Bugün her zaman ki gibi bir gün değildi.Bugün Seul'da yani burada Stray Kids konseri vardı.Hiç olmadığım kadar heyecanlıydım çünkü ilk defa onların konserine gidiyordum....
Üstümdeki beyaz crop,gri ceket ve bol paçalı siyah pantolonla biraz çocuksu gözüküyordum.
Tam dışarı çıkıcaktım ki abim Seonjun'a yakalandım:
"Çok geç kalma küçük hanım!"
"Tamam abi merak etme,artık çocuk değilim!"
"Aslında hala seni göndermekte kararsızım..."
"Abi,bak kabullensen iyi olur;Ben artık 20 yaşındayım ve kendi başımın çaresine bakabilirim.Yani artık bana çocuk gibi davranma."
Gidip abime sarıldım.Onu çok seviyordum,bana karşı çok korumacıydı ama onun bu yönünü seviyordum.Beni önemsediğini fazlasıyla belli ediyordu.
"Hadi artık!Geç kalacaksın."
Geç kaldığım falan yoktu.Abim duygusal anları sevmiyordu ve bu sarılmadan kurtulmak istiyordu.
Evden çıktım ve gördüğüm ilk taksiye atladım.Yaklaşık yarım saat sonra Seul'da ki konser alanına geldim.
Ön sıralarda olmak için erken çıkmıştım ve şimdiden en az yüz kişi vardı.Konsere bir buçuk saat vardı.Ön sıralara gidip yere oturdum ve telefonumla ilgilenmeye başladım.
Sonunda konser başlamıştı.Insanlar çıldırmışçasına bağırıyordu.
1 saat sonra son şarkı söyleniyordu;Social Path
Neden bilmiyorum ama çok yoruldum ve o kadar da hareket etmemiştim.Gözlerim kararmaya başladı...Tek hatırladığım ben bayılıp yere düştüğümde müzik sesi kesildiği ve herkesin etrafımda toplandığıydı...
