Eminim ki herkes bir sınav bir görüşme bir iş hayatında bir kere bile olsa kendini yetersiz görmüştür peki neden?
Şöyle biraz açıklayayım, karanlık bir odadasınız ama duvarlar aydınlık çünkü duvarlarda asılı sizin başarılı olduğunuz bütün belgeler var. Mesela 100 aldığınız sınav kağıtları, aldığınız madalyalar vb. Ama şunu unuttunuz bunları alırken diğerleri sizden ne bekledi? sizin hakkınızda ne düşündü? İşte bunların hepsini çok çok kafaya taktınız boşyere kendi kalbinizi kırdınız zihinsel olarak çok baskı altında hissettiniz ama o an mutlu olmalıydınız şunu söylemeye çalışıyorum;
Diğerleri ne derse desin ne isterse istesin ne siz onlara muhtaçsınız ne de onların laflarına muhtaçsınız! Onlar hayatınızdaki geçici insanlar!
O gece düşündünüz oturdunuz kapkaranlık bir odaya baktınız duvarlara tekrardan ve tekrardan o an diğerleri belkisi de çok kutladı belki de inanamadı ama bir süre sonra hep sizden koptu hepsi o başarınız unuttu ama siz unutamadınız çünkü o sizin hayatınızda belki bir kere başardınız bir başarıydı anneniz babanız ablanız abiniz arkadaşınız kardeşiniz kimse sizin yaptığınız başarıların önüne geçemez siz de onlarınkine geçemezsiniz o yüzden gerektiğinde eleştiriye açık olun ama gerektiğinde ise, eleştiriye sonuna kadar kapalı olun çünkü bazı insanlar yaptığı eleştiriler yüzünden sizin kalbinizi kırabilir ya da çok daha ileri gidilebilir o yüzden oturup düşünün ve gerektiğinde eleştirileri umursayın ama gerektiğinde umursamayın! Çünkü eleştiriler sizin zihinsel olarak o saçma düşüncelere yetersizlik düşüncesini hislerine yol açabilir ama siz buna izin vermeyin!