Bölüm 4

Ne yeter artık lise biter bitmez ayrı eve çıkıyorum . Sanata olan değer bitmiş . Küçük kardeşim sağ olsun yemeğe beni çağırmıştı. Ama benim odamın kapısının dışında yazan Ahmet oda kurallarıni okumamıştı 12. Kural yemek saatini haber vermek için kapıya 3 kez vur . Masadan bir anda kalktım, lanet olsun ki masadaki mum yere düştü bir anda etraf zifiri karanlık olmuştu . Zihnimde küçük odamın haritasını oluşturdum ve dikkatli adımlar atarak sanki kapım ile bir boks maçı yapan kız kardeşime bağırmak için sesimi ayarladım. Kapıya ulaşmıştım gözlerimi açtım kapı kolunu kavradım ani bir şekilde kapıyı açtım ben kapıyı açar açmaz kaçmaya başlayan kardeşime hazırlandığım şekilde bağırdım. Kız kardeşimin koşması ve benim evi inletmem babam ve annemi huzursuz etti . Daha masaya oturmadan olaylar başladı . Babamın benim odama doğru geldiğini öksürme sesinden anladım. Ne yapmalıydım önünde iki seçenek vardı evden kaçmak koridorun sonuna kadar koşmam pek mümkün değildi çünkü babam ile karşılasmam 100% gibiydi .Odamın penceresinden kaçmak da vardı ama o daha kötüydü, bir dönem aşık olduğum Ayşe'nin evini bahçesinden geçmen gerekiyordu bu da olayın daha çok büyümesine sebeb olurdu. çünkü saolsun babam babasını dövmüştü bizim ilişkimiz de başlamadan bitmişti. İkinci seçenek annemdi hemen annemin arkasına saklanmalıydim ne yapmalıydim işte bu durumlarda benim bir koruyucu meleğe ihtiyacım var. Beni kurtarıcak bir melek, derken hayatımın değiştiği olay oldu babam yere yıkıldı . O kadar sert düştüki yerin salandığını hissetim . Sakin olmalıyım ,sakin olmalıyım , küçük kardeşimi tanıyorsam bağırmaya başlıycak annem de sabit kalıcak iş bana kalıyor hızlı bir şekilde koridordan geçerek yüz üstü yere yıkılmış babamı gördüm. Soğukkanlı bir şekilde babamı sırt üstü konuma getirdim.burnundan kan akıyordu ve hareketsizdi nabzını kontrol ettim bir sıkıntı yoktu hemen anneme ambulansı aramasını söyledim . Hala şok içindeydi kız kardeşim de bir köşede ağlıyordu evimizdeki en teknolojik şey olan çevirmeli telefon ile ambulansı aradım gelmeleri 12 dk sürdü. Benim için 12 yıl gibiydi . Sakin kalmaya çalışmak ,annemi olaya adapte etmek, kardeşimin aglamalarini düşünmemek , suçluluk duygusuna yenik düşmemek. Ne 12 dk ydi ama giriş katta olmamız bizim için şanstı . Hızlı bir şekilde salona geldiler ve ambulansa taşındı . O gece benim hayatımın değiştiği geceydi....