12. BÖLÜM “KORKTUĞUMUZ HER GÜZEL ŞEYİN BAŞLANGICI”
“Yanımda kal. Gitme, kaçma, itme, uzaklaşma. Yanımda ol.”
Aren’in yüzüne baktığımda şaşkındım. Yanımda ol diyor bana, benim için emanetsin diyen çocuk.
‘Bizim seninle klasmanlarımız bile farklı. Senin ailen Aren’in ailesi sayesinde ayakta. Sen bu yüzden bu ortamda bulunuyorsun. Aren, sen istesen de istemesen de seni yanında gezdirmek zorunda kalıyor.’
Pelin’in sesi doldurdu kulaklarımı.
‘Sen onun için sadece ailesinin zorundalık olarak kıldığı küçük bir kardeşsin. Sırf başına dert almasın diye yanında gezdirmeyi zorunda kılıp, kafasını karıştırdığın birisin. Başka bir şey değil.’
Kaşlarım çatıldı aklıma gelen düşünceyle. Yanında gezdirmek zorunda kaldığı...
“Kanatlarım altına gir mi diyorsun yani bana?”
Şaşkınca baktı Aren bana. “Ne?”
Güldüm isteksizce. Başımı iki yana salladım. “Gerçekten pislik herifin tekisin. Biliyor musun, düşününce fark ediyorum. Uzak olmak bu hayatta verdiğimiz en mantıklı kararmış belki de.”
Ayağa kalkıp ona arkamı dönüp ilerlemeye başladım. Kollarımı birbirine doladım.
Pislik!
Arkamdan seslense de umursamadım. Parkın çıkışına doğru geldiğimde kolumun tutulup çekilmesiyle arkama dönmek zorunda kaldım. Aren şaşkın gözlerle bana bakıyordu.
“Ne dedim ben Yağmur? Sen neden kalkıp gidiyorsun? Ne oldu bir anda? Neye sinirlendin sen?”
“Hâlâ ne oldu sana bir anda diyorsun ya! Anladım Aren ben, anladım. Sen beni emanet olarak görüyorsun, insanların kıracağını düşünüyorsun. Kanatların altında okul bitene kadar sessizce kalayım istiyorsun ama ben bunu istemiyorum.”
Senin kanatların altına girip Pelin’le olan mutluluğunu sessizce izleyip mutluymuş gibi davranmak istemiyorum.
Buna katlanmak istemiyorum!
“Böyle bir şey demedim ben sana.”
Alay geçercesine gülerken göz devirdim. İki kolumu da yavaşça tutarak yüzüne bakmam için eğildi. Suratına baktım.
“Bahsettiğim bu değildi Yağmur.” İç çektiğimde konuşmaya devam etti. “Hiçbir şey yapma, beni zora sokma demedim bu sefer. Sadece yanımda dur dedim, ne istiyorsan yap. İstediğin her şeyi yap. Karışmayacağım, kısıtlamaya çalışmayacağım ama sadeceyanımda dur. Yanına geldiğimde beni itmeyeceğimi bilmek istiyorum sadece.”
“Böyle olunca ne olacak peki?”
Gülümsedi. Sadece gülümseyerek gözlerimin içine baktı. Bir süre sonra dudakları aralandı.
“O zaman her şey daha güzel olacak belki.”
Gülümsemesi büyürken gözlerimin içine baktı.
“Belki de korktuğumuz her güzel şeyin farkına varacağız. Korkmaktan vazgeçeceğiz.”
“Ya geç kalmışsak?”
“Ya tam zamanıysa?”
Kaşım havaya kalktı bir an. Bir şey diyemedim. Yavaşça gülümsedim, Aren’de gülümsedi benimle birlikte.
❤️🩹
Kolumun ağrıdığını hissederken gözlerimdeki karanlık yavaşça açılmaya başladı. Gözlerimi açıp kafamı kaldırdığımda gözlerim kısıktı. Gözümü açtığımda etrafıma baktım. Kitabımı yazarken uyuyakalmış olmalıyım. Gözlerim kocaman açıldı bir anda.
Bir dakika!
Dün?
Aren’le konuştuktan sonra telefonu çalmıştı. Ondan sonra gitmem gerek deyip Emin’le birlikte gitmişti. Tabii ilk beni eve bırakmışlardı. Arabada ikisi de sessizlerdi. Daha da konuşmamıştık zaten.
Gülümsedim aklıma gelen Aren’in sesiyle.
‘Ya geç kalmışsak?’
‘Ya tam zamanıysa?’
Gülümserken elimle yüzümü kapatıp kıkırdadım. Başına taş mı düştü bu çocuğun?
Dün gecenin mayhoşluğu içindeyken kulağıma dolan alarm sesiyle yerimde sıçradım. Alarma baktım. Of, okula hazırlanmam lazım!
Yerimden ayağa kalktığımda kalktığım gibi ayağımın halıya takılıp kaymamla düşmem bir oldu. Ağzımdan acılı bir nida yükselirken kafamı yere koydum.
