Öldüm mü?Ölmüş müydüm?
Zifiri karanlıktı her yer.Hiçbir şey göremiyordum.Sanki bir vücudum vardı,ama o vücut benim değildi.
O sırada bir ışık hüznesi girdi zifiri karanlığın içine.Sonradan farkettim ki gözlerim kapalıymış.
Gözlerimi açıp etrafa baktım.Tavan,kaliteli taşlardan yapılan mermer ve,ve...Olamaz!
Vücuduma baktım,ve farkettim ki bu benim vücudum değil.Küçücük eller,küçücük ayaklar,küçük bedenime rağmen çok şık bir elbise.
Sonraki hayatım mıydı bu?Ben bir bebektim,ve değerli taşlarla döşenmiş bir beşikteydim.Tanrı isteğimi duydu mu?Cidden ikinci hayat diye bir şey var mıydı?
Yaş olarak galiba 2 ya da 3 yaşındaydım.Basit sesler çıkarabiliyor ve hafif de olsa yürüyebilir bir durumda gibi hissediyordum ancak emin değildim.
Hangi yıldaydık?Kimin çocuğu olarak doğmuştum acaba?Değerli bir ailenin çocuğu olduğum kesindi ama statü olarak kimin kızıydım?Marki?Kont?Yoksa dük mü!Eğer bir Dük'ün kızıysam yaşadım.
Bunlar aklımda dolaşırken bir ses duydum:
"Oh, şu tatlılığa bak!Sevgili Prensesimiz Diana uyanmış mı?"
P-prenses mi?!Bir prenses miyim ben?Yoksa...Tüm olanlardan sonra inanmak istemiyordum,ancak oluyordu.Gözlerim kocaman açıldı.O anılardan sonra prenseslerden nefret ediyordum ancak..Evelyn...Bu senin yeni şansın.
Ama Evelyn değilim değil mi?Çünkü o kadın bana Diana dedi...Diana...Ne kadar da hoş bir isim...
Ama bu hayatım da neresi böyle.Kafam çok karışık...
Demek ki Tanrı var,değil mi?A-ama,öbür hayat nerede?Yoksa bu benim cennetim mi?Cehennemdir belki de.Sonuçta eskiden sevip şuan nefret ettiğim bir statü ile yaşamak zorundayım.Hayır...Bir zalim için değiştirmeyeceğim zevklerimi.Ben neysem oyum.Ama gerçekten kafam çok karışıktı.Bu bedende olmak çok rahatsız edici ve korkutucuydu.Ne oluyordu ya?
Hizmetçi olduğunu düşündüğüm kişi şaşırmış yüzüme bakarak kıkırdadı ve beni kucağına alarak sevmeye ve iltifatlar yağdırmaya başladı. Ancak gülümsemesi sabit kaldı.
"Prensesim çok tatlısınız!Güzelliğinize şiirler yazılır.Majesteleri İmparator ve İmparatoriçe zaten çok güzel ve yakışıklıydı,yani sizin çirkin olma ihtimaliniz yoktu ama bu kadar güzel olmanızı kimse beklemiyordu!"
Nasıl yani,ben bu kadar güzel miydim?Nasıl göründüğümü merak etmiştim.
Kadının hizmetçi elbisesini çekiştirerek aynayı gösterdim.Ne demek istediğimi anlamış olacak ki beni aynaya doğru götürdü.O sırada neden bu kadar övüldüğümü anladım.
Simsiyah saçlarım, bembeyaz bir tenim , masmavi ve hafif griye kaçan ve kocaman olan gözlerim vardı.
Çok güzeldim.Aslında beni kucağıma alan kadın da güzeldi.Açık kahverengi saçları,yeşil gözleri,buğday bir teni ve güzel yüzüne yakışan bir gülümsemesi vardı.Galiba bu kadın benim özel hizmetçimdi.Çok tatlıydı.
Kadın ben kucağındayken beni hafifçe yukarı aşağı kaldırıp konuşuyordu:
"Prenses Diana!Doğduğunuz ay ve yıl o kadar güzel ve önemli ki!Her şeyinizle ışığı getirdiniz.Doğum tarihiniz olan 15 Mayıs 1654 çok önemli zamanların olduğu bir yıl."
Kadın cümlesini bitirdikten sonra devam etmeden odada dolaşıp beni kucağında bir oraya, bir buraya sürüklemeye başlamıştı.
"16 Şubat'ta 'Karanlık Dönem' bitti ve babanız çok büyük bir adım atıp karşıt Krallık olan Hallway'in başındaki Kralı öldürüp kendi ailesini silerek neredeyse 100 yıllık acıyı bitirdi ve tahta geçti."
Kadın yine susup bir şarkı mırıldandı ve benimle birlikte dans etmeye başladı. Ne kadar hayat doluydu böyle. Ancak ben sabırla ve merakla onun devam etmesini bekliyordum.
"Gerçi şimdi Hallway'a yeni gelen krala da pek güven olmaz da.Pardon pardon.Kral değil,kraliçe geldi.Bu yüzden prenses, sizinle iyi geçinmek zorundayım.Sizinle yakın olmak benim en büyük görevim!
Kadının söyledikleri kafamı allak bullak etmişti ancak hareketleri o kadar mutluydu ki benim de dikkatimi dağıttı.
Her neyse,yine çok konuşup sizi yordum tatlı bebek prenses!"
O sırada kapı açıldı ve ben içeri giren kişileri göremeden hizmetçi neredeyse yere kadar eğildi.
Kimdi onu böyle yere kadar eğdirecek kişi?O sırada hizmetçinin ağzından birkaç sözcük çıktı:
"Marcia Krallığının Güneşi ve Ayına selam olsun.".