Dora hiç kimseyi umursamıyor, hatta görmüyordu. Mete'nin kycağına oturmuş sımsıkı sarılmıltı.
Mete kımıldanınca Dora panikle baktı.
Nereye gidiyorsun Metem?
Tuvalete gidicem sevgilim. Sen otur hemen gelirim ben.
Yok olmaz bende gelirim, koca koca aradında ayıp olmaz! Gelicem.
Mete o zaman fark etmişti eşinin kaygı seviyesi çok yüksekti.
_______________________________________
Sabah gerilerek uyandığında eli yan tarafına gitti Doranın. Soğuk ve boştu sakince derin nefesler almaya başladı.
Mete... Sevgilim banyoda mısın?
Ses gelmeyince gerilmeye başladı, tekrar seslendi kalkıp banyoya, çalışma odasına baktı Mete yoktu.
Zor nefes almaya başladı. Mete yoktu!
Mete.... METE.... !
Nare annesi koşarak yanına geldi. Gördüğü manzara hiç iyi değildi.
Nare: Dora oğlum nefes al güzel oğlum. Emine koş.... Mete alana haber ver yetişsin.
Nare: Oğlum sakin ol, nefes al bitanem, yalvarırım annem.
Nare annesi diyene kadar nefesini tuttuğunun farkıbda değildi. Nefes alıp vermeye başladı.
Annem.... Mete.... Yok.... Uçak.....
Nare: Kabus oğlum, uyuyordun ya. Mete şirkette. Şimdi gelir bebeğine günah oğlum. Azcık sabret gelicek Mete.
Mete... Ölmedi dimi? Gelicek... Di mi?
Yaren nene: Gel kuzum kucağıma uzan, gelin koş bir tansiyon aletini getir su verin çocuğa.
Nene yalan demen di mi? Mete yok....
Yaren nene: şirkette gelicek biraz toparlan. Nare nerde kaldı bu oğlan?
Konağın kapısı adeta kırılarak açıldı. Mete hızla merdivenlerden çıktığında Dora nenesinin kucağında perişandı.
Dora.... Ne oldu ona?!
Mete... Yaşıyorsun... Mete......
Dora bu strese daha fazla dayanamayıp bayılmıştı. Ambulans ta Mete'den hemen sonra geldi konağa.
.
.
.
Hastane odasında Mete Doranın ellerini tutmuş uyanmasını bekliyordu.
Uçak kazasından beri Dora Mete siz adım atamaz olmuştu. İlk başlarda normal gelen bu durum gece kabusları ile çığ gibi büyümüştü.
Normalde bir türlü psikiyatristle görüşmeye ikna olmuyor, ısrar edildiğinde saatlerce delirmedim ben diye ağlıyordu.
Mete acil bir toplantı için çıkmıştı. Annesi arattığında eve dönüş yolundaydı.
Dora gözlerini açtığında üzgün ve endişeli bir Mete görünce ağlamaya başladı.
Ben... Özür dilerim sevgilim. Kabus gördüğümü... Anlamadım.
Doram tamam bitanem ağlama yazık gözyaşlarına. Oğlunuzu da üzüyorsun hadi gülüm ağlama artık.
Mete ben aşamıyorum, çok kötü bir eş ve anne olucam. Bıktın mı benden hıçk... Bırakma beni Metem!
Yavrum, senin sinirlerin çok bozuldu. Gel koynuma şöyle. Bıkmak ne güzelim duymıyım bir daha. Artık inat etme Doktorla konuşucaksın söz vermiştin.
Konuşursam bırakmaz mısın beni?
Dora! Sen asla bırakmam. Seni böyle gördükçe kahroluyorum. Doktoru da senin için istiyorum bitanem.
Tamam hemen konuşurum, artık korkmak istemiyorum.
Benim güzelim, teşekkürler çok daha iyi olucaksın konuşunca.
.
.
.
Doktor: Merhaba Dora bey, Mete Bey ben Doktor Fikret tanıştığımıza memnun oldum.
Bende memnun oldum.
Memnun olduk Fikret bey, sevgilim ben hemen kapının dışındayım korkma seslenmek yeterli.
Gitme Mete yok olmaz, nefes alamam nolur gitme.
Fikret: Mete bey kalmanızda bir sakınca yok, eşinizin huzuru önceliğimiz.
Mete Dorayı öpüp sakinleştirdi. Yanına yeniden oturup sırtında elini güvenle dolaştırdı.
Fikret: Evet Dora bey buyrun anlatın dinliyorum.
Sadece Dora deseniz olur mu?
Fikret: Tabiki Dora lütfen rahat ol ve bana neden burdasın anlat.
.
.
.
.
İşte böyle son olaylada bu durumdayım.
Fikret: Neden Mete? Yani ona aşıksın bu çok belli, gördüğüm kadarı ile oda senin için aynı şeyleri hissediyor. Kimsenin değil neden Mete'nin olmama gitme, ölme ihtimali seni nefessiz bırakıyor?
