Bölüm 2

On yaşındaki Ahmet, küçük, ahşap bir atın kalıntılarını parmaklarıyla okşuyordu. Bu, babasından kalan tek şeydi—bir zamanlar parlak, şimdi ise bir bacağı kopmuş ve boyası dökülmüş bir oyuncak. Ahmet, kırık bacağı yerine koymaya çalışırken, sanki babasının gidişini tamir etmeye çalışıyordu. Her başarısızlık, kalbinde küçük bir acı yaratırdı.