Evet onu istiyorum fakat onunla yüzleşmeye hazır değildim ve olabilecek miyim bilmiyorum Asena beni tanımamış mıydı?
Bu kadar çabuk mu unutmuştu beni? Ne diye bilirdim ki ne yapacaktım '' beni nasıl unutursun ?'' diye hesap mı soracaktım?
Asena beni tanımamış olmalıydı yoksa nasıl bu kadar sakin olsun ki ,olabilir miydi?
Benim ki de laf Asena bana aşık değildi hiç olmamıştı. O hep Hakan'ı sevmişti.
Hakan benim eski arkadaşımdı ona Asena'yı sevdiğimi söylememe rağmen onunla sevgili olmuştu ve yetmezmiş gibi onu aldatmıştı.
Asena ağlayarak bana anlatmıştı ben onun bir damla göz yaşına kıyamazken Hakan yüzünden ağlamaktan gözleri şişmişti.
Daha fazla burada duramayacaktım. Kabanımı aldım ve odamdan çıktım ama yapmam gereken dosyalar vardı dosyalar Ahmet'in odasında olmalıydı.
Umarım Asena'yı görmeden çıkabilirdim. Ahmet'in odasına girdim beni görünce hafif bir tebessümle bana baktı.
''Ahmet benim dosyaları verebilir misin?'' hemen arkasındaki raftan üç dosya çıkardı. Kendimi iyi hissetmediğimi eve gideceğimi söyleyip eve geçtim.
Kafam allak bullaktı, ne yapacaktım bilmiyordum dosyaları halledip hemen yattım çünkü bu düşüncelerle baş etmek çok zordu...
...
Sabah erkenden kalktım soğuk bir duş aldım. Kahvaltı yapmayacaktım çünkü hiç iştahım yoktu, hazırlanıp evden çıktım. Arabayla yarım saate varmıştım.
Kimse ile konuşmak istemiyordum o yüzden hızlıca odama girdim. Hızlıca raftan bir kaç dosyayı alıp kontrol etmeye başladım. Ahmet'in imzası gereken bir kaç yer olan kağıtlar vardı.
Derin bir nefes aldım. Sanırım Asena'yı görmek zorundaydım. Öbür dosyaları kontrol ederken kapı çalındı. Asena ve Elif içeri girdi. Elif Tekin'in asistanıydı. Ne kadar karşılaşmak istemesem de Asena ile yalnız kalmamak için Elif'e döndüm.
'' seni dinliyorum Elif '' Elif benden çekiniyordu hem de çok fazla '' şey Algın bey Tekin bey bu dosyanın sizin olduğunu söyledi.'' diyerek dosyayı bana verdi.
'' Teşekkür ettiğimi söylersen çok memnun olurum Elif'cim '' Elifin yanakları kızarmıştı '' tabi iletirim'' odadan hızla çıktı. Kafamı çevirdiğimde kaşları çatık bir şekilde Elifin arkasından bakan bir Asena ile karşılaşınca suratımda bir tebessüm oluştu.
Yalan söyleyemezdim bunu bilerek yapmıştım. Asena'nın tepkisin görmek için...
''Asena hanım buyurun sizi dinliyorum'' Asena cevap vermek yerine bana yaklaştı ve yanımda durdu '' bunları imzalamanız gerekiyormuş'' dedi. Dosyaları masanın üzerine bırakmıştı. Kahretsin benimle oynuyordu o an içimde bir öfke oluştu sakin ol Algın Asena karşındaki sakin ol derin bir nefes aldım ve dosyaları incelemeye başladım.
Asena kapıya doğru ilerledi '' nereye?'' Asena bana döndü '' işim var Algın bey beş dakikaya gelmiş olurum '' dedi ve çıktı. Hemen dosyaları incelemeye başladım kafam dağılmalıydı.
...
Yarım saat olmuştu tam tamına yarım saat ama Asena hala yoktu sabır yüce rabbim sabır sandalyeme oturmuş deli gibi aralıksız bacağımı sallıyordum
Kapı çalındı ve içeri Asena girdi çatık kaşlarla ona baktım '' gerçekten beş dakikaya geldin '' '' kusura bakmayın işim uzadı'' mırıldanarak '' ne işmiş '' dedim. Tam dosyaları verecekken Asena '' bu kadar merak edeceğiniz bilsem söylerdim '' dedi.
Kaşlarım çatılmıştı Asena ne yapmaya çalışıyordu bana olan nefretini anlayamıyordum hızla cevap verdim. '' merak etmiyorum seni niye merak edeyim ki kimsin sen ?'' Bu cümleyi kurduğumda gözlerinden bir anda olsa bir kırgınlık geçmişti çok kısa sürmüştü ama yine de fark etmiştim.
'' ama gözleriniz öyle demiyor'' kalp atışlarım hızlanmıştı Asena ne yapmaya çalışıyordu? Hemen ayağa kalktım ve karşısında durdum aramızda bir adımlık mesafe vardı. Asena ben yaklaştığım için gerilmiş ve kapıya yaslanmıştı. Ben yine yaklaşıp aramızda bir adımlık mesafe bıraktım.
Gözlerine bakarak '' ne diyormuş gözlerim '' dedim aramızdaki bir adımlık boşluğu da kapatarak iyice yaklaştım resmen dip dibeydik Asena'nın nefesleri hızlanmıştı yanakları da pembeleşmişti. Kahretsin çok güzel duruyordu.
Asena kulağıma yaklaştı. Kahretsin kalbim canımı acıtacak kadar hızlanmıştı '' beni kıskandığınızı söylüyor'' dedi ve tekrar kapıya yaslanmadan gidecekken kolumu önüne koydum ve onu durdurdum.
Tekrar kapıya yaslanmak zorunda kalmıştı. Bana korkuyla bakıyordu gözleri arada dudaklarıma kayıyordu sakin olmalıydım '' sen kimsin?'' hafifçe tebessüm etti '' yakında öğrenirsiniz, belki de öğrendiniz ama üzülmeyin unuttuysanız da hatırlatırım''
Beni hatırlıyordu ve bunu açık açık söylüyordu boşta kalan elimi de kapıya yasladım ve Asena'nın yüzüne yaklaştım. Kahretsin sadece dudağıma bakıyordu. Başımı hafifçe sağa yatırdım ve dudaklarına ilerledim Asena'ya baktığımda
Gözlerini kapatmış ve dudaklarını aralamıştı. Hayır Algın şuan değil hayır dudaklarında kulağına ilerledim ve fısıldayarak ''masanın üzerindeki kağıtları Ahmet'in imzalaması lazım imzalayınca bana getirirsin''
Asena' ya baktığımda yüzündeki ifadeden benim kazandığımı anladım tüm irademi kullanarak ondan uzaklaştım ve sandalyeme oturdum Asena aynı şekilde bekliyordu.
Kağıtlarla dosyaları üst üste koydum ve Asena'ya uzattım Asena kendine yeni gelmiş olacak ki hızla dosyaları alıp odadan çıktı içimi şimdiden bir pişmanlık kaplamıştı.
Keşke öpseydim...
...
Bu günlük bu kadar olsun
Umarım beğenmişsinizdir...
Bir sonraki bölümde görüşmek üzere