Özet
Ayla, evrenin başında doğan ve nereye ait olduğunu bilmeyen küçük bir ışıktır. Bir kara delik ona, belki de bir yere ait olmak için değil, yerleri birbirine bağlamak için var olduğunu söyler. Ayla, birbirinden kopuk yıldızlara kendi ışığından iplikler bırakarak aralarında bir ağ örer. Bu uğurda ışığı tükenir, ama sonunda aradığı aidiyeti, yıldızların birbirine bağlanmasında bulur. Hikâye, bir şeye ait olmanın bazen onu bulmakla değil, onu yaratmakla mümkün olduğunu anlatır.