Bahçede amaçsızca gezinmeye başladım. Bir suru bank ve kafe tarzi bir yer vardi. Düzenli bir şekilde dizilmiş saksılarin icindeki renkli cicekler bu kasvetli bahceye hos bir hava katiyordu.Hangi sınıfta olduğumu biliyordum , 11-B ama yerini bilmiyordum. Gözüme takılan ilk kişi bankta oturan bir kız oldu. Yanına gidip sinifin yerini sordum. Telefonundan basini kaldırmadan ruhsuz bir sesle:
-2. Katta. Dedi
Tam yerini söylememişti ama kız ile olabildiğince az muhatap olmak için teşekkür edip okula girdim. Girer girmez uzun kalabalik bir koridor ile karsilastim.Okul
düşündüğümden daha buyuktu.Oyalanmadan merdivenlere doğru yöneldim.Merdivenler şaşırtıcı şekilde boştu. Hızlıca ikinci kata çıktım. Önüme gelen kumral saçlarımı kulağımın arkasına atıp 11-B'yi aramaya başladım. Biraz yürüdükten sonra sınıfı gördüm. Saate baktım 08.11'di ders baslamamisti. Kalp atışlarım hızlandı. Sessizce içeri girdim. Rahatlamistim çünkü kimse kafasını kaldırıp değişik değişik bakmamıştı. Tek boş yer orta sıradaki en arkanın bir önüydü. Sıraya doğru giderken oturacağım yerin arkasında oturan çocuklara baktım. Sağ tarafta oturan çocuk hararetli hararetli soldakine bir şey anlatıyordu. Sari saclari ve yuzune yakisan cilleri vardi. Bunlar yuzunde sempatik bir goruntu olusturuyordu. Sıraya yaklaşırken içimde izlediğime dair çok güçlü bir his oluştuğundan kafamı refleks olarak soldaki çocuğa çevirdim.Bir cift mavi göz beni bastan asağı süzerken ben de bu güzel gözlerin sahibine baktim. Kalbim göğüs kafesime hızlı hızlı çarpmaya başladı. Kumral saçları beyaz teniyle hoş bir tezat oluşturuyordu. Keskin yüz hatları vardi. Yüzünün her bölümü o kadar mükemmeldi ki ... Hemen gözlerimi kaçırıp oturmak istediğim yerin yanında oturan kıza doğru döndüm. Bu kizin simsiyah saclari vardi. Uzun ve düzdü saçları Buğday tenli ve çok güzel bir kızdı.gittim ve sordum:
-Şey yanında biri oturuyor mu?
Kız samimi bir şekilde cevap verdi:
-Hayır oturmak ister misin?
-Evet çok iyi olur.
Dedim teşekkür edercesine. Benim bu heyecanlı halim ona komik gelmiş olmalıydı ki tatlı tatlı gülümsedi.
-Emm şey ben Alin, bu arkadakiler de Batu ve Kutay.
-Ben de Selen. Dedim Kutay'a gülümseyerek . Batu ise beni süzen delici bakışları olan çocuktu. Onunla göz temasında olabildiğince kacinarak:
-Memnun oldum. Dedim
-Bende . Dedi batu kızarmış yüzüme bakıp sırıtarak.
Batu ve Kutay kendi konuşmalarına geri döndü ve bizim aramızda da bir sessizlik oluştu. Alin bu sessizlikten rahatsız olmuş olacak ki saçma bir "yeni konu açma " girişiminde bulunarak :
-Gözlerin ne kadar güzel yeşil sanırım
-eh evet. Dedim utanarak
Konuşma daha saçma bir hal almasın diye dua ederken Öğretmenin içeri girmesi gerçekten büyük şans oldu.