Bölüm 2

Koltuğun köşesinden kıvrıldıktan sonra kan çanağı olmuş gözlerimi ovaladım. Hala perişan haldeyim kendime gelmek için banyoya gittim ve elimi yüzümü yıkadım . Sonra duşun içine girdim. Sıcak suyun altında kaslarım eriyordu sanki . En az bir saat orada kaldıktan sonra duştan çıktım. Bornozu üstümu geçirdim. Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum ama clara bilirdi koltuğun yanında olan telefonumu almak için salona doğru yürürken odamdan bir ses geldi. Bir an tereddüt ettim . Ama zaten başıma en kötüsü gelmişti ablamı kaybetmiştim odama doğru yavaş adımlarla yürüdüm. " Clara kapıdan girebilirdin, neden buradasın? " Dedim şaşkınlık ve sinirle " Cara haberi duydum çok üzgünüm ablan çok iyi biriydi. Bak sırası değil ama burada tekbaşına kalamazsın yarı okula gideceğim inan bana ablanı bulmaya yardımcı olacağım ama bana karşı çıkma ikimizde kimin kazanacağını biliyoruz hadi eşyalarını topla bugün bizde kalacaksın yarında şoför Abel bizi bırakacak" karşı çıkmadım hem mantıklı olan buydu clara ' nın ailesi çok köklü ve zengin insanlardı ablamı bulmama yardımcı olacaklardı . Eşyalarımı topladım ve evden beraber çıktık şoför Abel bizi clara'nın evine getirdikten sonra ne yapacağımı düşünmeye başladım O günü claranın evinde normal bir gün olarak geçirdim. Ama malesef sıkıntı yarındır. Çoktan sabah olmuştu saat 8 di hemen claranın odasına gittim