Bölüm 2

Günlerden salı beranın ise sözlü günüydü tüm gece çalışmaktan uyuyamamış gözleri yorgun ve mosmordu okul koridorundan geçen herkes beranın gözlerine bakarak utandırıcı bir bakış atıp geçiyorlardı bera ise teneffüslerde okul bahçesindeki banklarda oturup ezber yapmaya çalışıyordu Beranın sonunda beklediği sözlü saati gelmişti hoca sözlüyü kâğıtla yapacağını ve yerleri kalıcı olarak değiştireceğini söylemişti beranın yanına sene boyu hiç kimse oturmamıştı bu yüzden yanına birisini geleceğini düşünmüyordu hoca yerleri değiştirirken hoca beranın hiç tanımadığı ama yabancı gelmeyen bir ismi söyledi “Murat”Bera şaşırmış kapı tarafı en arkanda oturan muratın yani “yeni çocuğun” yanına geçmesini bekliyordu ve kalbi dünkü olay yüzünden delilercesine atıyordu “acaba teşekkür mü etseydi ama sonuçta etmesine gerek yoktu ama yinede…”gibi düşüncelerle kafasını karıştırıyordu o düşünmekten muratın yanıma oturduğunu anlamamıştı.Murat beraya bakarak -Sanırım tanışmıştık Demişti bera ise cevap vermeyip ona mükemmel ötesi bir bombastik side eye bakışı atıp sözlü için ezberleyeceklerini okumaya başladı.Sözlü sonrası bera 100 almış murat ise 61 almıştı bera muratın haline acıyor küçümseyici bakışlar atıyordu hoca ise düşük alanlar ise yüksek alanları ayırıyor ona göre yüksek alanların düşük alanlara zor konuları anlatmasını sağlıyordu.Bir anda hoca murata bakıp muratcım sen berayla çalış demişti Bera hemen itiraz etmişti ilk defa böyle davranmasına karşı hoca berayı sert bir şekilde azarlayıp berayı ağlayacak duruma getirmişti biraz göz yaşı döken bera yerine oturarak öğle teneffüsünün çalmasını bekledi.Öğle teneffüsü çaldığında hemen bahçeye gitmeyi planlayan bera kendisini muratın kollarının arasında dolaplara dayanmış bir şekilde buldu -Ee evine ne zaman geliyorum