Dora parmakları ile oynamaya başladı, sonra gözünden düşen iki damla yaş ellerinin üstünden yere damladı.
Çünkü Mete... Benim evim, ailem, bugünüm ve geleceğim. O yoksa yokum var olamam.
Fikret: Ailen, bebeğin?
Dora deli gibi başını salladı Mete siz yoktu bu dünyada. Bunu fark ettirmişti bu kaza ona.
Ben... Onsuz büyütemem bebeğimi. Kimsem yokken ayağa Kaldıran, bana güç veren de Mete.
Fikret: Bir gün bu ilgi biterse peki? İlkaki herşeyin sonu var buda bitince..
Dora Mete'ye döndü sertçe gözlerindeki yaşlardan göremiyordu.
Bu görüşme onun için mi? Beni terk edeceği gerçeğine beni hazırlamak ve bebeğimizi korumak için mi?
Ne hayır yavrum, Doktor saçmalama Doram hayır asla duydun mu?
Fikret: Mete bey asla diye bir şey bu hayatta yok maalesef. İstemediğimiz bilinmezlikte hayata dair. Dora Mete nin böyle bir isteği yok. Bu görüşme sizin için sizin sağlığınız için.
Dora Mete'nin avuçları içindeki ellerini kendi kucağına çekti. İnanmamıştı Doktora. Şimdi değilsede böyle devam ederse Mete ondan gerçekten gide bilirdi.
Benden ne yapmamı istiyorsunuz?
Mete konuşmak için ağzını açtığında Fikret bey onu susturdu.
Fikret: Onun aşık olduğu güçlü eşini ona yeniden vermeni. Önce kendin sonra bebeğiniz için Dora.
Sorunun cevabı bu değil! Benden ne yapmamı istiyorsunuz?
Fikret: Bir süre burada misafirim olmanı istiyorum. Mete olmadan, seanslarımıza devam edelim ve düşük dozda bir antidepresan başlayalım. Kaybettiğin Dorayı yeniden bulalım.
Hayatta olmaz! Bensiz burda değil evimizde başka odada bile kalmasına iznim yok!
Fikret: Mete Bey, bu Doranın iyiliği için lütfen yanında olduğunuzu bilmeye ihtiyacı var. Bir gün gittiğinizde...
Üzgünüm.... İkinizede şuan güvenmiyorum.
Ne! Doram sevgilim ne demek güvenmiyorum! Tamam başka doktora gideriz, gitmeyiz sen nasıl istiyorsan öyle olucak. Bu manyak tane uzak dururuz.
Fikret: Dora sana bunu düşündüren şey ne?
Dora önce gülümsedi, sonra kahkaha attı.
Sen doktor! Sensin Mete bu adamı araştır, emin ol altından bişi çıkıcak. Doktor senin karşında cahil yok. Hiç bir doktor zaten en büyük korkusu eşini kaybetmek olan birine ilerde onsuz kalıcaksın demez.
Fikret afallamıştı bunu beklemiyordu. Kekelemeye başladı.
Bingo! Hiç bir doktor hamile bir hastaya test yapmadan, tanı koymadan ilaç vermez dolayısıyla da yatarak tedavi etmeye kalkmaz! Kimsin sen?
Ahmet! ... Ahmet..!
Ahmet hızla odaya girdi. Öfkeden deliye dönmüş Doktor'un yakasına yapışmış bir Mete ağa beklemiyordu.
Alın şu adamı depoya kaldırın. Kimmiş kimin nesiymiş derhal öğren. Seninle işim bittiğinde ölmek için yalvaracaksın pislik.
Dora Mete'ye öyle kırgın bakıyordu ki Mete ona adım attığıbda istemsizce geriye adımladı.
Doram ben... Ben bilmiyordum. Fark edemedim. Hastanedeyiz bilsem....uzaklaşma benden güzelim. Sen iyi ol istedim sadece.
Niyetinin iyi olduğunu biliyorum. Sadece yorgunum, bu ruh halim geçsin gitsin istiyorum. Daha önemlisi bıktığını gözlerinde görüyorum Metem... Bu beni çok kırıyor.
Doram bıkmam söz konusu bile olamaz. Çaresizlik gördüğün sana iyi gelememek yavrum.
Öldür beni Kırgın bakma gözlerime sevgilim.
Eve gidelim mi ? Dinlenmek istiyorum.
Mete'nin uzattığı eli tuttu Dora, tüm kırgınlığına rağmen en çok ona ihtiyaç duyuyordu.
Seni seviyorum Doram tek gerçek bu.
Bölüm Sonu....
Kim bu Fikret?
Dora nasıl toparlanıcak?
Bu yazar bu kitabı finale nasıl taşıycak hiç bilmiyor 🤭
Yeni bölümde görüşmek üzere✌