“Lanet olsun! Güne mükemmel başladım.”
Bir süre yerde durduktan sonra ayağa kalkarak hazırlanmaya başladım. Hızlı bir duş alıp saçımı su dalgası yaptım. Ardından günlük çiçekli beyaz elbisemi giyerek beyaz spor ayakkabılarımı giydim. Çantamı hazırlayıp evden çıktığımda taksiye binip okula gittim.
Okula girdiğimde bir anda üzerime düşen bakışlarla olduğum yerde durmak zorunda kaldım. Doğru ya, dünkü fotoğraf meselesi de vardı!
Belime dokunulan elle başımı çevirdim. Aren suratıma bakıp gülümsedi.
“Hadi gel, içeriye geçelim.”
Başımı olumlu anlamda sallarken Aren’le beraber okulun içine girdik. Aren’in yanında sessizce ilerlerken bana doğru gelen Güneş’i gördüm. Gözleri kocaman açılmış bir şekilde karşımızda durunca biz de durduk.
“Herkesin dilindesiniz. Bir de okula beraber mi geldiniz? Çüş!”
“Okula beraber gelmedik.” diye açıklama yaptım Güneş’e.
“Okulun önünde karşılaştık.” Aren’in dediğiyle ona gülümseyerek bakıp Güneş’e döndüm.
“Evet.”
“Neden sevgili gibi duruyorsunuz?”
Şaşkınca Güneş’e bakarken gülümsemeye devam ettim. “Ne?”
Aren kıkırdadı. “Bırak insanlar ne düşünüyorsa düşündün. Öyle bir şey hiç olmamış gibi davranın. Biri size bakınca umursamayın bile.”
“Benim gibi olun, diyorsun yani.”
Gülümseyerek bana baktı Aren. “Nasıl anladıysanız diyorum yani.”
Aren’in gözlerinin içine bakarken o da sırıtıyordu.
“Sormayacağım.”
Güneş’in dediğiyle gözlerimi Aren’den çekip ona döndüm. “Ne?”
“Hiçbir şey! Sormayacağım. Büyük ihtimalle yanlış anlıyorum zaten.”
“Güneş iyi misin?”
Aren’in sorusuyla Güneş başını olumsuz anlamda iki yana salladı. “Hayır, iyi değilim. Bir şeyleri yanlış anlamaya çok meyilliyim şu an.”
“Yeni couple’ımız gelmiş.”
Berke’nin sesini duymamla yanımıza gelmesi bir olmuştu.
“Sus lan.”
Aren’in dediğiyle Berke’nin gülüşünü duydum. Berke başını Berk’e çevirdi. “Ben fark etmiştim bunları Emin’in yazlığında da neyse. Sinirlendirmeyelim bunları şimdi.”
“Oğlum bi’ sus lan.”
Emin’in Berke’nin başına vurmasıyla Berke başını tuttu.
“Ne var oğlum ya! İki sohbet ediyoruz burada.”
“Etme kardeşim. Sohbet edenler dolu, git onlarla konuş.”
Berk’in dediğiyle Berke sırıttı. “Siz hiç Pelin’i gördünüz mü peki?”
Hepimiz başımızı olumsuz anlamda salladığımızda Berke güldü. “Herkese kök söktürüyormuş. Bizimkini sadece kendisi kapabilir sanmıştı ama küçümsediği kız kaptı.”
“Ortada kapma falan yok.” Dediğimle birlikte sırıttı.
“Birkaç aya görürüm ben.”
Sorgularcasına baktım Berke’ye. “Ne?”
“Boş ver.”
“Oğlum saçma sapan konuşma da hesap kiminmiş? Buldunuz mu?”
Aren başını olumsuz anlamda iki yana salladı Berk’in dediğine. “Daha bulamamışlar.”
“Siz fotoğrafta frikik verdiniz aslında.”
“Oğlum frikiklik bir şey yok ortada.”
Aren, Berk’in söylediğine karşılık verdikten sonra bana döndü.
“Deniz’le konuştun mu hiç?”
Başımı olumsuz anlamda iki yana salladım. “Yok. Neden?”
“Süleyman amcanın dediği olaya ne oldu?”
“Bilmiyorum. Hiç konuşmadık. Neden sordun?”
“Öylesine.”
Başımı olumlu anlamda salladım. Telefonumun ekranına -saate- baktım. Ardından Güneş’e döndüm.
“Biz derse geçelim mi? Başlayacak şimdi.”
Güneş onayladı beni.
“Dersten sonra ne yapacaksınız?”
Emin söylediğiyle Güneş’e baktı. Güneş düşünür mırıltılar çıkardı.
“Aslında bir planımız yoktu.”
Emin bunu beklemiş gibi sırıttı. Onun sırıtmasıyla gülümsedim. Bunlar olacaklar kesin.
Aren’in kolumu dürtmesiyle ona döndüm. Kaşlarını çatmıştı, ne oluyor dercesine. Omuz silktim. Bana bir adım yaklaşarak kulağıma yaklaştı.
