ayrılmış köşeye takıldı Joohyun'un gözleri , papatyaları çok severdi ,tabii papatyasını ayrı severdi o başka ...
isterse tüm bahçeyi papatyalarla donatabilirdi Joohyun , ama istememişti ... insanlardan sakındı papatyaları , papatyasını ...
az ve ona aitti zarif , narin papatyaları aynı sevgili papatyasının sadece ona ait olduğu gibi .
gözlerini gökyüzüne çevirdi kalbi kırık kraliçe , buz krallığında hava çoğu zaman bulutlu olurdu fakat yıldızlı geceler tam bir görsel şölendi , buz kraliçe yıldızlı gecelerde ışık kaynağı her şeyi yasaklardı ... papatyalar kadar yıldızlar da önemliydi kraliçe için , papatyası severdi çünkü ... ressam sevdiğinin resimlerine konu olurdu yıldızlar ve tabi ki de papatyalar .
~
gecenin mavilerine yıldızlar serpiştirildiğinde *
yüzümdeki acılara papatyalar serpiştirildi*
~
(*- ilk kısımdaki gülümseme kısmına gönderme yapıyor , yıldızlı gecelerde seulgi joohyun u gülüşünden öperdi diye yorumlayın )
"seulgi" dedi içinden
tüm yıldızlar duydu, anladı ne demek istediğini .
keşke duysaydı tüm gezegen onu , onun aşkını .
kulaktan kulağa aktarılsaydı onların şarkısı , hikayesi .
sonu hüsranla bitse bile ... mutlu olamayacaklarsa bile ...
dinleseydi herkes kraliçe ve ressamın aşkını
ama olmadı.
tüm dünyanın kalp karartıcı bakışlarından* ve hanedanlıklar arası savaştan kaçan ay ve güneş prensesini düşündü Joohyun onlar gibi olabilirler miydi ? Hayır , kesinlikle hayır ...
mesele cesaret değildi , Seulgi yanında ve güvende olacak olsaydı kraliçe bunu göze alırdı... ancak sevgili papatyası Seulgi çok hassas , çok narindi ... kaldıramazdı o
