Babamın sesinden geldiğimizi anladım ve gözümü açtım. Eve baktım ümitle yeni odamı düşündüm, nasıl olacağını sekizinci sınıfa başlayacaktım.yeni okulumu düşündüm, yeni arkadaşlar. Bunlar beni heyecanlandırırken babam arabayı park etti. Hepimiz arabadan indik taşımacılar bizden önce gelmişlerdi. Akşam üstüne doğru neredeyse bütün evin işleri bitmişti. Ki herkes yorgunluktan yatıyordu. Ve birden kapı çaldı. Yazılı olan kurallardan biriydi bizim için kapıyı kapıya en yakın olan açardı. Ve bilin bakalım herkes odasında yatarken kimin odası kapıya en yakın. tabikide ben.
Yinede bı umut acırlar diyip bekledim ama kimse açmadı ve herkes benim adımı söylüyordu.
_ Hiraaaa
o kadar yüksek sesle bağırdılar ki kapıdakinin bile duyduğunu düşündüm bı an
_ İyi tamam ya
Kapayı açtığımda elinde tabakla benim yaşlarımda kumral, kahverengi gözlü bir çocuk vardı.
_ Merhaba, sen sanırım yeni komşumuz Hirasın. Ben Barın.Hadi ama o kadar bağırmış olamazlar değil mi. Bunları annem yolladı, bilirsin komşuluk ilişkisi şeyleri.
Sanırım biraz fazla oyalanmıştım. Fark edince hemen toparladım.
_ Merhaba, şey evet ben Hira. Tanıştığıma memnun oldum. Saol annenin ellerine sağlık . Ben az önce saol mu dedim
_ Ne demek. Annem eğer bir sorun olursa her zaman kapımızı çalabileceğinizi söyledi. Yorulmuşsunuzdur ben gidiyim. İyi akşamlar.
_ İyi akşamlar dedim gülümseyerek kapıyı kapattım ve elimdeki poğaçalarlara bakarak neler olduğunu idrak etmeye çalıştım.
Annemler merakla uykularından uyanmış, gayet uyanık bir şekilde bana bakıyolardı. Hepsi bir ağızdan.
_Ne oldu? diye sordular. Onlara sinirli sinirli bakarak elimdeki poğaçaları bıraktım.
_ Madem bu kadar uyanık ve meraklısınız bundan sonra kapıları siz açın. dedim dediğimde ciddi değildim. Sadece onlara etkilendiğim birinden bahsetmek veya normal bir şekilde bahsederken hislerimi belli etmek istemiyordum. Bu yüzden hemen odama koştum ve günlüğüme hislerimden bahsettim. Çoğu kez birilerinden hoşlanmıştım ama bu. Bu bana farklı şeyler hissettirmişti.