“Neye gülüyorsun?”
“Sen neye sinirlendin?”
Kaşları çatılıyken başını olumsuz anlamda salladı. “Neye sinirleneceğim?”
“Bilmem. Yüzün öyle söylemiyor.”
“Hadi Yağmur, gidelim.”
Aren’e bakmayı bırakıp Güneş’e döndüm. “Gidelim.”
Güneş’in yanına ilerleyerek beraber sınıfa doğru yürümeye başladık. Gülümsüyordum salak bir şekilde.
❤️🩹
“Bu sana bakan tipler sinirimi bozmaya başladı.”
Güneş’in dediğiyle kıkırdadım. “Sorma, benim de sinirim bozuldu.”
“Şuna baksana bi’ ya.”
Güneş’in dediğiyle bilgisayarında gösterdiği slayta baktım. Hoca atmıştı gruba.
“Yarım yamalak atmış bile bile ya.”
Okulun orada ki kafede çalışıyorduk beraber.
“Niye? Konuları not almadın mı sen?”
“Kaçırdım.”
Dediğiyle sırıtarak ona döndüm. “Doğru, sen bugün derste birisiyle mesajlaşıp duruyordun.”
Gözüm kısıldı bir an. “Bu kişi Em-”
Eliyle ağzımı kapatmasıyla güldüm. “Sus.”
Elini ağzımdan çektim. “Oydu değil mi?”
“Konuşuyoruz öyle.”
Sırıtışım büyürken dudağımı ısırdım. “İnanamıyorum şu anda. Ne konuşuyorsunuz?”
Gülümserken dudağını yaladı Güneş. “Daha çok heyecanlandırma beni.”
“Emin’in seni gözüne kestirdiği aklımın ucuna bile gelmemişti. Bak çocuğu yıllardır tanıyorum ama yeni fark ettim ve senin de ona ilgin olması... inanılmaz şaşkınım.”
“Sadece konuşuyoruz.”
Yapma be dercesine baktım suratına. “Sanki ne için konuşuyorsunuz?”
“Yağmur!”
Güneş’in kızarmasıyla güldüm.
“Yağmur?”
Başımı kaldırmamla Aren’i gördüm. Daha doğrusu Aren’le Emin’i. İkisi de sırıtarak karşımıza oturdular.
“Ne konuşuyordunuz?”
“Öyle, kızsal sohbetler.” Güneş’in dediğiyle başımla onayladım onu.
“Siz?”
“Bir şeyler içmeye gelmiştik. Sizi görünce bir gelelim dedik.”
Güneş’le Emin’e baktım. Ben bu çifti çok sevdim yalnız.
“Biri rahatsız etti mi sizi?”
Başımı olumsuz anlamda iki yana salladım. “Yok. Sadece bakıyorlar.”
“İyi bari.”
“En azından bu da iyi.”
Başımı olumlu anlamda salladım. “Hesabı nasıl bulamadınız ya?”
İç çekti Aren. “Orasını ben de anlamadım ama bir şekilde bulmaya çalışıyorlar.”
“Mantıken baktığımızda hesabı bulmak ne işe yarayacak ki? Sonuç olarak biri sizi yakın bir şekilde görüp fotoğrafınızı çekmiş. Kendi hesabından paylaşmak istememiş, fake hesap kullanmış.”
Emin’in dediğiyle başımı olumlu anlamda salladım. “Haklı. Yani hesabı bulsak bile ne yapacağız ki?”
“O kimse bir daha bizim hakkımızda tek bir şey paylaşamayacak!”
Aren’in dediğiyle şaşkınca ona baktım. “Ne?”
“Okulda ne kadar olay vardır, kim bilir! Neden bizimle alakalı bir şey paylaştı?”
“Neden?” diye sordum Aren’e.
“Belki bir şey göstermek istiyor, belki bizimle uğraşmak istiyor.”
“Belki de daha fazla like istiyor.” diye Aren’i devam ettirdi Güneş.
“Sonuç olarak elinde başka bir şey yok.” Dediğimle onayladı Emin beni. “Başka kullanacak bir şeyi de yok.”
“Yok mu?”
Güneş’in dediğiyle Aren’e baktım. “Yok. Ne olabilir ki?”
“Belki amacı Pelin’i üzerinize salmaktır.”
Güneş’in dediğiyle Emin aklına bir şey gelmiş gibi başını salladı.
“Hay ağzını öpeyim, çok mantıklı. Pelin’de de ölüm sessizliği vardı zaten.”
“Ya saçmalamayın! Pelin bir şey yapamaz, sıkıyorsa yapsın!”
Omuz silktim. “İstiyorsa da yapsın. En fazla ne yapabilir ki?”
“Yapamaz!” Aren’in dediğiyle gözlerinin içine baktım.
“Hiçbir şey yapamaz!”
❤️🩹
Yeni bölüm geldi.
İyi okuyup oylamalarrrrr
